ECLI:NL:RBMNE:2026:7743

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties;

- de conclusie van antwoord met producties;

- de aanvullende producties van [eiseres] .

Op 6 oktober 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden, waar [eiseres] is verschenen met haar gemachtigde. Namens [gedaagde] zijn mevrouw [A] , Senior HR Business Partner, en de gemachtigde van [gedaagde] verschenen. Partijen hebben hun standpunten aan de hand van spreekaantekeningen toegelicht en hebben op elkaar kunnen reageren. Zij hebben vragen van de kantonrechter beantwoord. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat is besproken. Na afloop van de mondelinge behandeling heeft de kantonrechter bepaald dat op 22 oktober 2026 of zoveel eerder als mogelijk uitspraak wordt gedaan.

2. De kern van de zaak

[eiseres] is in dienst geweest van [gedaagde] . [gedaagde] heeft haar onder verwijzing naar een ontslagbeding in de cao laten weten dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen op [geboortedatum] 2026 van rechtswege is geëindigd wegens het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd. Dit is voor [eiseres] 67 jaar. [eiseres] stelt dat voor haar de arbeidsvoorwaarde geldt dat zij tot het bereiken van haar pensioendatum zou mogen doorwerken. Dat is de eerste dag van de maand dat zij de 68-jarige leeftijd bereikt. De kantonrechter oordeelt dat niet is komen vast te staan dat deze arbeidsvoorwaarde is overeengekomen. De vordering van [eiseres] om [gedaagde] te veroordelen de arbeidsovereenkomst na [geboortedatum] 2026 voort te zetten of haar een nieuwe tijdelijke arbeidsovereenkomst tot haar pensioendatum aan te bieden wordt daarom afgewezen.

3. De beoordeling

[eiseres] is met ingang van 1 oktober 2008 bij [gedaagde] in dienst getreden op basis van een arbeidsovereenkomst die na enige tijd voor onbepaalde tijd is gaan gelden. Zij vervulde sinds 1 mei 2021 de functie van [functie] voor 36 uur per week. Haar salaris was op het laatst € 5.090,77 bruto per maand, vermeerderd met vakantietoeslag.

In de eerste arbeidsovereenkomst van 23 september 2008 die met [eiseres] is gesloten, is de cao voor het Verzekeringsbedrijf (hierna: de cao) van toepassing verklaard. In deze arbeidsovereenkomst staat dat [eiseres] deelneemt aan de pensioenregeling van [gedaagde] , dat deze regeling is gebaseerd op de cao en dat wijzigingen in de basispensioenregeling van de cao rechtstreeks doorwerken in de pensioenregeling. Het pensioen dat [eiseres] tot 1 januari 2017 heeft opgebouwd is ondergebracht bij [bedrijf 1] . Het pensioen dat zij vanaf 1 januari 2017 heeft opgebouwd is ondergebracht bij [bedrijf 2] ( [bedrijf 2] ).

In de eerste arbeidsovereenkomst staat verder dat de pensioenleeftijd 65 is. In de daarop volgende arbeidsovereenkomsten wordt voor de gemaakte afspraken en arbeidsvoorwaarden verwezen naar deze arbeidsovereenkomst, alle daarop volgende wijzigingen, het Personeelshandboek en de daarin opgenomen cao.

Artikel 2.2.2. van de cao bepaalt dat de arbeidsovereenkomst van rechtswege eindigt zonder dat voorafgaande opzegging nodig is op de dag dat de werknemer de AOW-gerechtigde leeftijd bereikt. Deze bepaling wordt hierna het ontslagbeding genoemd. Dit ontslagbeding wordt herhaald in Bijlage 5.3 van de cao. Dit hoofdstuk bevat bepalingen over de pensioenregeling. In dit hoofdstuk staat ook dat het ouderdomspensioen ingaat op de eerste dag van de maand waarin de deelnemer 68 jaar wordt.

[eiseres] heeft op [geboortedatum] 2026, de dag waarop zij 67 jaar werd, de AOW-gerechtigde leeftijd bereikt. [gedaagde] heeft [eiseres] onder verwijzing naar de cao laten weten dat de arbeidsovereenkomst per die datum van rechtswege is geëindigd. [eiseres] heeft verzocht voor 24 uur per week te mogen doorwerken tot haar pensioen zou ingaan per 1 augustus 2027. [gedaagde] heeft dit echter geweigerd.

De vordering en de onderbouwing daarvan

[eiseres] vordert - kort samengevat - primair [gedaagde] te veroordelen om haar toe te laten tot de overeengekomen werkzaamheden en subsidiair om haar een tijdelijke arbeidsovereenkomst aan te bieden van [geboortedatum] 2026 tot en met 31 juli 2027. Zij vordert daarnaast betaling van loon en actieve deelname aan de pensioenregeling, met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van de procedure.

