Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
’s-Hertogenbosch
gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch, van 26 januari 2023, in de strafzaak met parketnummer 01-880236-18 tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 1] 1962,
wonende te [adres 1] .
Hoger beroep
Bij vonnis waarvan beroep heeft de rechtbank de onder 1 en 2 tenlastegelegde feiten bewezenverklaard, dat gekwalificeerd als:
en de verdachte ter zake daarvan veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 240 uren subsidiair 120 dagen hechtenis.
Ten aanzien van het beslag heeft de rechtbank verbeurdverklaard een personenauto, te weten een Volkswagen Golf, en een geldbedrag ter hoogte van € 312.565,00. Ten slotte heeft de rechtbank beslist tot teruggave van een in beslag genomen geldbedrag ter hoogte van € 60.450,00 aan de rechthebbende, zijnde [medeverdachte] .
De verdachte en de officier van justitie hebben tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal vernietigen, en, opnieuw rechtdoende, de verdachte zal veroordelen voor de onder 1 en 2 tenlastegelegde feiten, dat zal kwalificeren als ‘witwassen en medeplegen van witwassen’ (feit 1) en ‘medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 eerste lid aanhef en onder C van de Opiumwet gegeven verbod’ (feit 2), en de verdachte te dien aanzien zal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk, met aftrek van voorarrest en met een proeftijd van 2 jaren.
Ten aanzien van het beslag heeft de advocaat-generaal – naar het hof begrijpt – gevorderd dat het hof zal verbeurdverklaren een geldbedrag ter hoogte van € 339.515,00 en een personenauto, te weten een Volkswagen Golf. Ten slotte heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het hof zal beslissen tot teruggave van een in beslag genomen geldbedrag van € 33.500,00 aan de rechthebbende, zijnde [medeverdachte] .
Door de verdediging is – kort gezegd en op gronden nader verwoord in de door de raadsman overgelegde pleitnota ter terechtzitting in hoger beroep d.d. 25 november 2024 – primair bepleit dat het hof de verdachte zal vrijspreken voor het onder 1 tenlastegelegde feit. Ten aanzien van feit 2 heeft de verdediging zich gerefereerd aan het oordeel van het hof. Subsidiair heeft de raadsman een strafmaatverweer gevoerd.
Ten aanzien van het beslag heeft de verdediging bepleit dat het hof het in beslag genomen geldbedrag ter hoogte van € 373.015,00 niet zal verbeurdverklaren.
Vonnis waarvan beroep
Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
1.
hij op of omstreeks 26 september 2018 te Nuenen, althans in Nederland,
tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, van (een) voorwerp(en), te weten een hoeveelheid geld (te weten: 373.015 euro) en/of twee, althans een auto('s) (te weten: een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] en/of een Opel Corsa met kenteken [kenteken 2] ), de werkelijke aard en/of de herkomst en/of de vindplaats en/of de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen en/of verhuld, althans heeft verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende(n) op dat/deze voorwerp(en) was/waren en/of voormeld(e) voorwerp(en) voorhanden heeft gehad, terwijl hij en/of zijn mededaders(s) wist(en), althans redelijkerwijs moest(en) vermoeden, dat voormeld(e) voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf
en/of
tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (een) voorwerp(en), te weten een hoeveelheid geld (te weten: 373.015 euro) en/of twee, althans een auto('s) (te weten: een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] en/of een Opel Corsa met kenteken [kenteken 2] ), heeft verworven en/of voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen en/of omgezet, althans van voormeld(e) voorwerp(en) gebruik heeft gemaakt, terwijl hij en/of zijn mededader(s) wist(en), althans redelijkerwijs moest(en) vermoeden, dat voormeld(e) voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf;
2. hij op of omstreeks 26 september 2018 te Nuenen, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 2110,49 gram, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30 gram hennep, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:
1.hij op 26 september 2018 te Nuenen van een voorwerp, te weten een auto (te weten: een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] ) heeft verhuld wie de rechthebbende op dat voorwerp was, terwijl hij wist dat voormeld voorwerp - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig misdrijf
en
tezamen en in vereniging met een ander, voorwerpen, te weten een hoeveelheid geld (te weten: 312.565 euro) en twee auto’s (te weten: een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] en een Opel Corsa met kenteken [kenteken 2] ) voorhanden heeft gehad, terwijl hij en zijn mededader wisten dat voormelde voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf;
2.hij op 26 september 2018 te Nuenen, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 2110,49 gram, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30 gram hennep, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.
Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.
Bewijsmiddelen
Hierna wordt – tenzij anders vermeld – steeds verwezen naar het volgende politiedossier.
Het politiedossier van de politie-eenheid Oost-Brabant, zaakregistratienummers 2018146993 en 2018192791 (onderzoek LAMCO), gesloten d.d. 25 juni 2020, opgemaakt door verbalisant [verbalisant 1] , bevattende een verzameling op ambtseed dan wel ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal met daarin gerelateerde bijlagen, met doorgenummerde pagina’s van 1 tot en met 651, alsmede de bijbehorende aanvullende processen-verbaal, te weten het proces-verbaal van bevindingen ‘inzake ingebrachte stukken raadsman van verdachte’, op ambtseed opgemaakt door verbalisant [verbalisant 2] , gesloten d.d. 30 november 2022 (pg. 1 t/m 5), alsmede het proces-verbaal van bevindingen ‘Kadaster’, op ambtseed opgemaakt door verbalisant [verbalisant 3] , gesloten d.d. 12 augustus 2025, met bijbehorende bijlagen 1 tot en met 8. Alle verklaringen zijn, voor zover nodig, zakelijk weergegeven.
Ten aanzien van feit 1
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 27 september 2018 (dossierpagina’s 163 tot en met 166), voor zover inhoudende het relaas van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 4] :
Op 26 september 2018, om 07.22 uur, zijn wij, verbalisanten, de woning aan [adres 2] , ter inbeslagneming en ter doorzoeking binnengetreden.
Wij, verbalisanten, hoorden dat de rechter-commissaris vroeg of de bewoonster [medeverdachte] (het hof begrijpt hier en hierna: verdachte [medeverdachte]) grote geldbedragen en/of verdovende middelen in de woning aanwezig had. Wij hoorden dat de bewoonster vertelde dat op haar kast in haar slaapkamer veel geld ligt.
Tijdens de doorzoeking werden de navolgende goederen in beslag genomen:
Keuken:
om 08.19 uur een autosleutel van een Opel in de meest rechter keukenlade
om 08.33 uur een APK bewijs van bewijs van het kenteken [kenteken 1] en een kassabon van de Bijenkorf voor Michael Kors producten ter waarde van EUR 300,-;
Kelderkast in woonkamer / keuken:
om 09.09 uur werd een witte handtas aangetroffen in de kelder/trappenkast. In deze tas werd een APK bewijs, kentekenbewijs en verzekeringsbewijs van het kenteken [kenteken 2] aangetroffen alsmede een geldbedrag van EUR 1450,- die in beslag werden genomen;
om 09.40 uur een enveloppe van de [bank 2] met daarin een geldbedrag EUR 560,- op de plank naast de uienpot;
om 10.05 uur in de sleutelkast een autosleutel van een VW (het hof begrijpt hier en hierna: Volkswagen) en een autosleutel van een Opel en een USB stick;
om 10.39 uur een autoboekje van het merk VW en een navigatie DVD voor een VW.
Woonkamer:
om 09.30 uur in het linker gedeelte van het dressoir twee stapels met bankbiljetten waarde EUR 11.000,- tussen poetsdoeken;
om 10.06 uur werd in een blik met tekst: “Pa ik vind je tof” 2 kleine hoeveelheden henneptoppen en een plakje hasj aangetroffen en in beslag genomen;
Slaapkamer:
om 07.50 uur een geldbedrag van EUR 71.655,- op de klerenkast;
om 08.11 uur een zwarte sealbag met een geldbedrag van EUR 21.000,- onder de kledingkast;
om 08.35 uur in het linker nachtkastje een witte enveloppe met de tekst [medeverdachte] erop en erin een geldbedrag van EUR 2900,-;
om 10.08 werd in een snowboot in de kledingkast een geldbedrag van EUR 7300,- aangetroffen en in beslag genomen;
Kleedkamer (achterzijde woning):
om 08.30 uur een geldbedrag van EUR 4900,- in de kledingkast links onderin in een witte schoenendoos met rode letters de tekst Guess ;
om 08.40 uur de tenaamstellingspapieren en het kentekenbewijs van de Opel Corsa [kenteken 2] ;
om 08.57 uur een geldkluisje in een blauw boek met daarin EUR 9110,-;
om 09.13 uur in middelste kledingkast een zwarte Tom Ford doos met daarin een geldbedrag van EUR 6180,-;
om 09.29 uur een geldbedrag van EUR 2000,- in een zwarte laars in Graceland doos in de middelste kast.
