ECLI:NL:RBROT:2026:15071

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

het verzoekschrift met bijlagen van de vrouw, ingekomen op 16 juli 2026;

het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek met bijlagen van de man, ingekomen op 18 augustus 2026;

het bericht met bijlagen van de vrouw van 24 augustus;

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 27 augustus 2026. Daarbij zijn verschenen:

de vrouw, bijgestaan door haar advocaat;

de man, bijgestaan door waarnemend advocaat mr. R.A.F. Jansen;

de raad voor de kinderbescherming Rotterdam-Dordrecht (hierna: de raad), als adviseur, vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger] .

Tijdens de mondelinge behandeling heeft de advocaat van de vrouw een pleitnotitie overgelegd.

De minderjarige is, gelet op zijn leeftijd, in de gelegenheid gesteld zijn mening kenbaar te maken. De minderjarige heeft hier gebruik van gemaakt en heeft op 26 augustus 2026 op de rechtbank met de kinderrechter gesproken.

2. De vaststaande feiten

Het huwelijk van partijen is op [datum 1] ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van de rechtbank Overijssel van [datum 2] in de registers van de burgerlijke stand.

Partijen zijn de ouders van de minderjarigen

[minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2013 te [geboorteplaats] ;[minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2017 te [geboorteplaats] ; Deze procedure heeft alleen betrekking op de minderjarige [minderjarige 2] (hierna: [minderjarige 2] ).

De man heeft [minderjarige 2] erkend en oefent samen met de vrouw het ouderlijk gezag uit.

[minderjarige 2] heeft zijn hoofdverblijfplaats bij de vrouw. Hij verblijft eens per twee weken van zaterdag tot zondag bij de man.

3. De beoordeling

Vervangende toestemming voor aanmelding en opname bij [behandelgroep]

De vrouw verzoekt aan haar vervangende toestemming te verlenen voor de aanmelding en klinische opname van [minderjarige 2] bij de klinische groep ‘ [behandelgroep] ’ van [zorginstelling 1] in [plaats] (verder: [behandelgroep] ).

De man voert gemotiveerd verweer. Primair verzoekt de man het verzoek van de vrouw af te wijzen. Subsidiair verzoekt hij om aanhouding. De man verzoekt bij zelfstandig verzoek een gewijzigde regeling van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken (hierna: de zorgregeling). Dit verzoek hangt samen met zijn verweer tegen het verzoek van de vrouw, omdat de wijziging van de zorgregeling volgens de man als alternatief moet dienen voor de klinische opname van [minderjarige 2] .

Bij geneeskundige verrichtingen bij minderjarigen tot zestien jaar is de toestemming van beide gezagdragers noodzakelijk (artikelen 7:450 lid 2 BW en 7:465 lid 1 BW).

Op grond van artikel 1:253a lid 1 BW kunnen geschillen over de gezamenlijke uitoefening van het gezag op verzoek van de ouders of één van hen aan de rechtbank worden voorgelegd. De rechtbank neemt een zodanige beslissing als haar in het belang van het kind wenselijk voorkomt. Bij een dergelijke beslissing moeten alle omstandigheden van het geval in acht worden genomen, wat er soms ook toe kan leiden dat andere belangen zwaarder wegen dan het belang van het kind, hoezeer ook dat belang een overweging van de eerste orde moet zijn bij de afweging van belangen.

De rechtbank kan op verzoek van de gezaghebbende ouders of van een van hen op grond van artikel 1:253a in verbinding met artikel 1:377e BW een beslissing over een zorgregeling of een door ouders onderling getroffen zorgregeling wijzigen op grond dat nadien de omstandigheden zijn gewijzigd, of dat bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.

Tussen partijen is niet in geschil dat de minderjarige gediagnostiseerd is met een autismespectrumstoornis (ASS). Daarvoor heeft hij vanaf jonge leeftijd verschillende behandelingen gehad. Ook niet in geschil is dat de vrouw het behandeladvies van [zorginstelling 1] heeft gekregen om [minderjarige 2] bij [behandelgroep] te laten behandelen. De man geeft geen toestemming voor die behandeling, omdat – kort gezegd – een opname te ingrijpend is en er een alternatief is, namelijk indien [minderjarige 2] vaker bij hem verblijft.

