ECLI:NL:RBMNE:2026:7736

1. De procedure

De rechtbank heeft de volgende stukken ontvangen:

het verzoekschrift met bijlagen (1 tot en met 5) van de vader, binnengekomen op 4 maart 2026;

het verweerschrift met bijlagen (ongenummerd) van de moeder, binnengekomen op [geboortedatum 1] 2026;

de berichten met bijlagen (3,6, 8 tot en met 11) van 16 juni 2026 en 8 juli 2026 van de vader;

het bericht met bijlagen (3) van 18 augustus 2026 van de moeder;

het bericht met bijlagen (7, 12 tot en met 20) van 21 augustus 2026 van de vader;

het bericht met bijlagen (ongenummerd) van 31 augustus 2026 van de moeder.

De verzoeken zijn besproken tijdens de mondelinge behandeling (zitting) van 3 september 2026. Daarbij waren aanwezig: de vader met zijn advocaat, de moeder met haar advocaat en [A.] en [B.] namens de Raad voor de Kinderbescherming (hierna te noemen: de Raad).

Tijdens de zitting heeft mr. Uijt de boogaardt pleitaantekeningen overhandigd en voorgedragen.

De rechtbank heeft aan de minderjarige [minderjarige 1] , de oudste dochter van de ouders, gevraagd wat zij van het verzoek over de wijziging van de zorgregeling vindt. [minderjarige 1] heeft op 31 augustus 2026 met de rechter gesproken. Tijdens de zitting heeft de rechter samengevat wat [minderjarige 1] heeft verteld. De aanwezigen hebben daarop kunnen reageren.

De rechtbank heeft de minderjarige [minderjarige 2] , de jongste dochter van de ouders, niet gevraagd wat zij van het verzoek vindt. De rechtbank vraagt dat alleen aan kinderen van acht jaar of ouder. Kinderen onder de acht jaar vindt de rechtbank daar nog te jong voor.

2. Waar de procedure over gaat

De ouders zijn met elkaar getrouwd geweest.

Zij hebben samen kinderen:

[minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2017 in [geboorteplaats] ;

[minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2019 in [geboorteplaats] .

[minderjarige 1] en [minderjarige 2] wonen bij de moeder.

De ouders hebben samen het gezag over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Dat betekent dat zij samen de belangrijke beslissingen over hen moeten nemen.

De vader is op [datum] 2026 een geregistreerd partnerschap aangegaan met mevrouw [naam 1] . [naam 1] heeft een zoon uit een eerdere relatie met de heer [naam 2] : [minderjarige 3] , geboren op [geboortedatum 3] 2013. [minderjarige 3] woont bij de vader en [naam 1] .

De moeder woont samen met haar huidige partner, van wie geen gegevens bekend zijn. Tussen de moeder en haar partner is geen sprake van een huwelijk of geregistreerd partnerschap.

De ouders hebben in het ouderschapsplan van april 2022 over de zorgregeling en kinderalimentatie – voor zover in deze procedure relevant – het volgende afgesproken:

De zorgregeling De ouders zijn de volgende regeling overeengekomen, de regeling beslaat een periode van vier weken waarna deze zich weer herhaalt;

Week 1, van donderdag uit school, of indien er geen school is vanaf 08:30 uur tot zondag 17:30 uur verblijven de beide kinderen bij vader;

Week 2, niet;

Week 3, van maandag uit school, of indien er geen school is vanaf 08:30 uur tot donderdag 17:30 uur, verblijven beide kinderen bij vader.

Week 4, niet.

De kinderalimentatie Ouders stellen de behoefte van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] op een totaalbedrag van € 974,- per maand. Vader zal ter zake de kosten van verzorging en opvoeding van beide minderjarige kinderen maandelijks een bedrag van € 214,- aan moeder voldoen.

Hoewel in het ouderschapsplan is opgenomen dat de vader voor beide kinderen maandelijks een bedrag van € 214,- aan de moeder moet voldoen, hebben de ouders tijdens de zitting aangegeven dat dat het bedrag per kind per maand geldt, en dus niet voor beide kinderen samen.

De ouders hebben begin 2023, na onderling overleg, de zorgregeling als volgt aangepast:

week 1: de kinderen verblijven van donderdag uit school, of indien er geen school is vanaf 8.30 uur tot zondag 17.30 uur bij de vader;

week 2: de kinderen verblijven de gehele week bij de moeder;

week 3: de kinderen verblijven van donderdag uit school, of indien er geen school is vanaf 8.30 uur tot zondag 17.30 uur bij de vader;

week 4: de kinderen verblijven de gehele week bij de moeder.