Badkamer:
om 09.39 uur bovenop de spiegelkast een geldbedrag van EUR 3245,-;
om 10.00 uur in bloempot op de badkamerkast een geldbedrag van EUR 9850,-;
Kleine kamer (voorzijde woning):
om 09.20 uur in een zwarte plastic tas een zwarte portemonnee voorzien van het geldbedrag EUR 5930,-, een zilveren portemonnee met een geldbedrag van EUR 950,-
om 09.21 uur een witte handtas en crèmekleurige portemonnee met strik met een geldbedrag van EUR 465,-.
Zolder:
om 10.16 uur in eerste ruimte van de zolder 2 zakken met daarin hennep en 2 gripzakjes in een bekertje;
om 10.27 uur links naast de trap in het open gedeelte van de zolder een stapel geld in een doosje met een waarde van EUR 15.000,-. Om de biljetten zat een wit papier en een wikkel om de EUR 50,- biljetten;
om 10.28 uur hennep in een zwarte sealbag in de eerste ruimte van de zolder;
om 10.46 uur links naast de trap in het open gedeelte van de zolder een klein groen geldkistje merk Xendex met daarin een geldbedrag van EUR 25.040,-, daarbij stond een wit / gouden kartonnen doos met een geldbedrag van EUR 15.050,- en een zwarte Marc Picard portemonnee met daarin een geldbedrag van EUR 6430,-;
om 10.49 uur links naast de trap in het open gedeelte van de zolder een rieten mand. In de rieten mand een grijs metalen Brabantia geldkistje met daarin een bedrag EUR 19.700,-. Tevens zat er een groen metalen Brabantia kistje in met hierin twee oranje enveloppen met een geldbedrag van EUR 8.050,-. Verder zaten er drie pakken met bundels geld in een plastic zak van een bakkerij. Tevens twee losse bundels en twee witte enveloppen met een totaalbedrag van EUR 45.300,- en een plastic wikkel;
om 10.50 uur links naast de trap in het open gedeelte van de zolder een witte ton met blauw deksel met daarop de tekst Streuzalz met hierin een geldbedrag van EUR 55.550,-;
om 11.15 uur in de eerste ruimte van de zolder aan de linkerzijde een grijze koker in een zwarte sealbag welke gesloten was, in een verhuisdoos bovenop een zwarte jas met daarin een geldbedrag van EUR 24.900,-;
om 11.30 uur 4 zakken met hennepgruis aangetroffen in de drogerij in het achterste gedeelte van de zolder;
om 11.30 uur rechts naast de trap in het open gedeelte van de zolder een gereedschapskist in een Action tas met daarin benodigdheden voor de (illegale) verzegeling van elektra;
om 11.30 uur in de drogerij de volgende zaken aangetroffen in in beslag genomen: 6 x ventilator, een ventilator / verwarming in een Praxis tas, twee verwarmingselementen Diamantair, 11 x aansluitkabels, 2 weegschalen, een lamineermachine en een Euron vliegenlamp, 23 assimilatielampen, 1x slakkenhuis ventilator, 1x fan controller, 1x temperatuur ventilatieregelaar, 1x Nagano ontvochtiger, 1x staande ventilator, 1x assimilatielamp met kap, 1x koolstoffilter.
Achtertuin:
- twee hennepplanten.
Personenauto [kenteken 1] :
- om 09.11 uur beslag van het voertuig
Personenauto [kenteken 2] :
- om 09.30 uur beslag van het voertuig.
De kennisgeving van inbeslagneming d.d. 26 september 2018 (dossierpagina’s 8 tot en met 12), voor zover inhoudende het relaas van verbalisanten [verbalisant 5] en [verbalisant 6] , zakelijk weergegeven:
Op 26 september 2018 werd tijdens de doorzoeking aan [adres 2] , een geldbedrag van in totaal € 373.015,00 in beslag genomen.
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 4 november 2019 (dossierpagina’s 312 en 313), voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 1] , met daarbij behorende bijlagen (pg. 314 t/m 327), zakelijk weergegeven:
Om een inzicht te verkrijgen in en de eigen verklaring te verifiëren van de vermogenspositie van, de hieronder volledig te noemen [verdachte] , is er een zogenaamde iRVI scan opgevraagd bij de Informatie box crimineel en ongebruikelijk vermogen (iCOV). (…)
Uit deze scan blijkt onder meer dat, met betrekking tot de jaren 2014 tot en met 2018:
Het vermelde netto inkomen (inclusief fiscaal partner) van [verdachte] € 16.874,00 bedroeg in het jaar 2017. In de jaren 2014 t/m 2016 en 2018 is er geen vermeld inkomen.
In de jaren 2014 t/m 2018 is er geen opgave van inkomsten uit onderneming, aandeelhouderschap, erven, schenkingen, leningen, voertuigen of bezittingen met betrekking tot vastgoed of overige registergoederen.
De opgegeven bankgegevens bedragen in de jaren 2014 t/m 2018 respectievelijk saldo’s van € 258,00; € 208,00; € 310,00; € 183,00 en € 627,00.
De netto loongegevens bedragen in de jaren 2014 t/m 2018 respectievelijk: € 8.135,00; € 8.239,00; € 8.352,00; € 8.437,00 en € 6.490,00.
De huurtoeslag bedraagt in de jaren 2014 t/m 2018 respectievelijk: € 3.253,00; € 3.437,00; € 3.515,00; € 0,00 en € 3.711,00.
De zorgtoekenning bedraagt in de jaren 2014 t/m 2018 respectievelijk: € 1.655,00; € 1.791,00; € 1.905,00; € 0,00 en € 2.121,00.
Verdachte: [verdachte] , geboren op [geboortedag 1] 1962 te [geboorteplaats 1] .
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 12 november 2019 (dossierpagina’s 397 en 398), voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 1] , met daarbij behorende bijlagen (pg. 399 t/m 408), zakelijk weergegeven:
Om een inzicht te verkrijgen in en de eigen verklaring te verifiëren van de vermogenspositie van, de hieronder volledig te noemen, [medeverdachte] , is er een zogenaamde iRVI scan opgevraagd bij de Informatie box crimineel en ongebruikelijk vermogen (iCOV).
iCOV is een samenwerkingsverband tussen politie, belastingdienst en overige relevante ketenpartners.
Uit deze scan blijkt onder meer dat [medeverdachte] , het volgende netto inkomen (inclusief fiscaal partner) heeft genoten:
€ 16.874,00 in het jaar 2017. In de jaren 2014 t/m 2016 en 2018 is er geen inkomen vermeld.
Daarnaast blijkt dat het verzamelinkomen in 2017 € 9.745,00 bedroeg. In de jaren 2014 t/m 2016 en 2018 is er geen verzamelinkomen vermeld.
Verder blijkt onder meer uit de voornoemde scan dat:
Er geen opgave is van inkomsten uit onderneming, erven, schenkingen, spaartegoeden van enige betekenis, leningen of bezittingen met betrekking tot vastgoed of overige registergoederen in de periode 2014 tot en met 2018.
Bankgegevens volgens opgave derden
Er is een tegoed op een lopende rekening van [bank 1] , te weten een positief saldo variërend van € 183,00 tot € 627,00.
Verzekeringen volgens opgave derden netto bedroegen in de jaren 2014 t/m 2016 respectievelijk: €1.384,00; € 1.751,00 en € 2.237,00.
Netto loongegevens FLG bedroegen in de jaren 2014 t/m 2019 respectievelijk: € 8.135,00; € 8.239,00; € 8.352,00; € 8.437,00; € 6.490,00; € 4.164,00.