[minderjarige 2] is 9 jaar en voor een medische behandeling is toestemming van beide ouders nodig. De vrouw wil wel toestemming verlenen, maar de man niet. Daarmee is er een gezagsgeschil tussen ouders. De rechtbank acht het, met de raad, in het belang van [minderjarige 2] dat hij de verzochte behandeling krijgt. Daarom zal de rechtbank het verzoek van de vrouw toewijzen. Dit oordeel wordt hierna toegelicht.

Uit de door de vrouw overgelegde stukken blijkt dat er al veel hulpverlening betrokken is geweest bij [minderjarige 2] en het gezin. Er is eerst opvoedondersteuning geweest en [minderjarige 2] is rond zijn vierde jaar door [zorginstelling 1] gediagnostiseerd met ASS. Sindsdien wordt hij door [zorginstelling 1] behandeld. De behandeling heeft eerst in de thuissituatie plaatsgevonden. Daarna heeft [minderjarige 2] bijna een jaar deelgenomen aan een deeltijdbehandeling bij [zorginstelling 2] , voor twee ochtenden in de week. Die deeltijdbehandeling is eerst verlengd, maar is eind april 2026 geëindigd. Uit de verslagen van [zorginstelling 1] blijkt dat [minderjarige 2] weliswaar leerbaar is en zich in de behandelingen vaardigheden eigen heeft gemaakt, maar dat er met alle hulpverlening nog onvoldoende resultaat is behaald (productie 3 van de vrouw, p. 5). Dit heeft ermee te maken dat [minderjarige 2] gevoelig is voor prikkels en voor beïnvloeding door zijn omgeving en dat het hem niet lukt zijn aangeleerde vaardigheden in te zetten als hij wordt overvraagd. In zulke situaties laat hij grensoverschrijdend gedrag zien. Volgens de behandelaars is het voor [minderjarige 2] vanuit zijn ASS lastig om in te zien waarom dit gedrag ongepast is. Er bestaat volgens de behandelaars nog een kloof tussen wat de maatschappij van [minderjarige 2] verwacht en wat hij aankan. Ook is de lijdensdruk van [minderjarige 2] nog erg hoog (productie 7 van de vrouw, p. 1). De strekking van de verslagen van [zorginstelling 1] is dat [minderjarige 2] moet worden behandeld door een klinische opname bij [behandelgroep] , zodat hij daar onder intensieve begeleiding kan oefenen met het toepassen van aangeleerde vaardigheden in situaties waarin de belasting toeneemt. Verder is van belang dat [minderjarige 2] heeft aangegeven dat hij ervoor openstaat om naar [behandelgroep] te gaan. Hij vertelt in zijn gesprek met de kinderrechter dat hij heeft geleerd van de behandelingen bij [zorginstelling 1] en dat hij de behandelaars van [zorginstelling 1] al vertrouwt sinds hij vier is. Daarmee is voldoende gebleken dat de behandeling op zichzelf in het belang van de minderjarige is. De man heeft het behandeladvies van [zorginstelling 1] ook niet weersproken. Hij geeft aan dat hij ook ziet dat de geadviseerde klinische opname mogelijk tot verbetering kan leiden. Hij heeft tijdens de mondelinge wel aangegeven dat hij een second opinion zou willen voor het behandeladvies, maar dat hij daar nog niks mee gedaan heeft.

De man voert het verweer dat hij een klinische opname op dit moment een te ingrijpende maatregel vindt. Wat de man betreft moet er eerst nog gekeken worden naar verdere aanpassingen in de thuissituatie. [minderjarige 2] vertoont volgens de man ook minder problematisch gedrag bij hem dan bij de vrouw. Hij stelt voor om meer zorg voor [minderjarige 2] te dragen en wil daarom de zorgregeling wijzigen.

