RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , eiseres
de minister van Asiel en Migratie, de minister
Samenvatting
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL26.63823
V-nummer: [v-nummer]
(gemachtigde: mr. T.J.J.M. Wijngaard),
en
(gemachtigde: mr. R.L.F. Zandbelt).
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiseres is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 6a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiseres is het niet eens met die maatregel. Zij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiseres een schadevergoeding moet worden toegekend.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is onrechtmatig. De rechtbank kent daarom een schadevergoeding toe. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Bij besluit van 21 oktober 2026 (bestreden besluit 1) is aan eiseres op grond van de artikelen 6 en 14 van de Schengengrenscode de toegang tot Nederland geweigerd. Bij afzonderlijk besluit van diezelfde datum (bestreden besluit 2) heeft de minister aan eiseres de vrijheidsontnemende maatregel opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiseres ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 27 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, M. Youssouf Mohamed als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Over bestreden besluit 1 (toegangsweigering)
3. Eiseres heeft tegen de toegangsweigering geen gronden aangevoerd.
Over bestreden besluit 2 (de vrijheidsontnemende maatregel)
4. Eiseres voert aan dat er geen zicht is op overdracht naar Italië. Eiseres meent om die reden dat de minister niet had mogen overgaan tot het opleggen van de vrijheidsbenemende maatregel.
De rechtbank overweegt als volgt. In het geval van eiseres is op 9 oktober 2026 een besluit genomen haar asielaanvraag niet in behandeling te nemen, waarbij verder is aangegeven dat eiseres zal worden overgedragen aan Italië. Het daartegen ingestelde beroep heeft eiseres op 20 oktober 2026 ingetrokken. Daarmee staat de verantwoordelijkheid van Italië voor de asielaanvraag van eiseres vast. De vrijheidsbenemende maatregel heeft als doel de overdacht van eiseres naar Italië te realiseren.
De rechtbank is bekend met de uitspraken van diverse zittingsplaatsen van deze rechtbank waarin is geoordeeld dat de minister, zonder nader onderzoek, ten aanzien van Italië nog steeds niet mag uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Niet is gebleken dat er concrete indicaties zijn dat de situatie in Italië in betekenisvolle mate is gewijzigd. Om deze reden is de rechtbank van oordeel dat onvoldoende is gebleken dat er zicht is op een daadwerkelijke overdracht naar Italië. Dit betekent dat de onderhavige grensdetentie het doel van grensbewaking niet dient. Daaraan doet niet af dat eiseres heeft verklaard te zullen meewerken aan een overdracht naar Italië en dat de minister inmiddels een vlucht voor eiseres heeft aangevraagd. Bij de huidige stand van zaken kan immers geen overdracht naar Italië plaatsvinden.
Conclusie en gevolgen
5. Het beroep tegen de vrijheidsontnemende maatregel is gegrond. Deze maatregel is vanaf het moment van het opleggen daarvan onrechtmatig. De rechtbank beveelt de opheffing van deze maatregel met ingang van vandaag.
Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel beveelt aan eiseres een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor 8 dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vreemdelingenbewaring ten bedrage van 8 x € 120,- (verblijf detentiecentrum) = € 960,-.
Eiseres krijgt een vergoeding van haar proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiseres geacht wordt beroep te hebben ingesteld en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- beveelt de opheffing van de vrijheidsontnemende maatregel met ingang van vandaag;
- veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van € 960,- aan schadevergoeding aan eiseres, te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;
- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van
M.A. van Garder, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.