ECLI:NL:RBROT:2026:15057

1. De verdere procedure

Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:

de tussenbeschikking van 16 juni 2026;

het bericht van de raad met bijlage van 18 augustus 2026;

het bericht van de man van 28 augustus 2026;

het bericht van de vrouw van 1 september 2026;

het bericht van de bijzondere curator van 2 september 2026.

Naar aanleiding van de ontvangen berichten ziet de rechtbank af van een verdere mondelinge behandeling.

2. De verdere beoordeling

De voorliggende verzoeken

De vrouw heeft verzocht om een regeling van de uitoefening van het omgangsrecht (hierna: de omgangsregeling) en een informatieregeling, onder verbeurte van een dwangsom, te bepalen. Zij heeft (gelet op het bericht van 31 maart 2026 in samenhang bezien met hetgeen zij naar voren heeft gebracht op de vorige mondelinge behandeling) deze verzoeken voorwaardelijk gemaakt, in die zin dat zij die verzoeken intrekt als er een afsluitend gesprek met de minderjarigen plaatsvindt.

Bij tussenbeschikking van 16 juni 2026 zijn partijen voor een afhechtingsgesprek verwezen naar ‘Ouderschap in Overleg’. Het doel daarvan was afhechting van het contact tussen de minderjarigen en de vrouw. In afwachting van dat traject zijn de verzoeken over de regeling van de uitoefening van het omgangsrecht (hierna: de omgangsregeling) en de informatieregeling aangehouden.

De rechtbank heeft in haar beschikking van 16 juni 2026 kaders gegeven voor de vormgeving van het afhechtingsgesprek. De raad heeft binnen deze kaders het gesprek met alle betrokkenen zorgvuldig voorbereid en het gesprek heeft op 20 juli 2026 plaatsgevonden. De vrouw heeft daar aan de hand van een brief aangegeven dat zij veel van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] houdt, van allebei evenveel, en dat zij heel trots op hen is en blij is met alle mooie momenten die zij samen hebben beleefd. Ook heeft zij verteld dat het niet aan de minderjarigen ligt dat er geen contact meer is, maar dat dit een keuze van de volwassenen is. De vrouw geeft aan dat zij het belangrijk vindt dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] rust hebben, gelukkig zijn en dat het goed met hen gaat. Verder hebben [minderjarige 1] en [minderjarige 2] vragen kunnen stellen aan de vrouw. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] hebben later aangegeven dat het een goed gesprek was.

Naar aanleiding van het afhechtingsgesprek heeft de raad een rapport opgesteld waar de rechtbank op 18 augustus 2026 kennis van heeft genomen. In dit rapport wordt geadviseerd, naar aanleiding van een voor alle betrokkenen goed verlopen afhechtingsgesprek, geen omgang op te leggen tussen [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en de vrouw.

Omdat het afhechtingsgesprek daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, zijn daarmee de verzoeken van de vrouw ingetrokken. De rechtbank zal om die reden de verzoeken afwijzen. Ook zullen de werkzaamheden van de bijzondere curator worden beëindigd.

De rechtbank spreekt op deze plek haar grote waardering uit over de inspanningen van alle betrokkenen, meer specifiek de man en de vrouw. Zij zijn in staat geweest om hun persoonlijke emoties aan de kant te schuiven in het belang van de verdere (emotionele) ontwikkeling van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . De rechtbank gelooft dat zij met het afronden van dit traject de ruimte hebben gekregen hun emoties te uiten, hun vragen te stellen en op deze wijze met een ‘schone lei’ en positieve blik naar de toekomst kunnen kijken.

Brief aan [minderjarige 1] en [minderjarige 2]

De volgende alinea is speciaal voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] geschreven om hen de beslissing van de rechtbank uit te leggen. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] krijgen deze tekst via een aan hen gerichte brief toegestuurd via het adres van de man.

“Beste [minderjarige 1] en [minderjarige 2] ,

Hierbij ontvangen jullie de laatste brief van mij. In mijn vorige brief heb ik jullie verteld over het laatste gesprek met [vrouw] , zodat jullie een verdrietige periode hopelijk positief kunnen afronden.

Ik heb begrepen dat jullie dit gesprek inmiddels hebben gehad, samen met jullie vader, [vrouw] en [vertegenwoordiger van de raad] (de mevrouw van de raad voor de kinderbescherming). Ook heb ik gehoord dat jullie het best spannend vonden maar het gesprek uiteindelijk wel goed vonden. Ik vind het heel knap en goed dat jullie dit hebben gedaan, ook al was het misschien een beetje eng of verdrietig!

Hopelijk hebben jullie al jullie vragen kunnen stellen en heeft [vrouw] jullie ook antwoord kunnen geven en kunnen vertellen waarom dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan.

De afspraak die we hebben gemaakt is dat dit gesprek een afsluiting zou zijn van een verdrietige periode en dat is het dan ook. Er hoeft geen contact meer te zijn met [vrouw] , maar mochten jullie dit in de toekomst wel willen dan mag dat natuurlijk altijd. Maar dat laat ik aan jullie over.

Ik wens jullie alle goeds voor de toekomst!”

Proceskosten

De rechtbank bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt zoals dit gebruikelijk is in familiezaken.

3. De beslissing

wijst af de verzoeken van de vrouw;

beëindigt – voor zover er geen hoger beroep wordt ingesteld tegen deze beslissing –de werkzaamheden van de bijzondere curator mr. L.A. Middelkoop;

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.

Deze beschikking is gegeven door mr. E.M. Moerman, (kinder)rechter, en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van S.J. van Benschop, griffier, op 30 september 2026.

Tegen deze beschikking kan – voor zover er definitief is beslist – hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Den Haag. Het hoger beroep kan slechts worden ingesteld door een advocaat.

Door verzoeker en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden moet het hoger beroep worden ingesteld binnen drie maanden na de dag van de beschikking. Voor andere belanghebbenden geldt voor het instellen van hoger beroep een termijn van drie maanden na de betekening van de beschikking of nadat de beschikking hun op andere manier bekend is geworden.