De rechtbank constateert op basis van de mondelinge behandeling dat er ruis is ontstaan over hoe de klinische opname bij [behandelgroep] eruit ziet. Zo ging de man ervan uit dat [minderjarige 2] bij een klinische opname afscheid moet nemen van zijn ouders en ook niet met hen mag bellen. Uit het gesprek met [minderjarige 2] blijkt dat de man ook dacht dat hij [minderjarige 2] een half jaar niet zou zien en dat [minderjarige 2] de hele week bij [zorginstelling 1] moet blijven en slechts vier uur per weekend bij de vrouw zou zijn. Een en ander heeft de man ook met [minderjarige 2] besproken. Hij licht toe dat hij zich baseert op informatie die hij op internet heeft gevonden. Ook baseert hij zich op de slechte ervaringen van een goede vriend van hem met een klinische opname. De rechtbank acht deze bronnen niet betrouwbaar. De man is ook niet bij de intake geweest en heeft ook niet zijn informatie geverifieerd bij [zorginstelling 1] . De rechtbank heeft daarom geen reden om te twijfelen aan hetgeen de vrouw over het betreffende traject naar voren heeft gebracht. De vrouw heeft de informatie over het traject gekregen van [zorginstelling 1] tijdens het eerste intakegesprek. Het traject bij [behandelgroep] is alleen voor de doordeweekse dagen. De opzet van het traject is dat [minderjarige 2] ieder weekend thuis doorbrengt en – uitgaande van de geldende zorgregeling – het ene weekend bij de vrouw en het andere weekend bij de man verblijft. De man zal [minderjarige 2] dus niet minder zien. Volgens de vrouw is ook niet aan de orde dat [minderjarige 2] zijn ouders niet mag bellen.

Voor zover de man – op basis van de volledige en juiste informatie – nog vindt dat de klinische opname te ingrijpend is en dat moet worden gekeken naar mogelijkheden in de thuissituatie, slaagt dit verweer naar het oordeel van de rechtbank niet.

Allereerst heeft de man geen (medische) onderbouwing gegeven over wat het effect voor [minderjarige 2] zal zijn als hij niet naar [behandelgroep] gaat, maar in plaats daarvan meer bij de man verblijft. De rechtbank is het eens met de raad dat het invoelbaar is dat de man zorgen heeft en [minderjarige 2] graag zelf helpt, maar dat het voorstel van de man erop neerkomt dat er wordt geëxperimenteerd met de behandeling van [minderjarige 2] . De rechtbank is, net als de raad, van oordeel dat [minderjarige 2] de hulp moet krijgen die hij nodig heeft en dat het niet in zijn belang is om zonder gedegen medische onderbouwing af te wijken van het behandeladvies van de behandelaars.

Ook acht de rechtbank van belang dat [minderjarige 2] zelf heeft aangegeven dat het voor hem niet goed werkt om vaker of langer bij de man te zijn. Dat gaat voor hem namelijk niet samen met het schema dat hij voor zichzelf heeft. [minderjarige 2] is er heel duidelijk in is geweest dat het alternatieve voorstel van de man, zoals verzocht bij zelfstandig verzoek, voor hem geen optie is.

De rechtbank acht bovendien van belang dat het voorstel van de man alleen ziet op meer zorg voor [minderjarige 2] , maar dat daarbij niet wordt ingegaan op de gevolgen voor zijn zus [minderjarige 1] . Het had op de weg van de man gelegen om hier nader op in te gaan. Tijdens de mondelinge behandeling is besproken dat de man een eigen kamer voor [minderjarige 2] heeft gemaakt en dat hier een stapelbed zou moeten komen als [minderjarige 1] ook komt overnachten. De rechtbank acht dat niet wenselijk, vanwege de noodzakelijke rust voor [minderjarige 2] en gelet op de onderlinge spanningen die er geregeld zijn tussen [minderjarige 2] en [minderjarige 1] . De rechtbank acht het tegelijkertijd wel van belang dat voor [minderjarige 2] en [minderjarige 1] dezelfde zorgregeling geldt.