Verdachte [medeverdachte] heeft een Peugeot 206 voorzien van het kenteken op [kenteken 3] op naam. Dit voertuig heeft een waarde van € 1.236,00.
Verdachte: [medeverdachte] , geboren op [geboortedag 2] 1967 te [geboorteplaats 2] .
Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 27 september 2018 (dossierpagina 292 tot en met 297), voor zover inhoudende de verklaring van de verdachte:
V: vraag verbalisant
A: antwoord verdachte
O: opmerking verbalisant
V: Wat is uw inkomen? (loon uit arbeid, uitkering, WAO of pensioen)
A: Ik heb een bijstandsuitkering. Verder heb ik geen andere uitkeringen. Mijn vrouw (het hof begrijpt hier en hierna: [medeverdachte]) heeft ook alleen een bijstandsuitkering. Zij heeft verder geen andere uitkeringen.
V: Heeft u een bedrijf? En eenmanszaak of BV?
A: Nee.
O: verdachte schudt ontkennend met zijn hoofd.
V: Heeft u een erfenis ontvangen?
A: Nee.
V: Heeft u een schenking gehad?
A: Nee.
V: Heeft u geld geleend?
A: Nee.
V: Heeft u weleens grote bedragen gewonnen in het casino? Of in een andere loterij? Lotto, Toto?
A: Nee.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 27 september 2018 (dossierpagina 363 tot en met 377), voor zover inhoudende verklaring van [medeverdachte] :
V: vraag verbalisant
A: antwoord verdachte
O: opmerking verbalisant
V: Waar woont U?
A: Op [adres 2] .
V: Met wie woont u hier?
A: Met mijn man (het hof begrijpt hier en hierna: [verdachte] ).
V: Wie staan er ingeschreven op dit adres?
A: Mijn man en ik.
V: Wat zijn jullie inkomsten per maand?
A: Gezamenlijk 1300 euro aan uitkeringen ongeveer. Hier zit de zorgtoeslag en huurtoeslag al bij. Dit zijn onze totale inkomsten per maand.
V: Bent u gehuwd onder huwelijkse voorwaarden of gemeenschap van goederen?
A: Ik ben in gemeenschap van goederen getrouwd.
V: Voeren u en uw partner een gezamenlijke huishouding?A: Ja.
V: Maakt u gebruik van voertuigen?
A: Ja de auto van mijn broer (het hof begrijpt: de Opel Corsa met kenteken [kenteken 2] op naam van de broer) en de auto van mijn schoonmoeder (het hof begrijpt: de Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] op naam van de schoonmoeder).
V: Wie is uw broer?
A: [getuige 2] , hij woont in [adres 3] .
V: Wat voor auto heeft uw broer?
A: Een metallic blauwe Opel Corsa.
V: Op wiens naam staat dit voertuig?
A: Mijn broer.
V: Hoe vaak maakt u gebruik van dit voertuig?
A: Best veel, het afgelopen jaar iedere dag.
V: Wie heeft de sleutels van de Opel?
A: Ik.
V: Hoe vervoert uw man zich dan?
A: Met de auto van mijn schoonmoeder.
V: Wat voor auto betreft dit?
A: Een Volkswagen Golf, hij is grijs van kleur.
V: Waar staat dit voertuig?
A: Deze stond voor de deur.
V: Wie heeft de sleutel van het voertuig?A: Mijn man.
V: Kan uw schoonmoeder nog autorijden?A: Nee niet meer.
V: Hoe vaak maakt uw man gebruik van het voertuig?A: Iedere dag.
Aangetroffen geldbedragen
V: Van wie is dan al dat geld wat is aangetroffen?
A: Dat is van mijn man.
V: Dus u heeft het geld overal verstopt?
A: Ja dat klopt hij gaf het aan mij en ik verstopte het.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 28 september 2018 (dossierpagina’s 378 tot en met 387), voor zover inhoudende de verklaring van (mede)verdachte [medeverdachte] :
V: We hebben informatie ontvangen dat de bewoners van [adres 2] al vanaf mei 2017 gebruik maken van de Opel Corsa.
A: Dat klopt.
V: Wie gebruikt de auto dan nu altijd? We hebben buurtonderzoek gedaan, daarbij wordt gezegd dat de auto bij u in gebruik is.
A: Ik gebruik hem het meeste. Ik gebruik hem veel.
V: Wie brengt de auto weg voor onderhoud?A: [verdachte] (het hof begrijpt hier en hierna: [verdachte]).
V: Wie geeft de opdracht voor het onderhoud?A: [verdachte] .
V: Wie betaalt het onderhoud?A: Dat zal [verdachte] dan wel doen.
(…)
O: Noot verbalisanten: We laten de verdachte een foto-opname zien van een Volkswagen Golf voorzien van het kenteken [kenteken 1] .
V: Wie is de frequente bestuurder/gebruiker?A: [verdachte] .
V: Rijdt er ooit iemand anders in?A: Ik soms. Verder niemand. Ik bijna nooit.
V: Wie brengt de auto naar de garage?A: [verdachte] .
V: Wie geeft de opdracht voor onderhoud?
A: [verdachte] .
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 23 september 2018 (dossierpagina’s 122 en 123), voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 7] :
Object: Volkswagen Golf, grijs van kleur, voorzien van het kenteken: [kenteken 1] . Op naam van [getuige 1] , [geboortedag 3] 1939, wonende [adres 4] .
Blijkens de Basis Registratie Personen (BRP) blijkt dat de tenaamgestelde de moeder van de [verdachte] betreft.
Het proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 28 september 2018 (dossierpagina’s 416 tot en met 420), voor zover inhoudende de verklaring van [getuige 1] :
V: vraag verbalisanten
A: antwoord getuige
O: opmerking verbalisanten
V: Ik zie hier een rijbewijs op uw naam liggen. Wanneer heeft u voor het laatst auto gereden?A: Ik denk ongeveer 16 maanden geleden. Toen reed ik weleens ooit naar een vriendin (…), maar sinds ik niet meer kan lopen heb ik niet meer gereden. Ons [verdachte] (het hof begrijpt hier en hierna: [verdachte]) zei dat ik geen auto meer kon rijden. Ik zit nu in een rolstoel.
V: Hoe lang kunt u niet meer lopen?A: 12 maanden ongeveer.
V: Van welke auto heeft u zelf als laatste gebruik gemaakt?A: Een groene Suzuki, twee deuren.
V: Waar is die auto nu?A: Onze [verdachte] heeft die verkocht (…).
V: Heeft u tegelijkertijd nog een auto gehad?
A: Nee, nou ja, waar onze [verdachte] in rijdt. Die staat ook op mijn naam. Dat komt omdat hij mij overal naartoe brengt.
V: Waarin rijdt [verdachte] dan?
A: Een Volkswagen.
O: aan de getuige wordt een foto getoond van een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] .
V: Is dit de auto waar [verdachte] in rijdt?A: Ja dat is ie.
V: En van wie is die?
A: Die is van mij.
V: Heeft u die auto ook betaald?A: Ik?!, ik heb geen knoop. Ik heb die niet betaald. Ik denk dat [verdachte] die betaald heeft.
V: Was u erbij toen de auto gekocht werd?A: Nee, onze [verdachte] en [medeverdachte] (het hof begrijpt hier en hierna: [medeverdachte]) regelen dat.
V: Heeft [verdachte] vooraf overleg met u gehad over de aankoop?
A: Nou ja, hij wilde hem kopen maar ik lag in het ziekenhuis en kon niet meer lopen.
Het proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 28 september 2018 (dossierpagina’s 425 tot en met 427) , voor zover inhoudende de verklaring van [getuige 2] :
V: Vraag/Antwoord verbalisanten
A: Antwoord/Opmerking getuige
V: [getuige 2] wij zijn hier bij jou thuis om wat meer te weten te komen over jouw Opel Corsa voorzien van kenteken [kenteken 2] . Wat kun jij hier zelf over vertellen?
A: Die auto is van mijn zus [medeverdachte] (het hof begrijpt hier en hierna: [medeverdachte]). Mijn zus heeft deze auto gekocht.
V: Heb jij zelf ook meebetaald aan deze auto?
A: Nee ik heb niet aan deze auto meebetaald.
V: Hoe vaak gebruik jij deze auto?