De vader verzoekt de rechtbank om:

de tussen partijen overeengekomen zorgregeling te wijzigen, zodat een regeling geldt waarbij de kinderen in de oneven weken de hele week bij de vader verblijven tot zondag 18.30 uur;

de kinderalimentatie te wijzigen en vast te stellen dat de vader, met ingang van 1 juni 2025, dan wel de datum van het verzoekschrift, dan wel een zodanige latere datum, een bijdrage dient te voldoen van € 111,- per kind per maand, € 223,- in totaal voor twee kinderen samen;

althans een zodanige zorgregeling en alimentatie te bepalen als de rechtbank in goede justitie vermeent te behoren.

De moeder voert verweer tegen de verzoeken van de vader en verzoekt deze af te wijzen.

3. De beoordeling

De vader heeft verzocht de tussen partijen overeengekomen zorgregeling te wijzigen. De rechtbank kan een door de ouders onderling getroffen zorgregeling wijzigen als, kortgezegd, de omstandigheden sinds het maken van de afspraken zijn gewijzigd. De rechtbank moet daarom eerst de vraag beantwoorden of er een wijziging van omstandigheden is ten opzichte van het moment waarop de zorgregeling is overeengekomen. De vader heeft gesteld dat er sprake is van zo’n wijziging van omstandigheden, omdat de kinderen ouder zijn geworden en de vader een groter aandeel in de zorg en opvoeding van de kinderen wil hebben. De rechtbank volgt het standpunt van de vader en verklaart hem ontvankelijk in zijn wijzigingsverzoek. De moeder heeft namelijk niet betwist dat er sprake is van een wijziging van omstandigheden ten opzichte van 2022/2023. Daarnaast heeft de moeder aangegeven dat zij op zichzelf openstaat voor een uitbreiding van de zorgregeling tussen de vader en de kinderen.

Wijziging van de zorgregeling

De rechtbank zal de zorgregeling wijzigen als volgt:

week 1: de kinderen verblijven van dinsdag uit school, of, indien er geen school is vanaf 8.30 uur, tot zondag 17.30 uur bij de vader;

week 2: de kinderen verblijven de gehele week bij de moeder;

week 3: de kinderen verblijven van dinsdag uit school, of, indien er geen school is, vanaf 8.30 uur, tot zondag 17.30 uur bij de vader;

week 4: de kinderen verblijven de gehele week bij de moeder.

De rechtbank legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Het uitgangspunt van de wet is dat kinderen na een echtscheiding recht hebben op een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide ouders. Een ‘gelijkwaardige verzorging en opvoeding’ kan bijvoorbeeld een co-ouderschap zijn, maar het betekent niet per definitie dat de tijd 50/50 moet worden verdeeld. De wet bepaalt namelijk ook dat ouders samen kunnen (en moeten) afspreken hoe zij de zorg verdelen, en daarbij rekening mogen houden met praktische belemmeringen. Ouders mogen dus zelf een regeling afspreken die het beste bij hun kinderen en henzelf past. Wanneer het ouders niet lukt om samen afspraken te maken of te wijzigen, kunnen zij de rechtbank om een beslissing vragen. De rechtbank moet daarbij beoordelen welke zorgregeling het meest in het belang van het kind of de kinderen is.

Deze zorgregeling vindt de rechtbank het meeste in het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . De kinderen hebben recht op en belang bij regelmatig contact met hun vader. Volgens de tussen de ouders overeengekomen regeling verbleven de kinderen drie nachten per twee weken bij hun vader. Dit wordt nu gewijzigd naar vijf nachten per twee weken. Daarmee komt er een meer gelijkwaardige verdeling van de verzorging en opvoeding van de kinderen door beide ouders, zoals de vader graag wil. Een 50/50-regeling waarbij de kinderen de ene week bij de moeder en de andere week bij de vader zijn, acht de rechtbank (nu) niet in het belang van de kinderen. Dat zou een wijziging betekenen van drie nachten per twee weken bij de vader naar zeven nachten per twee weken bij de vader, en die wijziging vindt de rechtbank op dit moment te ingrijpend. Daarbij heeft de rechtbank meegewogen of een voorlopige zorgregeling met een eerste uitbreiding en met aanhouding van de definitieve beslissing passend zou zijn. De rechtbank is echter van oordeel dat dit niet in het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] is. Duidelijkheid is belangrijk voor de kinderen en dan is ook voor de ouders duidelijk waar zij aan toe zijn. Bovendien is de uitbreiding van twee nachten per twee weken in overeenstemming met wat [minderjarige 1] heeft aangegeven fijn te vinden.

