RECHTBANK DEN HAAG
Aansluitende machtiging tot het verlenen van verplichte zorg
Team Jeugd- en Zorgrecht
Zaak-/rekestnr.: C/09/712195 / FA RK 26-9166
Datum beschikking: 25 september 2026
Beschikking naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot het verlenen van een aansluitende zorgmachtiging als bedoeld in artikel 6:4 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz), ten aanzien van:
[betrokkene],
hierna te noemen: betrokkene,
geboren op [geboortedatum] 1986 te [geboorteplaats] ,
wonende te [woonplaats] ,
advocaat: mr. A.R. Oosthout te Den Haag.
ProcesverloopBij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 7 september 2026, heeft de officier van justitie verzocht om een aansluitende zorgmachtiging.
Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd:
- een op 2 september 2026 ondertekende medische verklaring van [psychiater] , psychiater, die betrokkene heeft onderzocht maar niet bij de behandeling betrokken was;
- een blanco zorgkaart;
- een zorgplan van 19 augustus 2026;
- de bevindingen van de geneesheer-directeur van 4 september 2026;
- een uittreksel uit de justitiële documentatie;
- een brief van de officier van justitie van 20 augustus 2026, waaruit blijkt dat er ten aanzien van betrokkene geen recente politiemutaties zijn.
De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 25 september 2026. Daarbij zijn gehoord:
- betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;
- de sociaal psychiatrisch verpleegkundige, [verpleegkundige] .
De officier van justitie heeft een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig geacht en het is de rechtbank ter zitting gebleken dat diens aanwezigheid ook niet noodzakelijk was om tot een inhoudelijke beslissing te kunnen komen. Daarom is de officier van justitie niet gehoord.
Standpunten ter zitting
Betrokkene heeft ter zitting naar voren gebracht dat het niet goed met hem gaat. Hij heeft het gevoel dat mensen hem tegenwerken in het leiden van een efficiënt leven. Volgens hem is een zorgmachtiging niet nodig. Hij wil zijn medicatie alleen in overleg innemen en niet onder dwang. Hij ziet echter het nut van de medicatie niet in en noemt dit “gemeen spul”.
De advocaat heeft aangedragen dat het klopt dat bij betrokkene sprake is van een psychische stoornis, te weten schizofrenie, en dat er ook sprake is van ernstig nadeel in de vorm van zelfverwaarlozing en achteruitgang van het functioneren. Ook is sprake van verzet. De gevraagde interventies zijn volgens de advocaat effectief en proportioneel en aan het subsidiariteitsvereiste is voldaan. Daarmee is aan de criteria voor het verlenen van een zorgmachtiging voldaan. Betrokkene wil echter geen zorgmachtiging. De advocaat cocludeert daarom tot afwijzing van het verzoek.
De sociaal psychiatrisch verpleegkundige (hierna: SPV’er) heeft ter zitting verklaard dat betrokkene lijdt onder zijn klachten. Het lukt hem onvoldoende om het leven te leiden dat hij wil leiden. De klachten verdwijnen niet volledig door de medicatie, maar de medicatie werkt volgens de SPV’er wel ondersteunend en voorkomt verdere verslechtering. Het is voorzienbaar dat betrokkene psychotisch ontregelt als hij de medicatie stopt of afbouwt of als hij middelen gaat gebruiken. De SPV’er vindt de verzochte vormen van verplichte zorg ‘toedienen van medicatie’, ‘verrichten medische controles’, ‘aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen’ zonder meer noodzakelijk. De vormen van verplichte zorg ‘beperken van de bewegingsvrijheid’ en ‘opnemen in een accommodatie’ zijn volgens de SPV’er alleen nodig bij ontregeling. De vormen van verplichte zorg ‘onderzoek aan kleding of lichaam’, ‘onderzoek van de woon-of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen’ en ‘controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen’ zijn volgens de SPV’er alleen nodig bij opname.
Beoordeling
Op 10 oktober 2025 heeft de rechtbank een zorgmachtiging verleend voor de duur van twaalf maanden, tot en met 10 oktober 2026.
Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, te weten schizofrenie.
Deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in:
- levensgevaar;
- ernstig lichamelijk letsel;
- ernstige psychische schade;
- ernstige materiële schade;
- ernstige immateriële schade;
- ernstige financiële schade;
- ernstige verwaarlozing;
- maatschappelijke teloorgang;
- de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept.
De chronische psychotische klachten van betrokkene leiden onder meer tot wanen, hallucinaties en incoherent denken. Vanuit die psychotische klachten veroorzaakt hij overlast, met als risico dat hij agressie oproept en zijn woning verliest. In het verleden hebben ernstige incidenten plaatsgevonden, waaronder een poging een pistool van een politieagent af te pakken en het gijzelen van medewerkers van GGZ Delfland. Ook vervuilt hij zijn woning en vertoont hij zelfbeschadigend gedrag, zoals het openkrabben van zijn huid en het steken van zijn vingers in hete thee. Daarnaast is hij slachtoffer geweest van internetfraude en is sprake van internetgokken. Cannabis- en alcoholgebruik verergeren de klachten. Met medicatie verdwijnen de klachten niet helemaal, maar functioneert betrokkene wel beter.
Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren en de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen zodanig dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint, heeft betrokkene zorg nodig.
Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Betrokkene ziet het nut van medicatie niet in en is in het verleden regelmatig gestopt met zijn medicatie. Om die reden is verplichte zorg nodig.
De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg zonder meer noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden:
- toedienen van medicatie;
- verrichten medische controles;
- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen.
Daarnaast acht de rechtbank ook de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk indien sprake is van decompensatie van het toestandsbeeld van betrokkene en/of het ernstig nadeel niet langer in het ambulante kader kan worden afgewend:
- beperken van de bewegingsvrijheid;
- onderzoek aan kleding of lichaam;
- onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen;
- controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;
- opnemen in een accommodatie.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De verplichte zorg is bovendien evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt verder dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene.
Gelet op hetgeen ter zitting is besproken ziet de rechtbank geen aanleiding voor het opleggen van verplichte zorg in de vorm van:
- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;
- insluiten;
- uitoefenen van toezicht.
Niet gebleken is dat deze vormen van zorg in het verleden noodzakelijk zijn geweest en niet voorzienbaar is dat het opleggen hiervan direct noodzakelijk zal zijn. Het verzoek zal daarom in zoverre worden afgewezen.
Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal derhalve worden verleend.
Beslissing
De rechtbank:
verleent een zorgmachtiging ten aanzien van:
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedatum] 1986 te [geboorteplaats] ,
inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg in ieder geval de volgende maatregelen kunnen worden getroffen:
- toedienen van medicatie;
- verrichten medische controles;
- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;
en daarnaast ook de volgende maatregelen indien sprake is van decompensatie van het toestandsbeeld van betrokkene en/of het ernstig nadeel niet langer in het ambulante kader kan worden afgewend:
- beperken van de bewegingsvrijheid;
- onderzoek aan kleding of lichaam;
- onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen;
- controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;
- opnemen in een accommodatie.
bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 25 september 2027;
wijst af het meer of anders verzochte.