SAMENVATTING
25/1843 WLZ
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 6 augustus 2025, 24/7955 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats] (appellant)
CIZ
Datum uitspraak: 10 september 2026
Deze zaak gaat over de vraag of het CIZ de aanvraag van appellant om zorg op grond van de Wlz terecht heeft afgewezen. Net als de rechtbank beantwoordt de Raad deze vraag bevestigend.
PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. D.D. Pietersz, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het CIZ heeft een verweerschrift ingediend.
De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.
De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 30 juli 2026. Voor appellant zijn mr. Pietersz en [naam ambulant begeleider] (ambulant begeleider van appellant) verschenen. Het CIZ heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L. Bruijs.
OVERWEGINGEN
Inleiding
1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.
Appellant, geboren in 1978, is bekend met psychische problematiek. Appellant heeft op 19 april 2024 een aanvraag ingediend voor zorg op grond van het bepaalde bij of krachtens de Wet langdurige zorg (Wlz).
Met een besluit van 17 mei 2024, na bezwaar gehandhaafd met een besluit van 12 november 2024 (bestreden besluit), heeft het CIZ de aanvraag van appellant afgewezen. Het CIZ heeft zich op het standpunt gesteld dat bij appellant sprake is van de grondslag psychische stoornis. Er is geen sprake van een noodzaak voor permanent toezicht of 24 uur per dag zorg in de nabijheid. De zorgbehoefte bestaat uit planbare zorg en daarmee kan ernstig nadeel worden voorkomen. Er is geen sprake van ernstige psychotische decompensaties met risicovol gedrag bij adequaat gebruik van medicatie. Niet kan worden uitgesloten dat (intensivering van de) behandeling het functioneren van appellant kan verbeteren en zodoende afname van de begeleidings- en verzorgingsbehoefte is te verwachten. Het CIZ heeft zich hierbij gebaseerd op een medisch advies van 22 oktober 2024.
Uitspraak van de rechtbank
2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. Volgens de rechtbank heeft het CIZ zich mogen baseren op het advies van zijn medisch adviseur. Het medisch advies is zorgvuldig tot stand gekomen en voldoende objectief en concludent. Appellant heeft geen nieuwe stukken overgelegd die maken dat aan het medisch advies moet worden getwijfeld. Het ter zitting door appellant geschetste ernstigere beeld over de aard en omvang van de psychische klachten en woede-uitbarstingen wordt niet gestaafd of onderbouwd met stukken. Het betoog van appellant dat er sprake is van een noodzaak voor 24 uur per dag zorg in de nabijheid slaagt niet. Aan de zorgbehoefte van appellant kan worden voldaan met planbare zorg. Het CIZ heeft daarnaast terecht aan appellant tegengeworpen dat intensieve(re) behandelmogelijkheden in zijn geval (nog) niet zijn uitgesloten.
Het standpunt van appellant
3. Appellant is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Hij heeft daartegen aangevoerd dat het medisch onderzoek niet zorgvuldig is geweest, omdat de medisch adviseur hem niet zelf heeft onderzocht. Daarnaast heeft de rechtbank ten onrechte niet beoordeeld of het medisch advies inhoudelijk consistent en zorgvuldig onderbouwd is. Volgens appellant is verder wel sprake van een blijvende noodzaak voor 24 uur per dag zorg in de nabijheid. De rechtbank heeft ten onrechte de verklaringen van de partner en vaste begeleider over zijn psychotische decompensaties terzijde geschoven.
Het oordeel van de Raad
4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
De te beoordelen periode loopt van 19 april 2024 (datum aanvraag) tot en met 12 november 2024 (datum bestreden besluit).
Zorgvuldigheid van het onderzoek
De beroepsgrond dat het onderzoek van het CIZ onzorgvuldig is geweest, slaagt niet. Naar aanleiding van de aanvraag van appellant heeft een indicatiesteller van het CIZ een huisbezoek afgelegd waarbij met appellant en zijn vrouw is gesproken. Zoals de Raad eerder heeft overwogen, is hiermee voldaan aan artikel 3.2.2, eerste lid, van het Besluit langdurige zorg waarin is bepaald dat de voorbereiding van een indicatiebesluit in ieder geval een onderzoek van de verzekerde in persoon omvat. In bezwaar heeft de medisch adviseur alle beschikbare (medische) informatie bij het onderzoek betrokken. Op grond hiervan heeft de medisch adviseur zich een duidelijk beeld over de situatie van appellant kunnen vormen. Er is daarom geen grond voor het oordeel dat de medisch adviseur appellant in persoon had moeten onderzoeken.
Anders dan appellant heeft aangevoerd, heeft de rechtbank in rechtsoverweging 13 tot en met 16 het medisch advies beoordeeld en geconcludeerd dat dit advies zorgvuldig tot stand is gekomen en voldoende objectief en concludent is. De Raad onderschrijft dit oordeel van de rechtbank en de overwegingen die daaraan ten grondslag zijn gelegd en verwijst daarnaar.
24 uur per dag zorg in de nabijheid
De Raad verenigt zich met het oordeel van de rechtbank dat het CIZ het bestreden besluit mocht baseren op het medisch advies. Daarin heeft de medisch adviseur geconcludeerd dat een noodzaak voor 24 uur per dag zorg in de nabijheid op basis van de beschikbare medische gegevens niet kan worden vastgesteld. In wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, heeft de Raad geen aanleiding gezien om tot een ander oordeel te komen dan de rechtbank. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, is het door de partner van appellant en zijn vaste begeleider ter zitting bij de rechtbank geschetste beeld over de aard en omvang van de psychische klachten en woede-uitbarstingen van appellant niet onderbouwd met medische stukken. Ook in hoger beroep heeft appellant geen medische informatie overgelegd op grond waarvan aan de juistheid van de conclusies van de medisch adviseur getwijfeld moet worden en waaruit blijkt dat zijn zorgbehoefte door het CIZ is onderschat.
Blijvende zorgbehoefte
Gelet op het voorgaande komt de Raad niet toe aan de vraag of de zorgbehoefte van appellant blijvend is.
Conclusie en gevolgen
Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat afwijzing van de aanvraag om een Wlz-indicatie in stand blijft.
5. Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellant geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door B. Serno in tegenwoordigheid van M.J.D. van Haren als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 10 september 2026.
(getekend) B. Serno
(getekend) M.J.D. van Haren