Verder wil de rechtbank aan de ouders meegeven dat het in het belang van de kinderen is om samen een mediationtraject in te gaan. Aan de ene kant heeft de rechtbank namelijk twee ouders gezien die de belangen van hun dochters voorop zetten en een nette en neutrale communicatie met elkaar hebben. Zij hebben ook eerst geprobeerd de discussie over de zorgregeling samen op te lossen; dat is te prijzen. Aan de andere kant heeft de rechtbank echter ook zorgen over hoe het tussen de ouders gaat. Er is sprake van een gebrek aan vertrouwen en moeizame onderlinge communicatie waarbij zorgen onvoldoende worden besproken. De vader heeft het gevoel gehad dat uitbreiding van de zorgregeling onbespreekbaar was en de moeder hem de extra tijd niet gunde. De moeder heeft het gevoel gehad dat haar zorgen door de vader niet serieus werden genomen en dat de vader niet overlegt, maar mededeelt. Dat zijn punten waar verbetering mogelijk is, en – in het belang van de kinderen – ook nodig is. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn nog jong en de ouders moeten de komende jaren samen nog veel belangrijke keuzes voor en over hen maken. Het is belangrijk dat het dan lukt om op één lijn te komen, met respect voor elkaars standpunt en vertrouwen dat de andere ouder echt luistert, zorgen serieus neemt en bereid is om water bij de wijn te doen. De rechtbank gunt het de ouders om hiermee aan de slag te gaan, zodat het hen in de toekomst lukt om samen, zonder tussenkomst van de rechtbank, een oplossing te vinden. Zij zouden [minderjarige 1] en [minderjarige 2] daarmee een zeer waardevolle boodschap geven: de boodschap dat hun ouders elkaar respecteren en altijd samen hun ouders blijven, ook al zijn zij niet meer bij elkaar, en dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] het bij hen allebei fijn mogen hebben.

Brief aan [minderjarige 1]

Zoals tijdens de zitting is besproken, zal de rechtbank [minderjarige 1] informeren over deze beslissing. De tekst van de brief die de rechtbank aan haar stuurt, staat hieronder. Eventueel kan [minderjarige 2] , als zij dat wil en misschien als zij iets ouder is, deze brief ook lezen:

Beste [minderjarige 1] (en [minderjarige 2] ),

Een tijdje geleden ben je bij de rechtbank geweest en hebben we met elkaar gepraat. Je hebt verteld over hoe het met je gaat, over dat je het fijn hebt bij je moeder en bij je vader en dat je wel iets meer naar je vader zou willen gaan. Ik heb daarna ook met je ouders gesproken tijdens de zitting in de rechtbank. Nu heb ik een beslissing genomen over wanneer je bij welke ouder bent, en die beslissing wil ik graag laten weten.

Ik heb bepaald dat jij en [minderjarige 2] iets vaker naar jullie vader zullen gaan. Eerst waren jullie om de week van donderdag tot zondag bij jullie vader, dus drie nachtjes elke twee weken. Ik heb bepaald dat jullie vanaf nu om de week van dinsdag tot zondag naar jullie vader gaan, dus vijf nachtjes elke twee weken. Dat betekent dat er twee nachtjes bijkomen in de week dat jullie bij jullie vader zijn. Dan hebben jullie wat meer tijd om daar leuke dingen te doen bij en kan jullie vader bijvoorbeeld ook meer mee naar sport of andere dingen. De rest van de tijd zijn jullie bij jullie moeder en kunnen jullie daar leuke dingen doen.

Ik heb deze beslissing genomen omdat ik vind dat het belangrijk is dat jullie je ouders allebei veel zien, en het bij hen allebei fijn mogen hebben. Het staat zelfs in de wet dat dat voor kinderen belangrijk is, en ik heb gezien dat jullie ouders dat ook belangrijk vinden. Ze houden heel veel van jullie en willen dat het goed met jullie gaat. Het is alleen soms best lastig, ook voor grote mensen, om samen afspraken te maken, maar je ouders doen er wel hun best voor. Ik heb nu als rechter de beslissing genomen. De volgende keer dat er iets is waarover een beslissing nodig is, denk en hoop ik dat je ouders samen proberen het op te lossen.

De rechtszaak is nu afgelopen. Ik hoop dat ik mijn beslissing zo goed heb uitgelegd, en dat jij en [minderjarige 2] het fijn vinden dat jullie vanaf nu wat meer bij jullie vader zijn. Ik wens je heel veel succes en plezier op school en met turnen!

Vriendelijke groeten,

J.M. Atema, kinderrechter

Kinderalimentatie

De rechtbank beslist dat de vader met ingang van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 een bedrag van € 130,- per kind per maand aan kinderalimentatie aan de moeder moet betalen, en vanaf 1 juli 2026 een bedrag van € 133,- per kind per maand. Dit betekent dat zij een deel van het verzoek van de vader afwijst. De rechtbank legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt. Daarbij gaat zij in op de standpunten van de ouders, voor zover die voor de beoordeling van belang zijn. De berekeningen die de rechtbank heeft gemaakt zijn als bijlagen aan deze beschikking toegevoegd. Bij de berekeningen rondt de rechtbank af op hele euro’s.

De rechtbank kan de kinderalimentatie opnieuw berekenen als de omstandigheden zijn gewijzigd. Daarvan is hier sprake, want de moeder is meer gaan verdienen ten opzichte van het moment dat de kinderalimentatie is overeengekomen. Daarnaast is de vader een geregistreerd partnerschap aangegaan met [naam 1] , waardoor hij op grond van de wet ook onderhoudsplichtig is geworden voor [minderjarige 3] .

