ECLI:NL:RBAMS:2026:8663

Procesverloop

1. Verzoekster heeft een aanvraag ingediend voor noodopvang voor haar en haar kinderen van één jaar en vijftien jaar. Het college heeft deze aanvraag afgewezen. Verzoekster heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen, inhoudende dat verzoekster met haar kinderen wordt toegelaten tot de noodopvang.

2. De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 27 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekster, [minderjarige] (de dochter van verzoekster), mr. C.G.M. de Groot (jurist bij de straatalliantie), de gemachtigde van verzoekster en de gemachtigde van het college.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

3. De voorzieningenrechter stelt eerst vast dat geen schriftelijk stuk is overgelegd met een besluit dat de noodopvang is afgewezen. Of de mondelinge weigering gelijkgesteld kan worden met een besluit, zal in een eventuele bodemprocedure beoordeeld moeten worden. De voorzieningenrechter zal alleen beoordelen of het verzoek van verzoekster moet worden toegewezen, gelet op de betrokken belangen.

4. De voorzieningenrechter stelt vervolgens vast dat vlak voor de zitting nieuwe informatie bekend is geworden, namelijk dat verzoekster stelt dat zij al 3,5 jaar in Nederland is. Ook is bekend geworden dat het jongste kind van verzoekster de Nederlandse nationaliteit heeft zodat verzoekster op grond van het Chavez-arrest rechtmatig verblijf heeft. Tot slot heeft verzoekster een kopie van een brief overgelegd waaruit blijkt dat de hoofdverhuurder van de woning die verzoekster nu onderhuurt, verzoekster heeft gesommeerd die woning uiterlijk op 8 september 2026 te ontruimen.

5. Op de zitting is besproken dat verzoekster in afwachting is van een screening voor maatschappelijke opvang. De gemachtigde van het college heeft toegezegd om de GGD te verzoeken deze screening zo spoedig mogelijk in te plan, bij voorkeur voordat haar woning ontruimd wordt.

6. De voorzieningenrechter ziet zich voor de vraag gesteld of verzoekster deze screening kan afwachten in de woning die zij nu nog onderhuurt. Volgens verzoekster is deze woning niet veilig, omdat zij bedreigd wordt door de hoofdhuurder. Er zijn verschillende incidenten geweest. Zij is hiervoor verschillende keren met de politie in contact geweest en verzoekster heeft ook aangifte gedaan. Het college heeft hier tegenover gesteld dat zij formeel wel een dak boven haar boven heeft en daarom niet in aanmerking komt voor noodopvang.

7. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verzoekster voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de situatie in de ondergehuurde woning onveilig is en dat het in het belang van verzoekster, maar met name in het belang van de kinderen is, dat zij zo snel mogelijk de ondergehuurde woning verlaten. De voorzieningenrechter hecht daarbij waarde aan de toelichting van de dochter van verzoekster op zitting, waaruit bleek dat de huidige situatie niet bevorderlijk is voor haar ontwikkeling.

8. Gelet op voorgaande treft de voorzieningenrechter de voorziening dat verzoekster en haar kinderen onmiddellijk worden toegelaten tot de noodopvang. Vervolgens dient het college zo spoedig mogelijk de screening te verrichten. Naar aanleiding van de screening moet het college in een besluit het recht op maatschappelijke opvang beoordelen. De voorzieningenrechter verzoekt daarbij het college in dat besluit ook de aanvraag/bezwaar voor noodopvang te betrekken, uitgaande van de feitelijke situatie op dat moment, waarbij de nieuwe informatie die vermeld is onder rechtsoverweging 4 van deze uitspraak wordt betrokken en de belangen van de kinderen nadrukkelijk worden meegewogen. Verzoekster en haar kinderen mogen in ieder geval tot zes weken na het nemen van dit nieuwe besluit in de noodopvang verblijven.

Conclusie en gevolgen

9. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening, inhoudende dat verzoekster en haar kinderen tot de noodopvang worden toegelaten, toe en bepaalt dat het college de noodopvang niet mag beëindigen tot zes weken na de besluitvorming naar aanleiding van de screening.

10. Omdat het verzoek wordt toegewezen, moet het college het door verzoekster betaalde griffierecht vergoeden. Daarom krijgt verzoekster ook een vergoeding van haar proceskosten. Het college moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt verzoekster een vast bedrag per proceshandeling. De gemachtigde heeft het verzoekschrift ingediend en aan de zitting deelgenomen. Elke proceshandeling heeft een waarde van € 934,-. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 1.868,-.

Beslissing