[eiseres] stelt ter onderbouwing van haar vordering dat voor haar de arbeidsvoorwaarde geldt dat zij mag doorwerken tot haar pensioendatum, die inmiddels 68 jaar is. Op grond van deze arbeidsvoorwaarde zou zij gedurende haar diensttijd deelnemer zijn in de pensioenregeling en haar pensioen kunnen opbouwen tot de pensioendatum. Dit deelnemerschap zou pas stoppen op de pensioendatum. [eiseres] leidt deze arbeidsvoorwaarde in de eerste plaats af uit de eerste arbeidsovereenkomst, waarin een pensioenleeftijd van 65 jaar wordt genoemd. [eiseres] stelt dat de pensioendatum, de pensioenleeftijd en de AOW-leeftijd toen samen vielen en dat zij er daarom steeds van uit is gegaan dat zij zou doorwerken tot zij de overeengekomen pensioenleeftijd zou bereiken en dan met pensioen zou gaan. [eiseres] leidt deze arbeidsvoorwaarde ook af uit het pensioenreglement, waarin is bepaald dat de diensttijd loopt tot het bereiken van de pensioenrichtdatum. Dit is de eerste dag van de maand waarin de deelnemer de 68-jarige leeftijd bereikt.

[eiseres] stelt dat het ontslagbeding in de cao in strijd is met deze arbeidsvoorwaarde. Zij wijst erop dat het mogelijk is ten gunste van een medewerker van de cao af te wijken en een andere pensioendatum af te spreken dan de AOW-gerechtigde leeftijd. Zij stelt dat dit ook is gebeurd door een pensioendatum af te spreken op de eerste dag van de maand waarop de werknemer 68 jaar wordt. [eiseres] wil nakoming van deze afspraak. Zij stelt dat [gedaagde] gelet op deze afspraak geen beroep op het ontslagbeding kan doen en dat de arbeidsovereenkomst niet van rechtswege op [geboortedatum] 2026 is geëindigd. Als [gedaagde] wel een beroep op dit beding zou kunnen doen, dan stelt [eiseres] dat [gedaagde] haar een tijdelijk dienstverband tot haar pensioendatum moet aanbieden om de afspraak dat zij tot haar pensioendatum kan deelnemen in de pensioenregeling na te komen.

[eiseres] stelt verder dat [gedaagde] als goed werkgever en op grond van de aanvullende en beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid gehouden is de arbeidsovereenkomst tot haar pensioendatum (eventueel voor 24 uur in plaats van 36 uur per week) voort te zetten. Zij heeft erop gewezen dat zij als gevolg van het gat van 11 maanden en 12 dagen tussen de beëindiging van haar arbeidsovereenkomst en haar pensioendatum financieel nadeel lijdt en stelt dat [gedaagde] geen zwaarwegend belang heeft bij haar beroep op het ontslagbeding.

[eiseres] stelt ten slotte dat het verzoek tot aanpassing van haar arbeidsduur een verzoek op grond van artikel 2 van de Wet flexibel werken is. [gedaagde] heeft dit verzoek afgewezen, maar heeft hiervoor geen zwaarwegende omstandigheden aangevoerd. [eiseres] stelt dat er andere collega’s zijn die wel langer mogen doorwerken.

Het verweer en de onderbouwing daarvan

[gedaagde] voert verweer en verzoekt - kort samengevat - de vorderingen van [eiseres] af te wijzen, met veroordeling van [eiseres] in de kosten van deze procedure, vermeerderd met wettelijke rente.

[gedaagde] stelt zich op het standpunt dat zij terecht een beroep heeft gedaan op het ontslagbeding in artikel 2.2.2 en Bijlage 5.3 van de cao en dat de arbeidsovereenkomst op [geboortedatum] 2026 van rechtswege is geëindigd. In dit beding staat immers duidelijk dat de arbeidsovereenkomst van rechtswege eindigt op de dag waarop de werknemer de AOW-gerechtigde leeftijd heeft bereikt. [gedaagde] erkent dat de cao de mogelijkheid biedt om schriftelijk in voor de werknemer gunstige zin van de cao af te wijken, maar stelt dat dit in het geval van [eiseres] niet is gebeurd. In de arbeidsovereenkomst is immers niet afgesproken dat deze voor haar niet eindigt bij het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd maar pas in de maand waarin zij 68 jaar wordt. [gedaagde] stelt daarnaast dat zij het voorstel van [eiseres] om haar arbeidsovereenkomst voor 24 uur per week voort te zetten tot haar 68e uit oogpunt van goed werkgeverschap dan wel de aanvullende of de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid niet hoefde te accepteren. [gedaagde] stelt ten slotte dat de Wet flexibel werken op dit verzoek van [eiseres] niet van toepassing is, omdat er per [geboortedatum] 2026 geen arbeidsovereenkomst meer bestaat met een arbeidsduur die nog kan worden aangepast.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Toetsingskader

