ECLI:NL:HR:2025:1304, Hoge Raad, 16-09-2025, 23/04483

Feitelijke aanranding van de eerbaarheid van hoogbejaarde vrouwen, art. 246 (oud) Sr. Vrijspraak in eerste aanleg t.a.v. 1 slachtoffer. Bewijsklachten. Schakelbewijs en bewijsminimum, art. 342.2 Sv (unus testis). Vinden verklaringen van aangeefsters voldoende steun in ander bewijsmateriaal? HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Redengevendheid van schakelbewijsconstructie is niet onbegrijpelijk. Hof heeft geoordeeld dat verklaringen van 3 slachtoffers op essentiële onderdelen ondersteunende overeenkomsten vertonen. Hof heeft in dat kader overwogen dat slachtoffers allen hoogbejaarde vrouwen zijn die in hetzelfde wooncomplex woonden als verdachte. Verdachte heeft ook steeds op vergelijkbare manier contact gelegd met vrouwen, namelijk door het doen van boodschappen of het verrichten van klusjes. Vervolgens heeft verdachte zich in besloten setting van hun woning op vergelijkbare wijze aan hen opgedrongen door hen onverhoeds bij hun borsten te grijpen. Op grond hiervan heeft hof geoordeeld dat er sprake is van zodanige overeenkomende modus operandi dat verschillende aangiftes onderling als steunbewijs redengevend zijn voor bewezenverklaring. Dat oordeel is niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. ‘s Hofs daaropvolgende oordeel dat met gebruikmaking van deze schakelbewijsconstructie is voldaan aan bewijsminimum a.b.i. art. 342 Sv, getuigt niet van onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd. Volgt verwerping.