De ingangsdatum

Voordat de rechtbank opnieuw kan gaan rekenen, moet zij weten welke gegevens en belastingtarieven zij moet gebruiken bij die berekening. Daarom moet de rechtbank eerst beslissen vanaf welk moment de nieuwe kinderalimentatie gaat gelden.

De rechtbank hanteert als ingangsdatum 4 maart 2026. Dat is de datum waarop de vader het verzoek over wijziging van de kinderalimentatie heeft ingediend en vanaf dat moment wist de moeder of had de moeder kunnen weten dat het bedrag dat de vader aan kinderalimentatie betaalt, mogelijk zou worden gewijzigd. De rechtbank gaat voorbij aan het standpunt van de vader dat de ingangsdatum op 1 juni 2025 zou moeten zijn. De advocaat van de vader heeft de moeder weliswaar op 26 mei 2025 al een brief gestuurd waarin wordt genoemd dat de vader wil controleren of de financiële regeling nog aansluit bij de feitelijke situatie, maar daaruit had de moeder nog niet hoeven opmaken dat de vader een wijzigingsverzoek ten aanzien van de kinderalimentatie zou indienen.

Wie is er onderhoudsplichtig voor wie?

Doordat de ouders na hun scheiding allebei een nieuwe relatie hebben gekregen met een partner die ook kinderen heeft, is sprake van een zogenaamd ‘samengesteld gezin’. Omdat de draagkracht van de ouders moet worden verdeeld over de kinderen waarvoor zij onderhoudsplichtig zijn, zal de rechtbank eerst in kaart brengen wie onderhoudsplichtig is voor welk kind.

De vader is onderhoudsplichtig voor drie kinderen: [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] . Voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , omdat hij hun vader is. Voor [minderjarige 3] , omdat hij een geregistreerd partnerschap is aangegaan met [naam 1] en [minderjarige 3] het grootste deel van de tijd deel uitmaakt van hun gezin.

De moeder is onderhoudsplichtig voor haar twee kinderen: [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . De moeder is niet onderhoudsplichtig voor de kinderen van haar huidige partner, omdat er tussen de moeder en haar partner geen sprake is van een huwelijk of geregistreerd partnerschap.

[naam 1] is onderhoudsplichtig voor haar kind: [minderjarige 3] . Hoewel er tussen [naam 1] en de vader sprake is van een geregistreerd partnerschap, is zij niet onderhoudsplichtig voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Dat komt omdat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , anders dan [minderjarige 3] , niet voor het grootste deel van de tijd deel uitmaken van het gezin van de vader en [naam 1] .

[naam 2] is – voor zover de rechtbank bekend – alleen onderhoudsplichtig voor [minderjarige 3] .

De partner van de moeder is – voor zover de rechtbank bekend – alleen onderhoudsplichtig voor zijn eigen kinderen.

De behoefte

Als iemand onderhoudsplichtig is voor meerdere kinderen, dan moet de rechtbank beoordelen of diegene in staat is om aan al zijn onderhoudsverplichtingen te voldoen. De Hoge Raad heeft daarbij bepaald dat het beschikbare geld gelijk over de kinderen moet worden verdeeld, tenzij er bijzondere redenen zijn waarom dit op andere wijze moet worden verdeeld. Een reden om dit anders te verdelen kan zij dan het ene kind meer geld kost dan het andere kind. Hoeveel een kind kost, hangt namelijk samen met hoeveel de ouders van dat kind samen te besteden hadden toen zij nog bij elkaar waren. De rechtbank onderzoekt dus eerst wat de kosten per kind zijn. Dat wordt ook wel de ‘behoefte’ van het kind genoemd.

De behoefte van [minderjarige 1] en [minderjarige 2]

De rechtbank stelt de behoefte van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] vast op een bedrag van afgerond€ 596,- per kind per maand, omdat de ouders het hierover eens zijn.

De behoefte van [minderjarige 3]

Omdat de vader ook onderhoudsplichtig is voor [minderjarige 3] , moet de rechtbank rekening houden met de kosten van [minderjarige 3] . De behoefte van [minderjarige 3] is in 2015 door zijn ouders in onderling overleg bepaald op € 500,- per maand (inclusief kosten kinderopvang). In 2021 is die behoefte door de ouders van [minderjarige 3] in onderling overleg gewijzigd naar € 1.135,- per maand (inclusief kosten kinderopvang). De rechtbank kan niet uitgaan van deze behoefte voor [minderjarige 3] . De rechtbank mag namelijk niet zomaar aansluiten bij een eerder opgelegde bijdrage voor kinderen uit een andere relatie. De rechtbank moet oordelen alsof zij gelijktijdig voor alle kinderen de alimentatie vaststelt. De behoefte van [minderjarige 3] is destijds berekend aan de hand van de toen geldende regels, en die regels zijn inmiddels veranderd. Daarnaast is de behoefte inclusief de kosten voor kinderopvang waar [minderjarige 3] toen nog naartoe ging, en die kosten zijn er nu niet meer. De rechtbank heeft niet de juiste gegevens om de behoefte van [minderjarige 3] opnieuw te berekenen. Bij gebrek aan een ander aanknopingspunt ziet de rechtbank daarom aanleiding om de behoefte van [minderjarige 3] gelijk te stellen aan de behoefte van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Dat betekent dat zowel voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] als voor [minderjarige 3] wordt uitgegaan van een behoefte van € 596,- per kind per maand in 2026. De rechtbank is van oordeel dat dit de meest redelijke oplossing is, waarbij de belangen van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] worden meegewogen.