A: Ik leen deze auto ongeveer 3 keer per maand. (…) Als ik vervolgens klaar ben met de auto dan zet ik hem weer in Nuenen neer en rij ik op mijn scooter naar huis.
V: Hoe is deze auto op jouw naam gezet?
A: Ik ben ongeveer 4 jaar geleden met mijn zus samen naar een postkantoor gereden en heb alhier de auto op mijn naam laten zetten.
V: Waarom heb jij deze auto op jouw naam laten zetten?A: Dat weet ik niet.
V: Staat de verzekering van de auto ook op jouw naam?
A: Ja de verzekering staat ook op mijn naam. De kosten van de verzekering worden via mijn bankrekening betaald.
V: Betaal jij deze kosten zelf?A: Nee, [medeverdachte] stort het geld op mijn rekening via zo’n “geldwisselautomaat” en betaalt de verzekering dan via een acceptgiro van mijn bankrekening.
V: Heb jij zelf ook kosten welke jij aan deze auto moet betalen?
A: Nee ik heb zelf geen kosten aan de auto.
V: Heb jij werk of krijg jij een uitkering?
A: Ik werk al 44 jaar vanaf mijn 15e. Met mijn maandelijkse loon kan ik iedere maand net rondkomen. Ik heb dus ook geen geld om zelf voor een eigen auto te betalen.
Het aanvullend proces-verbaal van bevindingen d.d. 30 november 2022, voor zover inhoudende het relaas van [verbalisant 2] :
Naar aanleiding van het verzoek van de officier van justitie heb ik onderzoek gedaan naar de door de raadsman ingebracht stukken met betrekking tot het schema samenstelling vermogen van [verdachte] en [medeverdachte] .
Bijlage 5
Door de raadsman wordt gesteld dat er een bedrag van € 23.560 zou zijn opgenomen aan spaargeld van de spaarrekening van de moeder van de verdachte, [getuige 1] . Spaargeld kan bij de [bank 2] alleen opgenomen worden door een overboeking van Spaarrekening naar rekening courant.
In de transactieoverzichten van de rekening courant van [getuige 1] zijn geen van deze overboekingen opgenomen. [getuige 1] kon over de periode 2017 niet meer dan € 7.150,00 contant hebben opgenomen bij de bank.
Bijlage 6
[betrokkene 1] heeft in de periode 14 januari 2013 en 28 september 2018 € 64.255 aan contante opnamen gedaan. Uit het totale transactieoverzicht van de bankrekening [rekeningnummer 1] blijkt, in de periode 14 januari 2013 tot en met 28 september 2018, geen enkele pintransactie te zijn geweest welke is gedaan bij een supermarkt of andere onderneming waarbij levensmiddelen worden verkocht. Dit kan betekenen dat de contante opnamen zijn gebruikt voor dagelijks levensonderhoud. Nagenoeg alle andere debet transacties duiden op betalingen van verzekeringen, belastingen, telefonie en dergelijke, credit betalingen bestonden uit inkomsten betreffende pensioen, zorgtoeslag en AOW-uitkering. In oktober 2019 bleek [betrokkene 1] sinds enige tijd woonachtig te zijn in een verzorgingstehuis. [betrokkene 1] was destijds niet meer te horen in verband met zijn dementie.
Door de raadsman wordt gesteld dat er in de loop van 2017 een bedrag van € 22.300 aan contanten aanwezig zou moeten zijn geweest, afkomstig van de partner van [getuige 1] , [betrokkene 1] .
Uit de transactie-overzichten van [betrokkene 1] blijkt dat hij in 2017 niet meer dan € 6.750 contant heeft opgenomen.
Aangetroffen contanten
Uit het overzicht van de contante opname van de rekening [rekeningnummer 2] (het hof begrijpt: de bankrekening van [getuige 1]) is te zien dat er op geen enkel moment een bedrag in grootte van € 15.000,00 of € 17.000,00 van de bank contant werd opgenomen. Alle contante opnamen van de bank over de periode van 1 januari 2017 tot en met 28 september 2018 betrof een bedrag van € 11.120,00.
De verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep d.d. 2 juli 2026 :
Ik reed in de Volkswagen Golf. Mijn ex-vrouw, [medeverdachte] , reed in de Opel Corsa. U vraagt mij of ik zelf ook wel eens in de Opel Corsa heb gereden. Ja, ik heb daar ook in gereden, maar niet veel.
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 12 augustus 2025, voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 3] , met bijbehorende bijlagen 1 t/m 8, zakelijk weergegeven:
In dit onderzoek loopt een hoger beroep, waarbij om aanvullende informatie is gevraagd, omtrent het vermogen van [verdachte] en voor zover mogelijk naar het vermogen van de vader c.q. de ouders van de [verdachte] , waaronder het bezit van onroerende zaken.
Ik heb hierop het Kadaster geraadpleegd met betrekking tot [verdachte] , geboren op [geboortedag 1] -1962 en [medeverdachte] , geboren op [geboortedag 2] -1967 om te achterhalen of een van beide of beiden een registratie hebben binnen dit register omtrent eigendom van een perceel, gebouw of ander registergoed.
Zowel [verdachte] als [medeverdachte] komen niet voor in het openbaar register van het kadaster.
De woning, [adres 2] , alwaar beide verdachten woonden op het moment van aanhouding, is eigendom van woningstichting ‘helpt elkander’ .
Daarnaast heb ik op 23 juni 2025 bij het Kadaster de volgende gegevens gevorderd op grond van artikel 126nd (het hof begrijpt: artikel 126nd van het Wetboek van Strafvordering):
“Alle informatie omtrent de onroerende zaken die op naam hebben gestaan van [betrokkene 2] , geboren op [geboortedag 4] 1937 te [geboorteplaats 3] (het hof begrijpt hier en hierna: de vader van de [verdachte]) en [betrokkene 2] , geboren op [geboortedag 5] 1907 te [geboorteplaats 4] (het hof begrijpt hier en hierna: de grootvader van de [verdachte]), teneinde te kunnen achterhalen of hierdoor eventueel vermogen voor nabestaanden/erfgenamen is voortgekomen”.
Bijlage 1:
Uit het bijgevoegde document blijkt dat [betrokkene 3] , geb. [geboortedag 5] 1907, op 4 mei 1956 heeft gekocht een zomerhuis, [adres 5] voor de koopsom van € (het hof begrijpt: fl (Gulden)) 6.000,00 met ingang van 01-07-1956.
Bijlage 2:
Uit het bijgevoegde document blijkt dat [betrokkene 3] , geb. [geboortedag 5] 1907, gestorven is op [sterfdag] 1977 en laatst wonende op de [adres 5] , was gehuwd met [betrokkene 7] (…), en dat uit dit huwelijk 4 kinderen zijn geboren, onder wie [betrokkene 2] , geboren op [geboortedag 4] 1937, en [betrokkene 4] , geb. [geboortedag 6] 1935 en gehuwd met [betrokkene 5] . Uit laatstgenoemd huwelijk zijn 2 kinderen voortgekomen, onder wie [betrokkene 6] , geb. [geboortedag 7] 1962.
Uit de boedelbeschrijving blijkt kort en bondig weergegeven het volgende: de weduwe (het hof begrijpt: voornoemde [betrokkene 7] ) heeft recht op de helft. De 4 kinderen hebben recht op ¼ deel van de helft van de overleden [betrokkene 3] .
Bijlage 4: akte van verdeling en levering (18 maart 2022)
De volgende deelgenoten, sub 1 t/m 5, zijn gezamenlijk gerechtigd tot de nalatenschap van hun vader (het hof begrijpt: de grootvader van de verdachte [verdachte]).
De deelgenoten zijn overeengekomen dat de aandelen van de deelgenoten 1 (het hof begrijpt: de vader van de verdachte [verdachte]), 2, 3b en 4 zullen worden toebedeeld en geleverd aan deelgenoot 5, zijnde [betrokkene 6] , geb. [geboortedag 7] 1962.
Sub 1 (het hof begrijpt: de vader van de verdachte [verdachte] ) en sub 2 zijn ieder voor ¼ onverdeeld aandeel, gerechtigd tot de nalatenschap.
Bijlage 5 (hypotheek 24-07-2003):
De comparanten, o.a. [betrokkene 6] , geb. [geboortedag 7] 1962.
