ECLI:NL:RBMNE:2026:7751

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding,- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie,- de conclusie van repliek in conventie, tevens eisvermeerdering, en van antwoord in reconventie,- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie,- de conclusie van dupliek in reconventie.

Daarna is bepaald dat een vonnis zal worden uitgesproken.

2. De kern van de zaak

Partijen zijn gehuwd geweest. Op naam van beide partijen staat een geldlening bij een kredietverstrekker. Die geldlening is binnen het huwelijk afgesloten, maar is in het echtscheidingsconvenant onbenoemd gebleven en niet verdeeld. Sinds de scheiding in 2020 heeft uitsluitend [eiser] de maandelijkse aflossingen van € 230,00 per maand voldaan. [eiser] vindt dat ook [gedaagde] de helft moet betalen. In conventie vordert hij betaling van [gedaagde] van € 7.705,00 aan al door [eiser] betaalde termijnen, plus veroordeling van [gedaagde] om vanaf de datum van dit vonnis de helft van alle maandelijkse termijnen te betalen, totdat de geldlening zal zijn afgelost, met nevenvorderingen. [gedaagde] is het daarmee niet eens. Zij vindt dat alleen [eiser] de geldlening moet aflossen. In reconventie vordert zij kort gezegd dat zij niet langer schuldenaar van de lening zal zijn. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] gelijk krijgt. De vordering in conventie wordt afgewezen en in reconventie toegewezen.

3. De beoordeling

Volgens [gedaagde] zijn partijen stilzwijgend overeengekomen dat [eiser] de rekening alleen zou dragen. Dat slaagt. [eiser] heeft sinds de scheiding - vijf jaar geleden - alle maandbetalingen van de lening voldaan. Op geen enkel moment (althans daarvan blijkt niets) heeft [eiser] daarvan melding gemaakt aan [gedaagde] , of heeft hij erop gehint dat hij die betalingen ook namens [gedaagde] zou hebben gedaan. Niet [eiser] , maar [gedaagde] heeft na vijf jaar de geldlening ter sprake gebracht. [gedaagde] werd namelijk door de geldlening gehinderd in het afsluiten van een hypotheek. Uit het appverkeer tussen partijen blijkt dat toen [gedaagde] over de lening begon, [eiser] nog steeds geen aanspraak maakt op medebetaling door [gedaagde] . Sterker nog, uit de uitlatingen van [eiser] blijkt dat hij bewust de lening voor zijn rekening heeft gehouden. [eiser] schrijft onder meer aan [gedaagde] : “Je mag blij zijn dat ik het niet eens in de verdeling mee heb genomen (…)” en “Ik denk dat ik heel schappelijk ben geweest door deze lasten zelf op me te nemen en ze destijds ook niet met jou te hebben verrekend”. Pas op het moment dat [gedaagde] aankondigt juridische stappen te gaan ondernemen om de rekening van haar naam te krijgen, gaat [eiser] aanspraak maken op terugbetaling. [eiser] schrijft: “Het is een krediet dat van ons beiden was wat niet verdeeld is tijdens de scheiding. Als dit wel was gebeurd had jij de helft hier van moeten dragen. Ik ben alleen zo netjes geweest dit niet te doen. Als Je dit juridisch wilt gaan doen zal die gesplitst worden en krijg jij de helft er van. Dat is helemaal niet mijn insteek geweest (…)”

Slotsom in conventie

Uit deze omstandigheden concludeert de kantonrechter dat de afspraak zoals [gedaagde] die stelt, voldoende aannemelijk is. [eiser] betwist dat alleen door te wijzen op de juridische aansprakelijkheid voor de geldlening van [gedaagde] . Maar dat weerlegt het bestaan van de afspraak niet. De afspraak zoals [gedaagde] die stelt, staat daarmee vast. Op grond van dit alles kan [eiser] nu geen aanspraak maken op terugbetaling van de lening door [gedaagde] , en ook niet op het meebetalen aan toekomstige termijnen. De vorderingen in conventie van [eiser] voor de hoofdsom worden daarom afgewezen. De nevenvorderingen delen automatisch dit lot.

[eiser] is in conventie in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op € 864,00 (salaris 2 punten x € 360,00 en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.

in reconventie

In reconventie vordert [gedaagde] :

te bepalen dat de externe verhouding met [bedrijf] uitsluitend voor rekening en risico van [eiser] komt en dat [gedaagde] daarvan volledig wordt gevrijwaard,

dat [eiser] wordt veroordeeld om de volledige maandtermijnen aan [bedrijf] te voldoen zolang de lening voortduurt en dat [gedaagde] wordt gevrijwaard voor iedere huidige en toekomstige aanspraak van [bedrijf] uit hoofde van de geldlening,

dat [eiser] wordt veroordeeld om al het redelijkerwijs mogelijke te doen om te bewerkstelligen dat de schuld uitsluitend op zijn naam wordt voortgezet en [gedaagde] wordt ontslagen uit de hoofdelijkheid, waaronder in ieder geval het initiëren van schuldoverneming bij [bedrijf] en het verrichten van alle vereiste medewerking en het verstrekken van alle benodigde stukken aan [bedrijf] ,

te bepalen dat [eiser] binnen vier weken na betekening van het vonnis aan [gedaagde] schriftelijk bewijs overlegt van de ingediende verzoeken tot schuldoverneming/ontslag uit hoofdelijkheid.

In conventie is vast komen te staan dat er tussen partijen een stilzwijgende overeenkomst bestaat dat [eiser] de termijnen van de geldlening voldoet. Dat betekent dat de vordering in reconventie kan worden toegewezen waar het gaat om betaling van de maandtermijnen. [gedaagde] heeft onvoldoende gesteld waaruit blijkt dat de afspraak tussen haar en [eiser] zo ver gaat, dat die ook zou gelden ten opzichte van [bedrijf] . Het kan zijn dat de geldlening [gedaagde] in de weg zit bij het aanvragen van een hypotheek, maar dat blijft voor rekening van [gedaagde] zelf. Aan de stelling van [gedaagde] dat zij niets wist van de geldlening gaat de kantonrechter voorbij. [gedaagde] heeft zelf de aanvraag voor de geldlening mede ondertekend, dus zij wordt geacht van de lening op de hoogte zijn geweest. De daaruit voortvloeiende verplichtingen blijven ten opzichte van [bedrijf] voor haar rekening. [bedrijf] is bij deze procedure tot slot geen partij, dus de kantonrechter kan sowieso geen veroordeling uitspreken die voor [bedrijf] rechtsverplichtingen inhouden.

De vordering in reconventie wordt daarom toegewezen zoals in het dictum is vermeld. Dat komt feitelijk neer op de formalisering van de stilzwijgende afspraak tussen [gedaagde] en [eiser] zoals die in conventie vast is komen te staan.

Voor de proceskosten in reconventie overweegt de kantonrechter dat beide partijen zowel in het gelijk als in het ongelijk zijn gesteld. De proceskosten in reconventie worden daarom gecompenseerd, in die zin dat elke partij de eigen kosten draagt.

4. De beslissing

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 864,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

in reconventie

veroordeelt [eiser] om de maandtermijnen van de geldlening van [bedrijf] te blijven voldoen totdat de lening zal zijn afgelost,

compenseert de proceskosten, in die zin dat elke partij de eigen kosten draagt,

in conventie en in reconventie

verklaart dit vonnis wat betreft de onder 4.2 en 4.3 genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. D.A. van Steenbeek en in het openbaar uitgesproken door

mr. A.R. Creutzberg op 21 oktober 2026.

RW1368