Dat de man heeft aangevoerd dat het gedrag van [minderjarige 2] rustiger is als hij bij de man verblijft, maakt het oordeel van de rechtbank niet anders. De vrouw erkent weliswaar dat [minderjarige 2] rustiger kan zijn bij de man, maar zij heeft naar het oordeel van de rechtbank voldoende toegelicht wat daar de verklaring voor is. [minderjarige 2] verblijft eens in de twee weken in het weekend bij de man. Bij de man heeft [minderjarige 2] dus minder verplichtingen. Bij de vrouw moet [minderjarige 2] naar school, moet hij zijn huiswerk maken en heeft hij ook sociale afspraken. Die verplichtingen maken volgens de vrouw dat [minderjarige 2] soms vastloopt in zijn hoofd. De vrouw geeft aan dat zij ook rustiger gedrag ziet bij [minderjarige 2] als hij vakantie heeft. Het gedrag dat [minderjarige 2] bij de man vertoont is daarom naar het oordeel van de rechtbank niet representatief voor zijn dagelijks leven, waarin wel allerlei verplichtingen zijn.

Dat de man heeft aangevoerd dat [minderjarige 2] bij een klinische opname wordt omringd met kinderen die meer hulp nodig hebben dan hij, maakt het oordeel van de rechtbank ook niet anders. De raad heeft tijdens de mondelinge behandeling aangegeven dat [minderjarige 2] op dit moment ook al ‘Cluster 4’-onderwijs volgt en daarbij ook al met gelijkgestemde kinderen in de klas zit. Volgens de raad zou dat niet anders zijn bij [behandelgroep] .

Ook het subsidiaire verweer van de man, dat ertoe strekt om het verzoek van de vrouw aan te houden voor een door de rechtbank nader te bepalen periode, kan niet slagen.

Uit de verslagen van [zorginstelling 1] blijkt dat er nu een plek beschikbaar is bij [behandelgroep] en volgens de vrouw wordt die plek in afwachting van deze procedure beschikbaar gehouden voor [minderjarige 2] . Het dossier van [minderjarige 2] wordt gesloten als hij niet naar [behandelgroep] gaat, omdat [zorginstelling 1] dan geen passende zorg meer kan bieden aan [minderjarige 2] . Er zouden dan volgens de vrouw wel nog gesprekken kunnen worden gevoerd volgens de methodiek van de brain blocks, maar die zouden dan geen behandeldoel meer hebben.

Omdat [minderjarige 2] zijn plek verliest bij [behandelgroep] als het verzoek van de vrouw wordt aangehouden, is dit naar het oordeel van de rechtbank niet in het belang van [minderjarige 2] . De rechtbank acht het om dezelfde reden ook niet in het belang van [minderjarige 2] om te wachten tot de gemeente de hulpvraag oppakt, zoals de advocaat van de man tijdens de mondelinge behandeling heeft geopperd. De raad heeft ook geadviseerd dat deze plek bij [behandelgroep] nu moet worden aangegrepen, omdat het anders mogelijk is dat er weer een jaar of twee jaar moet worden gewacht.

Tot slot merkt de rechtbank op dat zij, net als de raad heeft benadrukt, het belangrijk acht dat de man goed op de hoogte is van het traject. Het zou daarom goed zijn als de man contact opneemt met [zorginstelling 1] om meer op de hoogte te raken van het traject en om zijn zorgen daarover in het vervolg aan [zorginstelling 1] voor te leggen. Zo wordt ook voorkomen dat er bij [minderjarige 2] onnodige verwarring ontstaat door onjuiste informatie.

Het verzoek van de vrouw voor vervangende toestemming wordt dus toegewezen. Het zelfstandig verzoek van de man wordt afgewezen, omdat de rechtbank dit niet in het belang van de minderjarige acht.

Kindbrief [minderjarige 2]

De kinderrechter heeft op 26 augustus 2026 met [minderjarige 2] afgesproken hem een brief per e-mail te sturen over wat er is beslist en waarom. Onderstaande tekst wordt per e-mail naar zijn persoonlijke e-mailadres verstuurd.

“Beste [minderjarige 2] ,

Wij hebben elkaar op 26 augustus 2026 gesproken. Na ons gesprek heb ik ook met jouw papa en mama gesproken. Daarnaast heb ik geluisterd naar het advies van de Raad voor de Kinderbescherming. In deze brief vertel ik je wat ik heb beslist en waarom ik dat heb gedaan.