Hypotheekbedrag:
Hypotheek is verleend tot een bedrag van € 200.000 te vermeerderen met rente en kosten, begroot op een bedrag van € 70.000, derhalve tot een totaalbedrag van € 270.000.
Bijlage 6: akte van verdeling en levering
Deelgenoot 1: [betrokkene 8] , geb. [geboortedag 3] 1939
Deelgenoot 2: [betrokkene 6] , geb. [geboortedag 7] 1962.
Op 18 maart 2022 heeft onder meer [betrokkene 2] (het hof begrijpt: de vader van de verdachte [verdachte]), zijn ¼ onverdeeld aandeel krachtens erfrecht (…) geleverd aan deelgenoot 2, [betrokkene 6] .
Ten aanzien van feit 2
Het hof volstaat op de voet van het bepaalde in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering met de navolgende opgave van de bewijsmiddelen ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde feit, aangezien de verdachte het bewezenverklaarde heeft bekend, hij nadien niet anders heeft verklaard en er geen vrijspraak is bepleit.
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 27 september 2018 (dossierpagina’s 163 tot en met 166), voor zover inhoudende het relaas van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 4] ;
Het proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen d.d. 27 september 2018 (dossierpagina 182), voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 4] , met daarbij behorende fotobijlagen (pg. 183 en 184);
Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 5 februari 2019 (dossierpagina 181), voor zover inhoudende het relaas van verbalisant [verbalisant 4] ;
Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 28 september 2018 (dossierpagina’s 378 tot en met 387), voor zover inhoudende de verklaring van (mede)verdachte [medeverdachte] .
De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in eerste aanleg d.d. 7 april 2022, weergegeven in het daarvan opgemaakte proces-verbaal (p. 3);
De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep d.d. 2 juli 2026, zakelijk weergegeven.
Bewijsoverwegingen
I.
De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan, berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd.
Elk bewijsmiddel wordt – ook in zijn onderdelen – slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.
II.
De verdediging heeft primair vrijspraak van het onder 1 tenlastegelegde feit bepleit. Daartoe is door de raadsman – kort gezegd en op gronden nader verwoord in de ter terechtzitting d.d. 25 november 2024 overgelegde pleitnota – aangevoerd dat de verdachte een voldoende concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven voor de herkomst van de aangetroffen contante geldbedragen. De deelbedragen zijn afkomstig van de verkoop van een auto (€ 9.950,00); grafrechten (€ 17.000,00); een letselschade-uitkering (€ 33.500,00); spaargeld van de moeder van de verdachte, [getuige 1] (€ 26.460,00), en diens partner [betrokkene 1] (€ 22.000); en een schenking van de vader van verdachte, [betrokkene 2] (ca. € 254.455), hetgeen wordt onderbouwd door de getuigenverklaring van [getuige 3] .
De verdachte heeft in eerste instantie geen verklaring afgelegd bij de politie op advies van zijn advocaat om te zwijgen, maar de latere verklaring voldoet aan de vereisten die worden geformuleerd in de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad omtrent witwassen. Deze verklaring is voorts onderbouwd met het schema samenstelling vermogen van de verdachte en [medeverdachte] en op een later moment door de [naam] van het belastingadviesbureau.
Het scenario van de schenking van de vader van de verdachte is reëel omdat dit vermogen kan zijn geweest dat is vergaard in de vorm van kunst of antiek, oldtimers, postzegels, sieraden of andere vermogensbestanddelen waarvoor geen aangifteplicht bestaat. De exacte herkomst is de verdachte ook niet bekend, maar dit mag hem niet worden tegengeworpen omdat hij ook niet de middelen of mogelijkheid heeft om hier onderzoek naar te doen. Voorts is de verdachte laaggeletterd en probeerde hij het geld voor zijn ex-echtgenote en [medeverdachte] te verbergen. Het is in dat geval dus voorstelbaar dat het geld contant en op een eigenaardige manier verspreid door het huis bewaard wordt, in plaats van door het op de bank te zetten op een voor de medeverdachte toegankelijke bankrekening. De manier waarop dat geld wordt bewaard, zegt daarbij niets over de wijze van verkrijgen, aldus de raadsman.
Ter terechtzitting in hoger beroep d.d. 2 juli 2026 heeft de raadsman voorts aanvullend bepleit dat het aanvullende onderzoek van het Openbaar Ministerie naar het financieel vermogen van de vader van de verdachte niet uitsluit dat hij op een andere wijze vermogen heeft vergaard en/of dat zijn vermogen over de jaren heen is gegroeid. Voorts is het onmogelijk om te achterhalen hoe dat is gebeurd, nu de vader van de verdachte is overleden, maar de verdachte heeft in deze zaak een zo verifieerbaar mogelijke verklaring over afgelegd.
Ten slotte heeft de raadsman een – naar het hof begrijpt – voorwaardelijk verzoek gedaan tot het opnieuw horen van [getuige 3] , in het geval het hof niet tot vrijspraak beslist, omdat het Openbaar Ministerie vraagtekens zet bij haar getuigenverklaring, maar deze specifieke vragen niet aan haar zijn gesteld gedurende het getuigenverhoor.
Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
Toetsingskader
Het hof stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van het in de delictsomschrijving van witwassen opgenomen bestanddeel “afkomstig uit enig misdrijf” niet is vereist dat uit de bewijsmiddelen moet kunnen worden afgeleid dat het desbetreffende voorwerp afkomstig is uit een nauwkeurig aangeduid misdrijf. Wel is voor een veroordeling ter zake van witwassen vereist dat vaststaat dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf.
Indien op grond van de beschikbare bewijsmiddelen geen rechtstreeks verband valt te leggen tussen een voorwerp en een bepaald misdrijf, kan niettemin bewezen worden geacht dat een voorwerp “uit enig misdrijf” afkomstig is, indien het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het in de tenlastelegging genoemde voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is.
Voor het bewijs van een vermoeden van witwassen kan gebruik worden gemaakt van de zogenaamde witwastypologieën. Dit zijn min of meer objectieve kenmerken die, naar de ervaring heeft geleerd, duiden op het witwassen van opbrengsten van misdrijven. Als uit het door het Openbaar Ministerie aangedragen bewijs feiten en omstandigheden kunnen worden afgeleid die van dien aard zijn dat zonder meer sprake is van een vermoeden van witwassen, mag van de verdachte worden verlangd dat hij een verklaring geeft voor de herkomst van het voorwerp.
Indien de verdachte een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven over de herkomst, dan ligt het vervolgens op de weg van het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de, uit de verklaringen van de verdachte blijkende, alternatieve herkomst van het voorwerp. Uit de resultaten van een dergelijk onderzoek zal moeten blijken dat met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat het voorwerp waarop de verdenking betrekking heeft, een legale herkomst heeft en dat dus een criminele herkomst als enige aanvaardbare verklaring kan gelden.
Het hof ziet zich aldus in de eerste plaats voor de vraag gesteld of voornoemde voorwerpen onmiddellijk of middellijk uit enig misdrijf afkomstig zijn. Een vraag die in dat kader beantwoord moet worden is of er sprake is van bewijs van een specifiek gronddelict waaruit de voorwerpen afkomstig zouden kunnen zijn. Het hof beantwoordt deze vraag ontkennend.
Vervolgens dient de vraag te worden beantwoord of op grond van de voorliggende feiten en omstandigheden een vermoeden gerechtvaardigd is dat de voorwerpen uit enig misdrijf afkomstig zijn en dat er derhalve een voldoende concrete, verifieerbare en op voorhand niet hoogst onwaarschijnlijke verklaring van de verdachte mag worden verwacht.
Feiten en omstandigheden
Op 26 september 2018 zijn er in dan wel nabij de woning van de verdachte en zijn voormalig echtgenote en [medeverdachte] verschillende (verstopte) contante geldbedragen aangetroffen met een totale in beslag genomen hoeveelheid van € 373.015,00, alsmede een Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] en een Opel Corsa met kenteken [kenteken 2] . Op de zolder van de woning werd onder meer een hennepdrogerij aangetroffen met daarbij behorende goederen, alsmede 14 plastic zakken bevattende hennep met een bruto gewicht van 2369 gram, netto 2110,5 gram hennep.
