ECLI:NL:RBROT:2026:12050

1. De procedure

Verzoeker heeft op 13 augustus 2026 een wrakingsverzoek gedaan. Het verzoek strekt tot wraking van de rechter in de civielrechtelijke zaak met zaaknummer 12189646 VZ VERZ 26-1991 (de hoofdzaak). De hoofdzaak betreft een geschil met betrekking tot het bewind over de goederen van verzoeker. De wrakingskamer heeft toegang gekregen tot het dossier van de hoofdzaak.

Het verloop van de wrakingsprocedure blijkt uit:

het schriftelijke wrakingsverzoek van verzoeker van 13 augustus 2026;

de schriftelijke reactie van de rechter van 21 augustus 2026.

Tijdens de mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek is verzoeker zonder voorafgaand bericht niet verschenen. De rechter heeft voorafgaand aan de mondelinge behandeling laten weten niet te kunnen verschijnen.

2. Het wrakingsverzoek

Verzoeker heeft – samengevat weergegeven – het volgende als grond voor zijn wrakingsverzoek aangevoerd. De rechter heeft aan het begin van de mondelinge behandeling van de hoofdzaak aangegeven dat zij niet goed was voorbereid en dat zij slechts snel door het procesdossier had gebladerd, terwijl het om een omvangrijke en complexe zaak gaat. Verder zei de rechter aan het begin van de mondelinge behandeling “Nou, ik denk dat ik een mooie oplossing voor jullie heb”, terwijl de zaak nog niet inhoudelijk was behandeld. Hierdoor is bij verzoeker ernstige twijfel ontstaan of de behandeling nog volledig open en onbevangen plaatsvond, en of zijn ingediende stukken daadwerkelijk in de beoordeling zijn betrokken. Verder zijn tijdens de mondelinge behandeling verschillende belastende stellingen over verzoeker en zijn handelen aan de orde gekomen, terwijl de stukken van verzoeker die deze stellingen tegenspreken niet kenbaar inhoudelijk zijn onderzocht. Hiernaast waren bij de mondelinge behandeling volgens verzoeker in totaal zes politieagenten aanwezig, waardoor verzoeker het idee kreeg dat de hoofdzaak en verzoeker zelf al vanuit een bijzonder zwaar veiligheids- of risicoperspectief werden benaderd. Tot slot was de bewindvoerder niet aanwezig tijdens de mondelinge behandeling en werd een door verzoeker aangedragen getuige niet gehoord. Door de combinatie van al deze omstandigheden is bij verzoeker ernstige twijfel ontstaan of de hoofdzaak volledig open, onbevangen en met voldoende kennis van het volledige dossier en bewijs is behandeld.

De rechter heeft laten weten niet in de wraking te berusten en heeft op het wrakingsverzoek gereageerd. Die reactie wordt hierna voor zover nodig besproken.

3. De beoordeling

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter tegenover een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in het geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde vrees voor) partijdigheid.

De omstandigheden die verzoeker heeft aangevoerd, bieden geen aanwijzing voor het oordeel dat de rechter door haar persoonlijke instelling en overtuiging niet onpartijdig is.

Vervolgens moet worden onderzocht of de aangevoerde omstandigheden, voor zover aannemelijk geworden, toch een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat de door verzoeker geuite vrees dat de rechter tegenover hem een vooringenomenheid koestert – objectief – gerechtvaardigd is. Hierbij is de opvatting van verzoeker van belang, maar deze is niet doorslaggevend.

De wrakingskamer is van oordeel dat geen sprake is van zo’n zwaarwegende aanwijzing.

De rechter heeft ontkend dat zij niet goed was voorbereid en dat zij slechts snel door het procesdossier had gebladerd, terwijl verzoeker dit verder niet heeft onderbouwd. Uit het proces-verbaal van de mondelinge behandeling blijkt naar het oordeel van de wrakingskamer dat de rechter goed op de hoogte was van de inhoud van het dossier en de openstaande geschilpunten. Overigens, zelfs als de rechter, nu zij inviel voor een collega, niet helemaal scherp had gehad welke stukken allemaal in het procesdossier zaten, ontgaat het de wrakingskamer waarom daaruit zou blijken dat de rechter tegenover verzoeker vooringenomen is of dat de vrees van verzoeker daarvoor objectief gerechtvaardigd is.

Dat de rechter aan het begin van de mondelinge behandeling heeft gezegd dat zij denkt een mooie oplossing voor partijen te hebben, levert geen grond voor wraking op. De rechter is met deze enkele mededeling niet vooruitgelopen op enige door haar te nemen beslissing, laat staan dat de mededeling van vooringenomenheid tegenover verzoeker getuigt. De hoofdzaak is vervolgens ook gewoon inhoudelijk met partijen besproken, zodat er geen sprake van was dat de uitkomst van de hoofdzaak al vaststond voordat partijen daar hun licht over konden laten schijnen. Verzoeker en zijn advocaat hebben tijdens de mondelinge behandeling voldoende gelegenheid gehad om het standpunt van verzoeker te verwoorden.

Verder heeft de rechter de vrijheid om het verloop van de mondelinge behandeling te bepalen. De rechter bepaalt welke onderwerpen aan bod komen, welke (kritische) vragen worden gesteld en wanneer zij over een bepaald onderwerp voldoende is voorgelicht. Het is aan de rechter om daarbij in het oog te houden welke informatie zij nodig heeft om uiteindelijk te kunnen beslissen op de vorderingen/verzoeken die aan haar zijn voorgelegd. Tegen deze achtergrond kan de door verzoeker aangevoerde grond dat verschillende belastende stellingen over hem en zijn handelen aan de orde zijn gekomen, terwijl de stukken van verzoeker die deze stellingen tegenspreken niet kenbaar inhoudelijk zijn onderzocht, niet tot toewijzing van het wrakingsverzoek leiden. Het is immers aan de rechter om te bepalen of zij zich op dit punt voldoende voorgelicht achtte en/of dit niet relevant achtte voor enige door haar te nemen beslissing. Dit geldt ook voor de stelling van verzoeker dat tijdens de procedure een zeer negatief beeld van hem is neergezet, nog daargelaten dat dit geen handelen van de rechter betreft en ook om die reden dus niet tot toewijzing van het wrakingsverzoek kan leiden.

Dat tijdens de mondelinge behandeling meerdere medewerkers van de parketpolitie op de gang en in de zittingszaal aanwezig waren, levert ook geen grond voor wraking op. De rechter heeft in haar schriftelijke reactie uitgelegd dat een collega-rechter, die de hoofdzaak in eerste instantie zou behandelen, dit had geregeld en dat kennelijk door verzoeker geuite bedreigingen aan het adres van de bewindvoerder daar de reden voor waren. De rechter heeft geen bemoeienis gehad met de inzet van de parketpolitie en het aantal medewerkers van de parketpolitie dat aanwezig was. Dat er parketpolitie was getuigt niet van vooringenomenheid tegenover verzoeker, maar is slechts bedoeld om de mondelinge behandeling veilig te laten verlopen.

Dat de bewindvoerder niet aanwezig was tijdens de mondelinge behandeling, is geen beslissing, gedraging of uitlating van de rechter en kan om die reden niet tot toewijzing van het wrakingsverzoek leiden.

Uit het proces-verbaal blijkt dat de rechter nog niet op het door verzoeker ingediende verzoek om een getuige te horen heeft beslist en dat zij dit op 11 september 2026 zou doen. Daaruit blijkt geen vooringenomenheid tegen verzoeker, ook niet als daarbij wordt betrokken dat de rechter tijdens de mondelinge behandeling heeft gezegd dat een getuigenverhoor niet veel zin meer heeft en dat het geen strafzaak is. Verzoeker heeft daar immers op kunnen reageren en de rechter heeft met haar opmerkingen niet vooruitgelopen op de nog door haar te nemen beslissing.

De opmerkingen van verzoeker in het wrakingsverzoek over een machtigingsverzoek voor een bedrag van maximaal € 3.500,00 voor veiligheids- en herstelmaatregelen rond een woning hebben betrekking op de inhoud van de hoofdzaak en daar neemt de wrakingskamer geen beslissing over. Verzoeker heeft op dit punt geen beslissingen, gedragingen of uitlatingen van de rechter aangevoerd die tot een gegrond wrakingsverzoek zouden kunnen leiden.

Alles overwegend is de wrakingskamer van oordeel dat de door verzoeker aangevoerde gronden op zichzelf en in samenhang bezien niet tot de conclusie leiden dat de rechter tegenover verzoeker vooringenomen is of dat de vrees van verzoeker daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Het wrakingsverzoek wordt daarom afgewezen.

4. De beslissing

wijst het wrakingsverzoek af.

Deze beslissing is gegeven door mr. A.M.H. Geerars, voorzitter, mr. W.J.M. Diekman en mr. F.P.J. Schoonen, rechters, in aanwezigheid van mr. R.W.H. van Rijkom, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 september 2026.

de griffier de voorzitter

Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.