Ik heb beslist dat mama je mag aanmelden voor [behandelgroep] en dat je daar mag worden opgenomen. Dat betekent dus dat je het komende half jaar naar [behandelgroep] gaat. Ik denk dat het goed is dat je daarheen gaat.

Toen wij elkaar spraken wist jij zelf nog niet of je wel naar [behandelgroep] wilde. Het was voor jou nog niet duidelijk hoe het er precies uitziet. Je vertelde dat je liever niet naar [behandelgroep] gaat als je je vrienden in het weekend niet meer kan zien. Je wilde wel naar [behandelgroep] gaan als het maar voor vijf dagen in de week is en je dan in het weekend thuis kan zijn. Ik had jouw ouders nog niet gesproken, dus ik kon jou ook nog niet vertellen hoe het precies zit.

Inmiddels weet ik dat [behandelgroep] alleen voor de doordeweekse dagen is. Je zal daar het komende half jaar van maandag tot en met vrijdag naartoe gaan. Je gaat daar ook naar school. [zorginstelling 1] heeft gezegd dat je daar veel aan zal hebben voor je ontwikkeling. De bedoeling is vooral dat je gaat leren hoe je kan omgaan met moeilijke situaties. Daar kun je bij [behandelgroep] goed mee oefenen.

In het weekend ben je thuis en dan kun je dus ook je vrienden zien om samen te gamen of om buiten te spelen. Eigenlijk blijft het weekend helemaal hetzelfde als het tot nu toe is geweest. Je bent het ene weekend bij mama en je gaat het andere weekend naar papa. Van papa heb ik begrepen dat hij een eigen kamer voor je heeft gemaakt, dus dat lijkt me heel erg fijn voor je.

Ik wens je het allerbeste bij [behandelgroep] . Volgens mij ga je het daar hartstikke naar je zin hebben en ook veel leren. Ik vond het fijn om in ons gesprek te horen dat je [zorginstelling 1] heel erg vertrouwt. Je vertelde ook dat je al veel van [zorginstelling 1] hebt geleerd, omdat je nu bijvoorbeeld wegloopt als je boos bent en niet gaat schelden. Ook hebben ze je geholpen om beter te snappen hoe je hoofd eruit ziet, met de weggetjes. En dat een zandweggetje soms moeilijk begaanbaar is, maar dat het ook een snelweg kan worden als je maar goed oefent! Dat soort dingen zijn al heel knap! Ik weet zeker dat je bij [behandelgroep] nog meer dingen gaat leren, waar je in de toekomst veel aan zult hebben.

Ik denk terug aan een gezellig gesprek met een sterke en slimme jongen. Tijdens de zitting heb ik ook hele lieve en fijne ouders ontmoet, die allebei ontzettend van je houden en allebei het beste voor jou wensen. Wat een geluk! Wie ik niet heb ontmoet, is jouw grote zus [minderjarige 1] . Je vertelde dat jullie soms even ruzie kunnen hebben over kleine dingen zoals wie de speler mag zijn op de Playstation, maar dat het eigenlijk nooit echt grote ruzies zijn en dat het vooral fijn samen is. Zorg maar goed voor elkaar.”

Proceskosten

De vrouw heeft verzocht de man te veroordelen in de proceskosten. Gelet op de aard van de procedure bepaalt de rechtbank echter dat elk van de partijen de eigen kosten draagt.

4. De beslissing

verleent aan de vrouw vervangende toestemming voor de aanmelding en klinische opname van [minderjarige 2] bij [behandelgroep] ;

bepaalt dat deze vervangende toestemming strekt tot vervanging van de vereiste toestemming van de man;

verklaart deze beschikking in zoverre uitvoerbaar bij voorraad;

compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. L.C.I. Aerden, (kinder)rechter, en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van mr. L.C.M. van Gils, griffier, op 30 september 2026.

Tegen deze beschikking kan – voor zover er definitief is beslist – hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Den Haag. Het hoger beroep kan slechts worden ingesteld door een advocaat.

Door verzoeker en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden moet het hoger beroep worden ingesteld binnen drie maanden na de dag van de beschikking. Voor andere belanghebbenden geldt voor het instellen van hoger beroep een termijn van drie maanden na de betekening van de beschikking of nadat de beschikking hun op andere manier bekend is geworden.