De draagkracht van de ouders

Bij de berekening van de kinderalimentatie moet vervolgens worden vastgesteld wie wat kan betalen. Dat wordt de ‘draagkracht’ genoemd. Volgens de wet moeten de onderhoudsplichtigen naar rato van hun draagkracht in de behoefte van de kinderen voorzien.

Voor het bepalen van de draagkracht van de ouders past de rechtbank de methode die de Expertgroep Alimentatie van de Rechtspraak heeft ontwikkeld toe. Het netto besteedbaar inkomen van een ouder is daarbij het uitgangspunt. Vervolgens bekijkt de rechtbank welk deel van dat inkomen kan worden gebruikt om bij te dragen in de kosten van de kinderen.

Bij een netto besteedbaar inkomen vanaf € 2.200,- per maand in 2026 maakt de rechtbank daarvoor gebruik van de zogenoemde ‘draagkrachtformule’. In die formule wordt uitgegaan van een woonbudget van 30% van het netto besteedbaar inkomen per maand. De ouders worden geacht vanuit het woonbudget alle redelijke lasten voor een woning passend bij hun inkomen te kunnen voldoen. Daarnaast wordt rekening gehouden met een forfaitair (vaststaand) bedrag voor redelijke kosten van levensonderhoud, dat ieder jaar wordt bijgesteld. In 2026 is dat een bedrag van € 1.365,- per maand. Deze twee posten vormen samen het ‘draagkrachtloos inkomen’. Na aftrek van die posten van het netto besteedbaar inkomen blijft dan de ‘draagkrachtruimte’ over. Daarvan is 70% beschikbaar voor kinderalimentatie. De berekening van de draagkracht ziet er dan als volgt uit: 70% [NBI – (0,3 x NBI + 1.365)].

De draagkracht van de vader

De draagkracht van de vader zal de rechtbank berekenen aan de hand van twee periodes, namelijk de periode van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 en de periode vanaf 1 juli 2026. De rechtbank rekent met verschillende periodes, omdat de vader een wisselend inkomen heeft gehad de afgelopen tijd. De vader heeft met ingang van 1 juli 2026 een loonsverhoging gekregen. De rechtbank vindt het redelijk om met deze wisselende inkomsten rekening te houden.

De draagkracht van de vader voor de periode van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 berekent de rechtbank op € 750,- per maand. De draagkracht voor de periode vanaf 1 juli 2026 berekent de rechtbank op € 769,- per maand. De rechtbank legt hierna uit hoe zij aan deze bedragen is gekomen.

Periode 1: 4 maart 2026 tot 1 juli 2026

Voor het inkomen van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 gaat de rechtbank uit van de salarisspecificaties over januari 2026 tot en met juni 2026, waarop een inkomen van

€ 3.695,- bruto per maand is vermeld. Daarbij wordt rekening gehouden met het Individueel Keuze Budget (IKB) en de ingehouden premies. Verder wordt rekening gehouden met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting voor werkenden en de inkomensafhankelijke combinatiekorting. Het netto besteedbaar inkomen is dan € 3.480,- per maand.

Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft de vader een draagkracht van (70% [3.480 – (0,3 x 3.480 + 1.365)]=) € 750,- per maand.

Periode 2: vanaf 1 juli 2026

Voor het inkomen vanaf 1 juli 2026 gaat de rechtbank uit van de salarisspecificatie over juli 2026, waarop een inkomen van € 3.741,- bruto per maand is vermeld. Daarbij wordt rekening gehouden met het Individueel Keuze Budget (IKB), de BDV toelage en de ingehouden premies. Verder wordt rekening gehouden met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting voor werkenden en de inkomensafhankelijke combinatiekorting. Het netto besteedbaar inkomen is dan € 3.520,- per maand.

Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft de vader een draagkracht van (70% [3.520 – (0,3 x 3.520 + 1.365)]=) € 769,- per maand.