Ten aanzien van de verdachte en de aangetroffen voorwerpen zijn reeds meerdere witwasindicatoren van toepassing. In zijn algemeenheid geldt dat geldbedragen van behoorlijke omvang in contante coupures, die niet terug zijn te voeren op een aantoonbare bron van inkomsten, vermoedens oproepen van witwassen. Hetzelfde geldt voor het voorhanden hebben van grote hoeveelheden contant geld, zonder noodzaak daartoe op grond van bedrijf of beroep. Het voorhanden hebben van grote contante geldbedragen door privépersonen is hoogst ongebruikelijk vanwege de aanzienlijke veiligheidsrisico’s dat het met zich meebrengt, van onder meer diefstal. En diverse vormen van criminaliteit, waaronder het bezit van (hard)drugs, gaan gepaard met de aanwezigheid van grote hoeveelheden contant geld. Het hof beziet deze omstandigheden tezamen met het feit dat er een hennepdrogerij en grote hoeveelheid hennep op de zolder van de verdachte is aangetroffen.
Het hof overweegt dat deze feiten en omstandigheden een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen doen oproepen en dat van de verdachte een voldoende concrete, verifieerbare en op voorhand niet hoogst onwaarschijnlijke verklaring mag worden verlangd over de herkomst van het aangetroffen contante geldbedrag en de auto’s. Bij de beoordeling van deze verklaring spelen de omstandigheden waaronder en het moment en de wijze waarop deze tot stand is gekomen een rol. Zo kan het van belang zijn of de verdachte van meet af aan een verklaring voor de herkomst van het geld heeft gegeven of dat hij pas in een laat stadium van het onderzoek is gaan verklaren op een wijze die aan de hiervoor genoemde vereisten voldoet.
Vrijspraak m.b.t. geldbedragen grafrechten, verkochte auto en letselschade-uitkering
[medeverdachte] heeft vrijwel direct na haar aanhouding ten aanzien van verschillende deelbedragen een verklaring afgelegd over de herkomst hiervan. Zij heeft verklaard over een geldbedrag dat zij zou hebben ontvangen van haar vader ten behoeve van zijn grafrechten (€ 14.000,00 tot € 17.000,00), een geldbedrag dat zij zou hebben verdiend met de verkoop van een gewonnen auto (€ 9.950,00) en een geldbedrag zij zou hebben ontvangen van [bedrijf 2] als letselschade-uitkering (€ 40.000,00). De verdachte heeft zich in eerste aanleg en in hoger beroep bij deze verklaring aangesloten voor wat betreft deze deelbedragen.
Verificatieonderzoek heeft reeds in eerste aanleg uitgewezen dat [medeverdachte] inderdaad een auto heeft gewonnen en dat er € 33.500 aan letselschade is uitgekeerd door [bedrijf 2] aan [medeverdachte] . Daarmee heeft de verdachte hieromtrent een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring afgelegd naar het oordeel van het hof.
Ten aanzien van de grafrechten (€ 17.000,00) heeft het Openbaar Ministerie geen nader onderzoek uitgevoerd naar het vermogen van de vader van [medeverdachte] . Naar het oordeel van het hof mag dit de verdachten echter niet worden tegengeworpen.
Het hof zal de verdachte voor de voornoemde deelbedragen (respectievelijk € 17.000,00; € 9.950,00 en € 33.500,00) dan ook vrijspreken van het onder 1 tenlastegelegde witwassen.
Met betrekking tot het resterende geldbedrag van (€ 373.015,00 minus € 17.000,00 minus € 9.950,00 minus € 33.500,00 =) € 312.565 komt het hof tot de navolgende conclusie.
Witwassen contant geldbedrag ter hoogte van € 312.565,00 (feit 1)
De verdachte heeft zich aanvankelijk bij zijn verhoren op het politiebureau steeds op zijn zwijgrecht beroepen. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat de reden hiervoor was dat de politie hem slecht behandelde, dat de verdachte hierdoor boos was en geen zin had om te verklaren.
De verdachte heeft op 27 september 2018 voor het eerst bondig verklaard dat hij en zijn (toenmalige) echtgenote [medeverdachte] alleen een bijstandsuitkering hadden en dat hij nooit een schenking of erfenis heeft gehad.
Uit onderzoek van het Openbaar Ministerie, uitgevoerd naar aanleiding van door de verdediging in eerste aanleg aangeleverde stukken, blijkt eveneens dat de verdachte jarenlang een bijstandsuitkering en huur- en zorgtoeslag heeft ontvangen.
Door de verdediging zijn op enig moment stukken aangeleverd waaruit zou moeten volgen dat deelbedragen afkomstig zijn van spaargeld van de moeder van de verdachte, [getuige 1] , en diens partner [betrokkene 1] .
Gesteld wordt dat [getuige 1] een bedrag van € 23.560,00 zou hebben opgenomen aan spaargeld van haar spaarrekening. Uit het onderzoek van het Openbaar Ministerie, in het opgemaakte aanvullend proces-verbaal van bevindingen d.d. 30 november 2022, komt echter naar voren dat spaargeld bij de [bank 2] alleen kan worden opgenomen door een overboeking van de spaarrekening naar de rekening courant. In de transactieoverzichten van de rekening courant van [getuige 1] zijn geen van deze overboekingen opgenomen. Daarnaast blijkt dat [getuige 1] in 2017 niet meer dan € 7.150,00 aan contant geld kan hebben opgenomen van haar bankrekening.
Verder komt uit het onderzoek ten aanzien van [betrokkene 1] naar voren dat, hoewel er wel contante geldopnames zijn gedaan in de periode van 2013 t/m 2018, deze geldopnames vermoedelijk zijn gebruikt voor contante betalingen aan dagelijks levensonderhoud, nu er in dat verband geen pinbetalingen zijn gedaan. Voorts is er dan weliswaar in 2017 een aanzienlijk geldbedrag € 6.750,00 gepind door [betrokkene 1] , maar dit bedrag komt bij lange na niet in de buurt van het door de verdediging gestelde, namelijk dat er in de loop van 2017 een geldbedrag van € 22.300,00 aan contanten aanwezig moet zijn geweest afkomstig van [betrokkene 1] .
Het hof constateert op grond hiervan dan ook dat de door de verdediging aangeleverde stukken niet onderbouwen dat de contante geldbedragen van € 23.560,00 van [getuige 1] en € 22.300,00 van [betrokkene 1] afkomstig zijn. De verdachte heeft daarmee niet een verifieerbare, aannemelijke en voldoende sluitende verklaring gegeven voor dit deelbedrag van het aangetroffen contante geldbedrag.
Uiteindelijk is door de verdachte verklaard dat hij een contant geldbedrag, ter hoogte van ongeveer € 254.455,00, onverwacht als schenking van zijn, inmiddels overleden, biologische vader heeft gekregen op 21 februari 2018. De verdachte heeft verklaard dat hij niet weet waar het geld vandaan komt en hij kan geen concrete verklaring geven over de oorsprong hiervan. De verdachte heeft deze schenking geheimgehouden voor zijn toenmalige echtgenote [medeverdachte] , naar eigen zeggen omdat het niet goed ging met hun huwelijk.
[getuige 3] , een vriendin van de verdachten, zou hierbij aanwezig zijn geweest en heeft hierover een verklaring opgesteld die in het dossier is gevoegd. In hoger beroep heeft zij een getuigenverklaring afgelegd bij de raadsheer-commissaris d.d. 2 april 2025, waarin zij de verklaring van de verdachte in grote lijnen heeft bevestigd.
Naar aanleiding van deze verklaring van de verdachte is er in hoger beroep door het Openbaar Ministerie nader onderzoek verricht naar het financieel vermogen van de vader van de verdachte, hetgeen is geverbaliseerd in het aanvullend proces-verbaal d.d. 12 augustus 2025. Daaruit komt – kort gezegd – naar voren dat de vader van de verdachte niet over dergelijke gelden beschikte dan wel heeft geërfd, noch dat hij over onroerend goed beschikte waaruit dit geld afkomstig kan zijn.
Daarnaast zijn er familieleden van de verdachte gehoord die een deel van de erfenis van de grootouders aan vaderszijde van de verdachte hebben ontvangen, te weten [betrokkene 6] , de neef van de verdachte. Hij verklaart dat noch zijn grootouders noch de vader van de verdachte naar zijn weten aanzienlijk financieel vermogen hebben gehad.