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. Voor toewijzing is nodig dat [eiseres] daarbij een spoedeisend belang heeft. De kantonrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

[eiseres] heeft een spoedeisend belang bij haar vorderingen

[eiseres] heeft gesteld dat zij als gevolg van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst financieel nadeel lijdt, omdat zij hierdoor niet tot haar 68e jaar inkomen kan blijven verwerven en pensioen kan opbouwen. Zij heeft hiermee haar spoedeisend belang bij haar vorderingen voldoende aannemelijk gemaakt.

[gedaagde] hoeft de arbeidsovereenkomst na [geboortedatum] 2026 niet voort te zetten en hoeft [eiseres] ook geen nieuwe tijdelijke arbeidsovereenkomst aan te bieden

De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] de arbeidsovereenkomst na [geboortedatum] 2026 niet hoeft voort te zetten en [eiseres] ook geen nieuwe tijdelijke arbeidsovereenkomst hoeft aan te bieden. Dit oordeel wordt hierna toegelicht.

De arbeidsovereenkomst is van rechtswege geëindigd bij het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd

De kantonrechter is van oordeel dat de arbeidsovereenkomst op [geboortedatum] 2026 van rechtswege is geëindigd. In artikel 2.2.2 en Bijlage 5.3 van de cao staat immers duidelijk dat de arbeidsovereenkomst van rechtswege eindigt op de dag dat de werknemer de AOW-gerechtigde leeftijd bereikt. Dat was in het geval van [eiseres] op [geboortedatum] 2026, de dag waarop zij 67 jaar werd.

Partijen hebben niet als arbeidsvoorwaarde afgesproken dat [eiseres] tot de pensioendatum kon blijven doorwerken

Niet is gebleken dat partijen een andere datum dan de AOW-gerechtigde leeftijd hebben afgesproken als datum waarop de arbeidsovereenkomst van rechtswege zou eindigen. Anders dan [eiseres] stelt, kan in de arbeidsovereenkomst geen arbeidsvoorwaarde worden gelezen dat zij mocht doorwerken tot haar pensioendatum. De pensioendatum is volgens het pensioenreglement de eerste dag van de maand waarin het ouderdomspensioen ingaat. Dit is inmiddels op grond van de cao de eerste dag van de maand waarin de deelnemer 68 jaar wordt. Uit de omstandigheid dat in de eerste arbeidsovereenkomst staat dat de pensioenleeftijd 65 jaar is en de AOW-gerechtigde leeftijd en de pensioendatum destijds gelijk liepen, kan niet worden afgeleid dat het de bedoeling van partijen is geweest om af te spreken dat de arbeidsovereenkomst niet eerder dan bij het bereiken van de pensioenleeftijd zou eindigen, ook als dit tijdstip later zou zijn dan het tijdstip van het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd. Als dit wel de bedoeling van partijen was geweest, had het voor de hand gelegen dat dit expliciet als afspraak in de arbeidsovereenkomst was opgenomen. Dat is echter niet gebeurd.

Deze arbeidsvoorwaarde blijkt ook niet uit het pensioenreglement

De arbeidsvoorwaarde waar [eiseres] zich op beroept kan ook niet uit het Pensioenreglement worden afgeleid. [gedaagde] heeft er terecht op gewezen dat er een verschil is tussen de arbeidsrechtelijke en cao-bepalingen die de duur en het einde van de arbeidsovereenkomst beheersen en de pensioenrechtelijke bepalingen die betrekking hebben op de opbouw en ingang van het pensioen onder het pensioenreglement. Het enkele feit dat het pensioenreglement een pensioenrichtleeftijd van 68 jaar kent en mogelijkheden biedt om het pensioen eerder, later of gedeeltelijk te laten ingaan, betekent niet dat [eiseres] ook arbeidsrechtelijk aanspraak heeft op voortzetting van haar arbeidsovereenkomst tot die leeftijd. [gedaagde] heeft onder verwijzingen naar onder meer uitspraken van het gerechtshof Den Haag en de rechtbank Midden-Nederland gesteld dat de pensioenrichtleeftijd een fiscale rekenleeftijd is: tot die leeftijd kan maximaal pensioen worden opgebouwd. Dit levert echter niet een wijziging op van de pensioengerechtigde leeftijd in een pensioenontslagbeding. [eiseres] heeft gesteld dat de pensioenrichtleeftijd niet alleen een fiscaalrechtelijk begrip is. Voor zover zij bedoelt hiermee te stellen dat de pensioenrichtleeftijd ook een arbeidsrechtelijk begrip is, kan zij hierin niet worden gevolgd. Het gaat hier op grond van het pensioenreglement om een pensioenrechtelijk begrip.