De draagkracht van de moeder

De rechtbank zal de draagkracht van de moeder niet berekenen aan de hand van twee periodes, zoals door de moeder is verzocht. De moeder heeft verteld dat zij in 2026 een incidentele bonus heeft ontvangen, die zij in twaalf jaar dienstverband niet eerder uitgekeerd heeft gekregen en waarvan niet de verwachting is dat dit structureel wordt. Volgens de moeder zou daarom alleen voor haar draagkracht in 2026 rekening moeten worden gehouden met de bonus en vanaf 2027 niet meer. Dat standpunt volgt de rechtbank niet. De nieuwe alimentatie wordt op dit moment, dus in 2026, berekend. Vaststaat dat de moeder in 2026 een bonus heeft ontvangen van afgerond € 5.180,-, en de moeder is het er ook mee eens dat dit meeweegt voor haar draagkracht. Hoewel de rechtbank begrijpt dat dit een onzeker component van het inkomen is, zorgt dit component op dit moment, zo heeft de moeder zelf erkend, wel voor een verhoging van het inkomen. De rechtbank zal daarom rekening houden met de bonus bij het berekenen van de draagkracht van de moeder. Het is altijd mogelijk dat omstandigheden in de toekomst wijzigen, maar dat is niet iets waar de rechtbank nu alvast op kan voorsorteren. Er kunnen immers nog meer omstandigheden wijzigen dan alleen de bonus. De rechtbank gaat er wel vanuit dat indien de moeder in 2027 geen bonus uitgekeerd krijgt, de ouders met elkaar in overleg gaan over een eventuele verhoging van de kinderalimentatie. Om de ouders hierbij te helpen, zal de rechtbank wel de berekening opnemen voor de draagkracht van de moeder zonder bonus. Die berekening wordt verder niet gebruikt voor het bepalen van de kinderalimentatie, maar is louter bedoeld om de ouders inzicht te geven in wat de bonus van de moeder voor invloed heeft op de draagkracht, en wat dit zou betekenen voor de hoogte van de alimentatie. De ouders kunnen dan eventueel zelf een nieuwe draagkrachtvergelijking (zoals hier gemaakt onder 3.44. maken).

De draagkracht van de moeder berekent de rechtbank op € 571,- per maand. De rechtbank legt hierna uit hoe zij aan dit bedrag is gekomen.

Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van de salarisspecificatie over juni 2026, waarop een inkomen van € 2.880,- bruto per maand is vermeld. Daarbij houdt de rechtbank rekening met 8% aan vakantietoeslag, de genoemde bonus en ingehouden premies. Verder wordt rekening gehouden met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting voor werkenden en het kindgebonden budget. De moeder ontvangt geen alleenstaande ouderkop, omdat zij samenwoont met haar partner, hetgeen niet is betwist door de vader. Het netto besteedbaar inkomen is dan € 3.116,- per maand.

Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft de moeder een draagkracht van (70% [3.116 – (0,3 x 3.116 + 1.365)]=) € 571,- per maand.

Draagkracht moeder zonder bonus (louter opgenomen ter informatie voor de ouders)

Voor het inkomen zonder bonus gaat de rechtbank uit van de salarisspecificatie over juli 2026, waarop een inkomen van € 2.880,- bruto per maand is vermeld. Daarbij houdt de rechtbank rekening met 8% aan vakantietoeslag en ingehouden premies. Verder wordt rekening gehouden met de algemene heffingskorting, de arbeidskorting voor werkenden en het kindgebonden budget. Het netto besteedbaar inkomen is dan € 2.894,- per maand.

Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft de moeder zonder de bonus een draagkracht van (70% [2.894 – (0,3 x 2.894 + 1.365)]=) € 463,- per maand. Het verschil tussen de draagkracht met en zonder bonus is dus, kortom, (€ 571,- - € 463,- =) € 108,- per maand.

De draagkracht van [naam 1]

De draagkracht van [naam 1] berekent de rechtbank op € 804,- per maand. De rechtbank legt hierna uit hoe zij aan dit bedrag is gekomen.

Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van de salarisspecificatie over juli 2026, waarop een inkomen van € 4.643,- bruto per maand is vermeld. Daarbij houdt de rechtbank rekening met 8% aan vakantietoeslag, IKB, een pensioen uitkering en ingehouden premies. Verder wordt rekening gehouden met de algemene heffingskorting en de arbeidskorting voor werkenden. Het netto besteedbaar inkomen is dan € 3.592,- per maand.

Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft [naam 1] een draagkracht van (70% [3.592 – (0,3 x 3.592 + 1.365)]=) € 804,- per maand.

De draagkracht van [naam 2]

De draagkracht van [naam 2] bepaalt de rechtbank op € 27,- per maand. De vader heeft dit gesteld en hiertegen is geen specifiek verweer gevoerd.

De verdeling van de kosten

Nu duidelijk is wat de behoefte is van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] , en wat de draagkracht is van de onderhoudsplichtigen, berekent de rechtbank wie voor welk deel verantwoordelijk is voor de kosten. Als de onderhoudsplichtigen samen genoeg draagkracht hebben voor alle kosten van de kinderen, dan moet de rechtbank berekenen wie welk deel van de kosten voor zijn rekening moet nemen. Dat wordt de ‘draagkrachtvergelijking’ genoemd. De rechtbank rekent de verdeling van de kosten van de kinderen voor twee periodes: van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 en vanaf 1 juli 2026. Op die manier wordt rekening gehouden met de wisselende draagkracht van de vader over de genoemde periodes.

De rechtbank zal per ‘gezin’ de volledige draagkracht van iedere onderhoudsplichtige vergelijken om het ‘ideale’ aandeel van iedere onderhoudsplichtige in de kosten van zijn/haar kind(eren) te bepalen. Daarbij zal worden bekeken of de onderhoudsplichtigen voldoende draagkracht hebben om de berekende aandelen te kunnen betalen.

Periode 1: 4 maart 2026 tot 1 juli 2026

Voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn de vader en de moeder onderhoudsplichtig. De vader heeft een draagkracht van € 750,- per maand. De draagkracht van de moeder is € 571,- per maand. De ouders hebben samen voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] dus € 1.321,- per maand beschikbaar. Dit is genoeg om alle kosten van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] te betalen, want die zijn € 1.191,- per maand. Dit betekent dat de vader in een ideale situatie een deel van afgerond (1.191 / 1.321 x 750 =) € 676,- per maand moet dragen voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en de moeder een deel van afgerond (1.191 / 1.321 x 571 =) € 515,- per maand.

Voor [minderjarige 3] zijn de vader, [naam 1] en [naam 2] onderhoudsplichtig. De vader heeft een draagkracht van € 750,- per maand, [naam 1] heeft een draagkracht van € 804,- per maand en [naam 2] heeft een draagkracht van € 27,- per maand. De vader, [naam 1] en [naam 2] hebben samen dus een draagkracht van € 1.581,- per maand. Dat betekent dat er voldoende draagkracht is om de kosten van [minderjarige 3] te betalen, want die zijn € 596,- per maand. Dit betekent dat de vader in een ideale situatie een deel van afgerond (750 / 1.581 x 596 =) € 283,- per maand moet dragen, [naam 1] een deel van (804 / 1.581 x 596 =) € 303,- per maand en [naam 2] een deel van (27 / 1.581 x 596 =) € 10,- per maand.

De ideale aandelen van de vader in de kosten van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] bedragen in totaal (676 + 283 =) € 959,- per maand. De feitelijke draagkracht van de vader van € 750,- is onvoldoende om al deze aandelen te kunnen voldoen. Het tekort bedraagt € 209,- per maand. De rechtbank zou daarom de draagkracht van de vader moeten verdelen naar rato van de hiervoor berekende aandelen in de kosten van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] .

Periode 2: vanaf 1 juli 2026

Voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn de vader en de moeder onderhoudsplichtig. De vader heeft een draagkracht van € 769,- per maand. De draagkracht van de moeder is € 571,- per maand. De ouders hebben samen voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] dus € 1.340,- per maand beschikbaar. Dit is genoeg om alle kosten van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] te betalen, want die zijn € 1.191,- per maand. Dit betekent dat de vader in een ideale situatie een deel van afgerond (1.191 / 1.340 x 769 =) € 683,- per maand moet dragen voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en de moeder een deel van afgerond (1.191 / 1.340 x 571 =) € 508,- per maand.

Voor [minderjarige 3] zijn de vader, [naam 1] en [naam 2] onderhoudsplichtig. De vader heeft een draagkracht van € 769,- per maand, [naam 1] heeft een draagkracht van € 804,- per maand en [naam 2] heeft een draagkracht van € 27,- per maand. De vader, [naam 1] en [naam 2] hebben samen dus een draagkracht van € 1.600,- per maand. Dat betekent dat er voldoende draagkracht is om de kosten van [minderjarige 3] te betalen, want die zijn € 596,- per maand. Dit betekent dat de vader in een ideale situatie een deel van afgerond (769 / 1.600 x 596 =) € 286,- per maand moet dragen, [naam 1] een deel van afgerond (804 / 1.600 x 596 =) € 300,- per maand en [naam 2] een deel van afgerond (27 / 1.600 x 596 =) € 10,- per maand.

De ideale aandelen van de vader in de kosten van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] bedragen in totaal (683 + 286 =) € 969,- per maand. De feitelijke draagkracht van de vader van € 769,- in onvoldoende om deze aandelen te kunnen voldoen. Het tekort bedraagt € 200,- per maand. De rechtbank zou daarom de draagkracht van de vader moeten verdelen naar rato van de hiervoor berekende aandelen in de kosten van [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] .