Het hof overweegt dat, hoewel de latere verklaring van de verdachte in beginsel wordt onderbouwd door de getuigenverklaring van [getuige 3] , de verdachte pas in een zeer laat stadium in het strafproces met deze verklaring is gekomen en dat dit niet strookt met zijn aanvankelijk afgelegde verklaring, waarin hij aangeeft geen schenkingen of erfenissen te hebben ontvangen. Voorts komen de verklaring van de verdachte en de getuigenverklaring van [getuige 3] niet geheel overeen en bestaan er inconsistenties als het aankomt op de manier waarop het geld door de vader van de verdachte zou zijn geschonken. Waar de een spreekt van meerdere schoenendozen waarin het geld zat, spreekt de ander over één schoenendoos. Voorts wordt er inconsistent verklaard over het uiterlijk van die schoenendozen en of de vader van de verdachte de tassen met daarin de dozen al dan niet geopend op tafel zou hebben gezet, of dat de verdachte deze zelf zou hebben geopend en of door de vader van de verdachte het precieze totale geldbedrag is genoemd.
Het hof overweegt eveneens dat de verklaring van de verdachte, inhoudende dat hij de schenking verborgen wilde houden voor zijn toenmalige echtgenote [medeverdachte] , niet rijmt met de omstandigheid dat de verdachte de blauwe ton, waarin – naast in één of meer schoenendozen – ook een groot deel van het geld zou hebben gezeten, vervolgens op zolder heeft gezet in het open zicht, alwaar [medeverdachte] dit geld gemakkelijk had kunnen tegenkomen.
Ten slotte wordt de verklaring van de verdachte door het aanvullend onderzoek d.d. 12 augustus 2025 en de verklaring van [betrokkene 6] weerlegd.
Het hof schuift de verklaring van de verdachte en de getuigenverklaring van [getuige 3] dan ook beide als ongeloofwaardig terzijde.
Het hof is daarmee van oordeel dat de verdachte er niet in heeft kunnen slagen om een aannemelijke verklaring af te leggen over de herkomst van het dit deelbedrag van het aangetroffen contante geldbedrag.
Het hof beziet de constatering dat de verklaring van de verdachte – met inachtneming van het onderzoek van het Openbaar Ministerie en het verhoor van voornoemde getuige door de raadsheer-commissaris – als ongeloofwaardig moet worden beschouwd, tevens in combinatie met de overige belastende omstandigheden, namelijk de hennepdrogerij, hennep en daarbij behorende goederen die op de zolder van de verdachte zijn aangetroffen.
Voorst concludeert het hof dat de verklaring van [medeverdachte] , inhoudende dat zij geen wetenschap had van de aanwezigheid van de € 312.565,00 aan contant geld, ongeloofwaardig is. De geldbedragen lagen deels in het zicht en op plekken die door een bewoner van de woning zoals de medeverdachte worden gebruikt en geopend en zij heeft voorts zelf verklaard dat de verdachte vaker contant geld aan haar gaf dat zij moest verstoppen. Het hof is daarmee van oordeel dat de verdachte en [medeverdachte] ten aanzien van het voorhanden hebben van het voornoemde geldbedrag nauw en bewust hebben samengewerkt.
Op grond van de voornoemde feiten en omstandigheden kan het naar het oordeel van het hof niet anders dan dat het aangetroffen geldbedrag ter hoogte van € 312.565,00 – middellijk dan wel onmiddellijk – uit misdrijf afkomstig is en dat de verdachte hiervan op de hoogte was.
Het hof acht het tenlastegelegde medeplegen van witwassen van het voormelde geldbedrag dan ook wettig en overtuigend bewezen en het verweer van de raadsman hieromtrent wordt in al zijn onderdelen verworpen.
Het hof acht het, in aanmerking genomen de motivering van het verzoek, niet noodzakelijk om de [getuige 3] wederom omtrent het voren overwogene te horen. De [getuige 3] is in het bijzijn van de verdediging reeds gehoord door de raadsheer-commissaris. Zoals hiervoor overwogen acht het hof de verklaring van de verdachte en die [getuige 3] ongeloofwaardig en kan het niet anders zijn dan dat de aangetroffen geldbedragen van misdrijf afkomstig zijn. Het hof wijst het voorwaardelijk verzoek van de raadsman af.
Witwassen Volkswagen Golf (feit 1)
De Volkswagen Golf, met kenteken [kenteken 1] , stond blijkens RDW-gegevens op naam van de moeder van de verdachte, [getuige 1] , terwijl de verdachte zelf en [medeverdachte] hebben verklaard dat verdachte in de auto reed.
De moeder van de verdachte heeft op 28 september 2018 bij de politie verklaard dat zij de Volkswagen Golf niet betaald heeft en er niet bij was toen deze werd gekocht, omdat zij er geen geld voor heeft en dat zij ook geen auto meer rijdt omdat ze in een rolstoel zit.
De verdachte heeft – zo ook in hoger beroep – geen verifieerbare verklaring afgelegd over de financiering van de auto, terwijl hij op grond van de voornoemde feiten en omstandigheden slechts over beperkte financiële middelen beschikte.
Het hof is daarmee gebleken dat de verdachte de feitelijke gebruiker en financier van de Volkswagen Golf moet zijn geweest, terwijl deze op naam van de moeder van de verdachte is gezet. Daarmee heeft de verdachte verhuld wie de rechtmatige eigenaar van de Golf was. Er is – bij gebrek aan een verklaring van de zijde van de verdachte – dan ook geen andere conclusie mogelijk dan dat de tenlastegelegde Volkswagen Golf onmiddellijk of middellijk uit enig misdrijf afkomstig is. Het hof neemt hierbij eveneens in aanmerking de aangetroffen contante geldbedragen en hennepdrogerij-gerelateerde goederen die op de zolder van de verdachte zijn aangetroffen.
Ten aanzien van het voorhanden hebben van de uit misdrijf afkomstige Volkswagen Golf is het hof van oordeel dat de verdachte nauw en bewust heeft samengewerkt met zijn [medeverdachte] , nu laatstgenoemde heeft verklaard dat zij ook wel eens in de Golf reed en daarmee tevens beschikkingsmacht had over het voertuig. Ten slotte heeft de moeder van de verdachte, toen zij werd gevraagd naar het moment van aankoop, verklaard dat zij daar niet bij aanwezig was en dat dat geregeld werd door de verdachte en zijn medeverdachte.
Het hof acht daarmee het tenlastegelegde witwassen, in de vorm van verhullen en (het medeplegen van het) voorhanden hebben van de uit misdrijf afkomstige Volkswagen Golf door de verdachte, wettig en overtuigend bewezen en het verweer van de raadsman hieromtrent wordt in al zijn onderdelen verworpen.
Witwassen Opel Corsa (feit 1)
Ten aanzien van het tenlastegelegde witwassen van de Opel Corsa, met kenteken [kenteken 2] , acht het hof niet bewezen dat de verdachte deze auto heeft verhuld, nu uit de verklaring van de broer van [medeverdachte] blijkt dat het [medeverdachte] was die de auto op naam van haar broer heeft laten zetten.
Het hof is van oordeel dat er ten aanzien van het voorhanden hebben van de Opel Corsa sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en [medeverdachte] . De verdachte heeft zelf immers verklaard wel eens in de Corsa te rijden en [medeverdachte] heeft verklaard dat de verdachte verantwoordelijk was voor het onderhoud. Het hof acht derhalve wettig en overtuigend bewezen het medeplegen van het voorhanden hebben van de uit misdrijf afkomstige Opel Corsa.
Feit 2
De verdediging heeft zich ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde feit gerefereerd aan het oordeel van het hof.
Het hof acht het onder 2 tenlastegelegde medeplegen van het aanwezig hebben van hennep wettig en overtuigend bewezen op grond van de feiten en omstandigheden als vervat in de bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang beschouwd.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het onder 1 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:
witwassen en medeplegen van witwassen.
Het onder 2 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.
Strafbaarheid van de verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.