[eiseres] heeft een beroep gedaan op een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 10 september 2019. Deze uitspraak had echter betrekking op een geval waarin een ontslagbeding was afgesproken dat inhield dat de arbeidsovereenkomst op de pensioengerechtigde leeftijd zou eindigen. Het gerechtshof heeft dit zo uitgelegd, dat daarmee de pensioenleeftijd in het pensioenreglement en niet de AOW-gerechtigde leeftijd was bedoeld. In het ontslagbeding dat voor [eiseres] geldt, wordt echter expliciet verwezen naar de AOW-gerechtigde leeftijd. Uit deze uitspraak kan dus niet worden afgeleid dat de arbeidsovereenkomst van [eiseres] op haar pensioendatum van rechtswege zou eindigen.

[gedaagde] hoeft de arbeidsovereenkomst niet voort te zetten op grond van de eisen van goed werkgeverschap en de aanvullende en beperkende werking van de redelijkheid en de billijkheid

Naar het oordeel van de kantonrechter vloeit ook uit de eisen van goed werkgeverschap en de aanvullende en beperkende werking van de redelijkheid en de billijkheid niet voort dat [gedaagde] de arbeidsovereenkomst met [eiseres] zou moeten voortzetten tot zij de 68-jarige leeftijd heeft bereikt of dat [gedaagde] haar een nieuwe tijdelijke arbeidsovereenkomst zou moeten aanbieden. [gedaagde] heeft gesteld dat bij haar de hoofdregel geldt dat de arbeidsovereenkomst bij het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd wordt beëindigd en dat zij alleen in uitzonderlijke omstandigheden kan beslissen om de arbeidsovereenkomst daarna voort te zetten, bijvoorbeeld als een lopend project nog moet worden afgerond of als de werknemer gelet op zijn/haar expertise onmisbaar is. De kantonrechter vindt dit uitgangspunt niet onredelijk. Het behoort immer in beginsel tot de contractsvrijheid van een werkgever om te beslissen of zij een werknemer na het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd wil laten doorwerken. Een werkgever hoeft geen zwaarwegend belang aan te tonen als zij een werknemer niet wil laten doorwerken.

Partijen verschillen van mening over de vraag in hoeverre [gedaagde] zich aan deze hoofdregel houdt en in hoeveel gevallen zij in de afgelopen zeven jaar de arbeidsovereenkomsten van medewerkers na het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd heeft verlengd. Volgens [gedaagde] heeft zij de arbeidsovereenkomsten van 60 medewerkers wegens het bereiken van deze leeftijd laten eindigen en hebben slechts twee medewerkers daarna nog doorgewerkt. Volgens [eiseres] waren dat er vier. De kantonrechter stelt vast dat – ook als er vier werknemers mochten doorwerken – dat slechts een klein percentage was en dat hieruit kan worden afgeleid dat [gedaagde] de hoofdregel consequent hanteert. Het is dus niet gebleken dat het beleid dat [gedaagde] voert willekeurig is.

[gedaagde] heeft er terecht op gewezen dat [eiseres] geen bijzondere persoonlijke omstandigheden heeft gesteld die maken dat [gedaagde] in haar geval zou moeten afwijken van het ontslagbeding. Het feit dat zij financieel nadeel lijdt omdat haar pensioen later ingaat dan het moment waarop haar arbeidsovereenkomst vanwege het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd eindigt, is een consequentie van de afspraken die sociale partners in de cao hebben vastgelegd.

De kantonrechter deelt ten slotte het standpunt van [gedaagde] dat het verzoek van [eiseres] om haar arbeidsovereenkomst na [geboortedatum] 2026 voor 24 uur per week in plaats van 36 uur per week te mogen voortzetten, geen verzoek is als bedoeld in de Wet flexibel werken. De arbeidsovereenkomst van [eiseres] is immers op [geboortedatum] 2026 van rechtswege geëindigd, zodat een aanpassing van de arbeidsduur niet meer aan de orde kan zijn.

Conclusie

De conclusie luidt daarom dat de vorderingen van [eiseres] moeten worden afgewezen.

[eiseres] moet de proceskosten betalen

[eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

- salaris gemachtigde

€

865,00

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.009,00

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

4. De beslissing

wijst de vorderingen van [eiseres] af,

veroordeelt [eiseres] in de proceskosten van € 1.009,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiseres] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [eiseres] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.R. Creutzberg en in het openbaar uitgesproken op 20 oktober 2026.