De onderhoudsplichtigen en onderlinge verhoudingen

In beginsel zijn de verplichtingen tot onderhoud, in het geval de onderhoudsverplichting van de stiefouder samenvalt met die van de ouders van de kinderen, van gelijke rang. Dat betekent dat er geen onderscheid moet worden gemaakt in het meewegen van ieders draagkracht: het is dus niet zo dat een ouder altijd eerder gehouden is om bij te dragen dan een stiefouder. De omvang van ieders onderhoudsverplichting hangt echter ook af van de omstandigheden van het geval, waarbij als belangrijke factoren in het bijzonder gelden dat tussen de ouder en het kind een nauwere verwantschap bestaat dan tussen de stiefouder en het stiefkind, de draagkracht van de ouder en de stiefouder en de feitelijke verhouding van het kind tot alle onderhoudsplichtigen.

In dit geval weegt de rechtbank mee dat wanneer de draagkracht van de vader verdeeld wordt over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en [minderjarige 3] , er een tekort ontstaat om in de behoeften te voorzien van alle kinderen. Dit terwijl de biologische ouders van de kinderen op zich voldoende draagkracht hebben om in de kosten van de kinderen te voorzien. De vader en de moeder hebben samen dus voldoende draagkracht om in de kosten van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] te voorzien, en [naam 1] en [naam 2] hebben dat ook samen ten aanzien van [minderjarige 3] . Daarnaast neemt de rechtbank mee dat de vader pas sinds [datum] 2026 stiefouder van [minderjarige 3] is. Gelet hierop ziet de rechtbank aanleiding om in dit geval géén rekening te houden met de stiefouderonderhoudsverplichting van de vader richting [minderjarige 3] . Indien de rechtbank daar wel rekening mee zou houden, komt dit namelijk ten nadele van de kinderen.

Dat betekent dat de rechtbank de draagkracht van de vader en de moeder volledig zal benutten ten aanzien van de kosten van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Zoals eerder al is berekend, houdt dat in dat voor de periode van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 de vader een deel van afgerond € 676,- per maand moet dragen en de moeder een deel van afgerond € 515,- per maand. Voor de periode vanaf 1 juli 2026 moet de vader een deel van afgerond € 683,- per maand dragen en de moeder een deel van afgerond € 508,- per maand.

De zorgkorting

De vader maakt op de dagen dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] bij hem verblijven kosten voor onder andere eten en drinken en energielasten: de verblijfskosten. Daarmee voldoet de vader – deels – aan zijn onderhoudsverplichting. De rechtbank kan de bijdrage van de vader verlagen met een percentage van de behoefte van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] of een deel daarvan: de ‘zorgkorting’.

Met de nieuwe zorgregeling – en de eerder overeengekomen en nog geldende zomervakantieregeling – verblijven [minderjarige 1] en [minderjarige 2] op jaarbasis gemiddeld 2,8 dagen per week bij de vader. Daarbij past een zorgkorting van 35% van de behoefte, dus afgerond € 417,- per maand. Dat betekent dat de vader voor de periode van 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 een bedrag van (676 -/- 417 =) € 259,- per maand, dus afgerond € 130,- per kind per maand, moet betalen. Voor de periode vanaf 1 juli 2026 is dit een bedrag van (683 -/- 417 =) € 266,- per maand, dus € 133,- per kind per maand.

De uitvoerbaarheid bij voorraad

De rechtbank zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is verzocht. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van de ouders hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de rechtbank geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.

De kosten van deze procedure

De rechtbank zal beslissen dat iedere ouder de eigen proceskosten betaalt, omdat zij geen reden ziet om één van de ouders in de proceskosten te veroordelen.

Hierna volgt de beslissing. De rechtbank gebruikt hier de begrippen uit de wet.

4. De beslissing

wijzigt de zorgregeling, zoals die begin 2023 was overeengekomen tussen de ouders, en stelt de volgende zorgregeling vast:

week 1: de kinderen verblijven van dinsdag uit school, of indien er geen school is vanaf 8.30 uur tot zondag 17.30 uur bij de vader;

week 2: de kinderen verblijven de gehele week bij de moeder;

week 3: de kinderen verblijven van dinsdag uit school, of indien er geen school is vanaf 8.30 uur tot zondag 17.30 uur bij de vader;

week 4: de kinderen verblijven de gehele week bij de moeder;

wijzigt de door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie, zoals die was vastgelegd in het ouderschapsplan van april 2022, en bepaalt dat deze kinderalimentatie vanaf 4 maart 2026 tot 1 juli 2026 € 130,- per kind per maand bedraagt en vanaf 1 juli 2026 € 133,- per kind per maand;

verklaart deze beslissing tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

bepaalt dat de ouders hun eigen proceskosten betalen;

wijst de verzoeken van de vader voor het overige af.

Dit is de beslissing van de rechtbank, genomen door mr. J.M. Atema, (kinder)rechter, in samenwerking met mr. A.C. Bonarius, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 5 oktober 2026.

Tegen deze beschikking kan - voor zover er definitief is beslist - door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden.

Bijlage 1: draagkracht van de vader in periode 1

Bijlage 2: draagkracht van de vader in periode 2

Bijlage 3: draagkracht van de moeder

Bijlage 4: draagkracht van [naam 1]