Op te leggen straf
Door de raadsman is een strafmaatverweer gevoerd. Daartoe is – kort gezegd en op gronden nader verwoord in de ter terechtzitting d.d. 25 november 2024 overgelegde pleitnota – aangevoerd dat er rekening dient te worden gehouden met de financiële situatie van de verdachte. Hij heeft een ontnemingsvordering openstaan en hij moet nog € 169.141,91 terugbetalen aan justitie voor de sociale zekerheidsfraude waarvoor hij is veroordeeld. Voorts heeft de verdachte een aanslag schenkbelasting opgelegd gekregen ter hoogte van € 37.492,00 en heeft hij een navorderingsaanslag gekregen over het jaar 2018 ter hoogte van € 212.328,00. Ter terechtzitting in hoger beroep d.d. 2 juli 2026 heeft de raadsman aanvullend bepleit dat het hof zal volstaan met de oplegging van een taakstraf in verband met de voornoemde omstandigheden.
Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.
Het hof heeft bij de straftoemeting in het bijzonder het navolgende in aanmerking genomen.
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan het witwassen van een Volkswagen Golf alsmede aan het, tezamen met een medeverdachte, witwassen van een contant geldbedrag ter hoogte van € 312.565,00 en een Opel Corsa. De verdachte heeft door aldus te handelen de voornoemde voorwerpen, allen met een aanzienlijke financiële waarde, proberen te onttrekken aan het zicht van politie, justitie en de Belastingdienst, hetgeen resulteert in een ernstige aantasting van de integriteit van het financieel en economisch verkeer. Voorts werkt het witwassen van goederen het voortbestaan van verschillende vormen van criminaliteit in de hand en heeft het een grote maatschappelijke impact, omdat hardwerkende burgers financieel achtergesteld worden ten opzichte van personen die zichzelf financieel bevoordelen met – onmiddellijk of middellijk – uit misdrijf verkregen voorwerpen. De verdachte heeft met zijn handelen te kennen gegeven zich hier geen rekenschap van te geven en slechts oog te hebben gehad voor zijn eigen financiële gewin. Het hof rekent het de verdachte ten zeerste aan dat hij heeft gehandeld zoals is bewezenverklaard.
Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straf acht geslagen op oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Zij gaan als vertrekpunt voor fraude met een benadelingsbedrag van € 250.000,00 tot € 500.000,00, uit van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 12 tot 18 maanden. Voor het aanwezig hebben van softdrugs met een gewicht van 500 tot 2.500 gram wordt als vertrekpunt een taakstraf voor de duur van 100 uren gehanteerd.
Het hof heeft voorts acht geslagen op de inhoud van het uittreksel van de Justitiële Documentatie d.d. 9 maart 2026, betrekking hebbend op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat de verdachte voorafgaand aan het plegen van het onderhavige feit niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor witwassen, maar wel voor Opiumwet-gerelateerde feiten. Het hof zal die eerdere veroordelingen in strafverzwarende zin betrekken bij de strafoplegging in deze zaak.
Het hof heeft voorts rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte voor zover deze ter terechtzitting in hoger beroep door de verdediging naar voren zijn gebracht.
Ten slotte neemt het hof in aanmerking dat de verdachte nog altijd geen enkele verantwoordelijk neemt voor zijn handelen.
Naar het oordeel van het hof kan gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, en in het bijzonder gelet op de aard en ernst van het bewezenverklaarde, niet worden volstaan met een straf zoals is gevorderd door de advocaat-generaal of met een andere of lichtere sanctie dan een die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt.
Redelijke termijn
Bij de bepaling van de op te leggen straf heeft het hof zich tevens rekenschap gegeven van de redelijke termijn. Het hof stelt voorop dat elke verdachte recht heeft op een openbare behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden. Deze waarborg strekt er onder meer toe te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is, onder de dreiging van een strafvervolging zou moeten leven. Deze termijn vangt aan vanaf het moment dat vanwege de Nederlandse Staat jegens de betrokkene een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat tegen hem of haar ter zake van een bepaald strafbaar feit door het openbaar ministerie een strafvervolging zal worden ingesteld. Bij de vraag of sprake is van een schending van de redelijke termijn moet rekening worden gehouden met de omstandigheden van het geval, waaronder begrepen de processuele houding van verdachte, de aard en ernst van het tenlastegelegde, de ingewikkeldheid van de zaak en de mate van voortvarendheid waarmee deze strafzaak door de justitiële autoriteiten is behandeld.
In de onderhavige zaak is de redelijke termijn aangevangen op 26 september 2018, zijnde de dag waarop de verdachte in verzekering is gesteld. De rechtbank heeft op 26 januari 2023 vonnis gewezen. Tussen het aanvangen van de redelijke termijn en het wijzen van het vonnis waarvan beroep is een termijn van iets meer dan 52 maanden verstreken. De behandeling in eerste aanleg wordt derhalve niet afgerond met een eindvonnis binnen de hier toepasselijke termijn van twee jaren en de redelijke termijn is daarmee overschreden met een periode van iets meer dan 28 maanden.
Tegen het vonnis van de rechtbank is op 9 februari 2023 hoger beroep ingesteld door de verdachte. Het hof wijst dit arrest op 16 juli 2026. Tussen het instellen van het hoger beroep door de verdachte op 9 februari 2023 en het arrest van het hof van 16 juli 2026 is een termijn van iets meer dan 41 maanden verstreken. De behandeling in hoger beroep wordt derhalve niet afgerond met een eindarrest binnen de hier toepasselijke termijn van twee jaren nadat het rechtsmiddel werd ingesteld. In hoger beroep is sprake van een overschrijding van de redelijke termijn met een periode van ongeveer 17 maanden.
Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met deze termijnoverschrijdingen. In beginsel acht het hof een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk, met aftrek van voorarrest, passend en geboden. Het hof zal evenwel vanwege de termijnoverschrijdingen volstaan met de oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk, met aftrek van voorarrest.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
Beslag
De raadsman heeft met betrekking tot het in beslag genomen contante geldbedrag bepleit dat het hof zal beslissen tot het voortduren van het beslag totdat het een en ander kan worden afgewikkeld met de belastingdienst en/of de gemeente, met het oog op de financiële situatie en de schulden die de verdachte nog open heeft staan. Voorts heeft de raadsman aangevoerd dat verbeurdverklaring van het geldbedrag disproportioneel en niet opportuun zou zijn.
Onder de verdachte zijn de volgende voorwerpen in beslag genomen, te weten het contante geldbedrag van in totaal € 373.015,00 en de Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] .
Ten aanzien van het contante geldbedrag ter hoogte van in totaal € 312.565,00 en de Volkswagen Golf met kenteken [kenteken 1] beslist het hof dat deze voorwerpen vatbaar zijn voor verbeurdverklaring in de zin van artikel 33a, eerste lid, aanhef en onder b, van het Wetboek van Strafrecht, nu het voorwerpen zijn met betrekking tot welke het bewezenverklaarde is begaan.
Het hof zal de voornoemde voorwerpen derhalve verbeurdverklaren en heeft hierbij rekening gehouden met de draagkracht van verdachte.
Ten aanzien van de voorwerpen, te weten het contante deelbedrag van in totaal € 60.450,00 (bestaande uit € 17.000,00 (grafrechten), € 9.950,00 (verkoop auto) en € 33.500,00 (letselschade-uitkering)) heeft het hof geoordeeld dat deze voorwerpen aan [medeverdachte] toebehoorden. Het hof zal dan ook beslissen dat die gelden, tot het totaalbedrag van € 60.450,00, zullen worden teruggegeven aan de rechthebbende, [medeverdachte] .
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing is gegrond op de artikelen 3 en 11 van de Opiumwet en de artikelen 14a, 14b, 14c, 33, 33a, 47, 57, 63 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.
BESLISSING
Het hof:
vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) maanden;
bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 4 (vier) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt;
beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
- een geldbedrag ter hoogte van € 312.565,00 (euro);
- 1 STK Personenauto [kenteken 1] Volkswagen Golf 2013 K1: Grijs G1217817;
gelast de teruggave aan de rechthebbende [medeverdachte] van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten een geldbedrag ter hoogte van € 60.450,00 (euro).
Aldus gewezen door:
mr. A.C. Bosch, voorzitter,
mr. W.F. Koolen en mr. C.C.H.T. Coert, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. M.C.F. Jansen, griffier,
en op 16 juli 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
mr. A.C. Bosch is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.