[verzoeker] , uit [woonplaats] , verzoeker
en
de algemeen directeur van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (hierna: het CBR), verweerder
Overwegingen
Beslissing
1. Het CBR heeft op 4 augustus 2026 besloten dat verzoeker een cursus over verantwoord rijgedrag moet volgen omdat hij op 17 juli 2026 met een gecorrigeerde snelheid van 138 kilometer per uur zou hebben gereden waar ter plaatse een maximum van 80 kilometer per uur gold. De kosten voor de cursus, te weten € 1.029,-, moet verzoeker zelf betalen.
2. Verzoeker heeft daar bezwaar tegen gemaakt. Daarnaast heeft verzoeker op 27 augustus 2026 een verzoek gedaan om een voorlopige voorziening te treffen.
3. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op dat verzoek om een voorlopige voorziening. Het oordeel van de voorzieningenrechter bindt de rechtbank in het bodemgeding niet.
4. Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.
5. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb alleen een voorlopige voorziening als "onverwijlde spoed" dat vereist.
6. Verzoeker heeft in dat kader naar voren gebracht dat hij werkt als zelfstandig taxichauffeur. De cursus brengt aanzienlijke kosten met zich mee, maar kan ook gevolgen hebben voor zijn werkzaamheden. Verzoeker meent dat de cursus ook ten onrechte aan hem is opgelegd omdat hij de snelheidsovertreding betwist en onduidelijk is waarop deze is gebaseerd. Als hij in bezwaar gelijk krijgt is de cursus al betaald en heeft hij de cursus al ten onrechte gedaan.
7. De voorzieningenrechter is van oordeel dat hetgeen verzoeker naar voren heeft gebracht geen blijk geeft van een spoedeisend belang. Daarbij is van belang dat verzoeker heeft bevestigd dat zijn rijbewijs niet is geschorst vanwege de opgelegde cursus. Verzoeker beschikt dus over een rijbewijs en kan zijn beroep als taxichauffeur tijdens de bezwaarfase gewoon blijven uitoefenen. Dat er eventueel in de toekomst gevolgen kunnen zijn voor zijn rijbewijs maakt niet dat er nu sprake is van spoed. Alle gronden van bezwaar die verzoeker heeft aangevoerd kunnen in de bezwaarfase worden (her)beoordeeld door het CBR. Indien tijdens de bezwaarfase blijkt dat de cursus ten onrechte is opgelegd kunnen de kosten door het CBR worden vergoed. Ook wanneer verzoeker de cursus dan al zou hebben gevolgd, voelt dat wellicht voor verzoeker als vervelend, maar dat maakt niet dat er een spoedeisend belang is.
8. Voor alle volledigheid voegt de voorzieningenrechter daar nog aan toe dat het primaire besluit tot opleggen van de cursus niet evident onrechtmatig is. De KMAR heeft de snelheidsovertreding aan het CBR doorgegeven. Verzoekers betwisting daarvan kan in bezwaar nader worden onderzocht.
9. Het verzoek is dus in meerdere opzichten kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J.M. Baldinger, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. P. Tanis, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 8 september 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: