RECHTBANK ROTTERDAM
locatie Dordrecht
Zaaknummer: 12121044 \ CV EXPL 26-809
Vonnis van 22 oktober 2026
in de zaak van
VGZ ZORGVERZEKERAAR N.V.,
gevestigd te Arnhem,
eisende partij,
gemachtigde: Inkassier Gerechtsdeurwaarders & Incasso,
tegen
[gedaagde] ,
wonende te [plaats] ,
gedaagde partij,
gemachtigde: mr. A.T. Tilburg.
De partijen worden hierna ‘VGZ’ en [gedaagde] genoemd.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met bijlagen 1-3;- de conclusie van antwoord;- de akte nadere stukken van VGZ met bijlagen 4 en 5.
De zaak is op 17 juli 2026 besproken. Daarbij waren aanwezig voor VGZ [naam] , [gedaagde] , en mr. Tilburg aanwezig.
2. De feiten
[gedaagde] heeft een zorgverzekeringsovereenkomst met VGZ [gedaagde] heeft een bedrag van € 1.439,82 niet betaald.
Dat bedrag bestaat uit declaraties op grond van verplichtingen uit de polis uit de periode van 14 september 2019 tot 21 oktober 2022.
3. Het geschil
VGZ vordert – samengevat – veroordeling, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, van [gedaagde] tot betaling van € 1.914,41 aan VGZ, vermeerderd met de wettelijke rente, proceskosten en nakosten.
VGZ heeft aan haar vordering ten grondslag gelegd dat [gedaagde] de declaraties van VGZ moet betalen.
De conclusie van [gedaagde] strekt tot afwijzing. [gedaagde] voert aan dat zij erkend gedupeerde ouder is in het kader van de Wet Hersteloperatie Toeslagen (toeslagenaffaire). Zij dacht dat de schuld aan VGZ al via deze regeling betaald was en zij voert aan dat VGZ welwillend met haar als gedupeerde moet omgaan door geen extra kosten te berekenen.
4. De beoordeling
[gedaagde] moet het factuurbedrag van € 1.914,41 betalen
Vast staat dat [gedaagde] de gedeclareerde bedragen verschuldigd is en dat deze niet zijn betaald. Het is de verantwoordelijkheid van [gedaagde] om deze bedragen te betalen, ook als er een regeling geldt door de toeslagenaffaire.
De vorderingen tot 20 januari 2021 zijn in beginsel verjaard,
4.2 [gedaagde] heeft op de zitting aangevoerd dat de vordering deels ie verjaard. Dat is op zichzelf juist, want de dagvaarding is uitgebracht op 21 januari 2026. Op dat moment waren in ieder geval alle vorderingen die vóór 20 januari 2021 opeisbaar werden verjaard.
maar VGZ heeft een stuitingsbrief gestuurd
VGZ heeft op 3 januari 2020 een brief aan [gedaagde] getuurd waarin staat dart VGZ wil dat de openstaande declaraties moeten worden betaald. Dat betekent dat vanaf dan moment een nieuwe verjaringstermijn van 5 jaar is gaan lopen. Daarom moeten toch alle declaraties worden betaald.
[gedaagde] merkt nog op dat de toeslagenaffaire een afkoelingsperiode kende. Dat betekende uitstel; van betaling, maar dat heeft geen invloed op de verjaring van vorderingen.
[gedaagde] moet rente en kosten betalen
Omdat de facturen niet op tijd zijn betaald moet [gedaagde] wettelijke vertragingsrente van artikel 6:119 BW betalen vanaf de vervaldata van de vorderingen. [gedaagde] betwist de berekening van de rente niet, zodat zij € 296,57 moet betalen. Ook moet zij € 248,51 aan buitengerechtelijke kosten betalen, omdat aan alle vereisten daarvoor is voldaan. Op deze kosten heeft [gedaagde] een bedrag van € 70,59 in mindering betaald.
Ieder moet de eigen proceskosten betalen
Omdat partijen over en weer op enig punt in het ongelijk zijn gesteld moeten zij elk hun eigen proceskosten betalen.
5. De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde] om aan VGZ te betalen een bedrag van € 1.914,41, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het bedrag van 1.439,82, vanaf 19 december 2025, tot de dag van volledige betaling,
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
bepaalt dat elk van partijen de eigen kosten draagt;
wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.Y. Hu en in het openbaar uitgesproken door de rolrechter op 22 oktober 2026.
3007