ECLI:NL:RBROT:2026:15074

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de op 18 september 2026 betekende dagvaarding met producties van de vrouw;

- de productie van de zijde van de man, ingekomen op 22 september 2026;

- het bericht van de vrouw, ingekomen op 22 september 2026;- de mondelinge behandeling van 23 september 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

2. De feiten

Partijen hebben een affectieve relatie gehad en zijn de ouders van de minderjarige:

[minderjarige] , geboren op [geboortedatum] 2022.

Partijen zijn samen met het ouderlijk gezag belast. De minderjarige woont bij de vrouw.

3. Het geschil

De vrouw vordert samengevat - dat aan de man een straat- en contactverbod wordt opgelegd, op straffe van een dwangsom, met machtiging van de sterke arm en kostenveroordeling van de man.

De man voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van de vrouw.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4. De beoordeling

Spoedeisend belang

Het spoedeisend belang vloeit voort uit de aard van de vorderingen. De voorzieningenrechter zal daarom overgaan tot de inhoudelijke beoordeling.

Straat- en contactverbod en aanverwante vorderingen

Een straatverbod zoals de vrouw vordert, is een ingrijpende maatregel die inbreuk maakt op het recht op de persoonlijke vrijheid van de man, waaronder begrepen het recht dat iedereen heeft om zich vrij te verplaatsen. Een straatverbod, maar ook een contactverbod, kan alleen worden toegewezen als sprake is van ernstig onrechtmatig handelen en van concreet gevaar voor herhaling daarvan. De voorzieningenrechter moet vervolgens alle relevante omstandigheden van het geval in aanmerking nemen en de betrokken belangen van partijen afwegen om te beoordelen of de betreffende verboden, zoals gevorderd, kunnen worden gerechtvaardigd. Het is daarbij aan de vrouw om dat gevaar voor herhaling aannemelijk te maken.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat de situatie tussen partijen de oplegging van een straatverbod én een contactverbod zoals gevorderd rechtvaardigt en overweegt daartoe als volgt.

De vrouw stelt -voor zover van belang- het volgende. De relatie tussen partijen is geëindigd nadat zich meerdere geweldsincidenten hadden voorgedaan. De vrouw heeft hierdoor met de minderjarige drie keer in een blijf-van-mijn-lijf-huis verbleven. Daarbij zijn huisverboden, contactverboden en andere veiligheidsmaatregelen getroffen. In of rond april 2026 is aan de man door de burgemeester een tijdelijk huisverbod opgelegd voor de duur van (na verlenging) vier weken, naar aanleiding van een incident waarbij de man de minderjarige zou hebben mishandeld. Het Openbaar Ministerie is vervolgens ambtshalve een strafrechtelijke procedure gestart. Aanvankelijk is de man gedagvaard om op 31 juli 2026 voor de politierechter te verschijnen. Deze strafzitting is echter aangehouden tot, naar verwachting, 4 december 2026. De man heeft deze gang van zaken niet weersproken, anders dan dat hij zegt de minderjarige niet te hebben mishandeld.

De man voert aan dat het vreemd is dat de vrouw met deze vorderingen en stellingen komt, omdat partijen in juni van dit jaar nog afspraken hebben gemaakt over onbegeleide omgang tussen de man en de minderjarige. De voorzieningenrechter gaat voorbij aan dit standpunt. De afspraken waar de man op doelt zijn veiligheidsafspraken die tussen partijen zijn gemaakt met tussenkomst van Veilig Thuis (en/of Jeugdbescherming Rotterdam Rijnmond), als gevolg van voornoemd incident met de minderjarige uit april 2026. De strekking van deze afspraken was dat de man elk weekend een dag omgang zou hebben met de minderjarige. Dat de begeleiding van de omgang niet door een professionele partij zou geschieden maar door de vrouw zelf, maakt echter nog niet dat de omgang onbegeleid is, zoals de man stelt. Daarnaast baseert de vrouw haar vorderingen grotendeels op door haar gestelde gebeurtenissen die dateren van ná het ondertekenen van deze veiligheidsafspraken. Afgesproken is onder meer dat de man niet onder invloed van alcohol zou zijn tijdens de omgang, er geen ruzie wordt gemaakt in bijzijn van de minderjarige en dat de man geen contact zoekt met de vrouw buiten afspraken rondom de minderjarige. De kern van het betoog van de vrouw is dat de man zich niet aan deze veiligheidsafspraken heeft gehouden en dat de vrouw gerechtigd was de omgang direct te beëindigen. De voorzieningenrechter stelt vast dat dit inderdaad op die manier in de door partijen ondertekende veiligheidsafspraken (productie II van de dagvaarding) is verwoord.

De vrouw stelt ter onderbouwing van het voorgaande dat zij de omgang op 11 juli 2026 op advies van Jeugdbescherming heeft beëindigd, omdat de vrouw en Jeugdbescherming omgang niet langer veilig achtten. Dit naar aanleiding van een incident op 9 juli 2026 waarbij de man in beschonken toestand de woning van de vrouw zou zijn binnengekomen en de vrouw – in bijzijn van de minderjarige – zou hebben mishandeld. De man betwist dit. Desgevraagd verklaart de man tijdens de mondelinge behandeling dat het zou kunnen dat hij de betreffende dag in de woning is geweest, maar dat er niets is voorgevallen. De voorzieningenrechter vindt dit ongeloofwaardig. Tijdens de mondelinge behandeling is, op uitdrukkelijk verzoek van de man zelf, een filmpje bekeken op de telefoon van de vrouw, wat is opgenomen met de ringdeurbel van de vrouw. De voorzieningenrechter en de advocaat van de man hebben daarop gezien dat er tumult is op de oprit van de woning van de vrouw, waarbij meerdere personen (volgens de vrouw enkele buurtbewoners) een manspersoon uit de woning en van de oprit van de vrouw weggeleiden. Hoewel de advocaat van de man aanvoert dat zij niet met zekerheid kan vaststellen dat het hier om de man gaat, gaat de voorzieningenrechter aan dat standpunt voorbij. Op het filmpje is duidelijk te horen dat in de woning een heftige ruzie plaatsvindt, terwijl bij het weggeleiden van de manspersoon, die hevig weerstand bied, meermalen de naam [naam] (de voornaam van de man) wordt geroepen. Niet gesteld of gebleken is dat dit incident betrekking had een op ander manspersoon dan de man. Voor de voorzieningenrechter is dan ook, mede gezien de geschiedenis tussen partijen, voldoende aannemelijk dat de man ook de manspersoon op het filmpje is. Daarom gaat de voorzieningenrechter voorbij aan de stelling van de man dat de contactmomenten voor de minderjarige altijd veilig waren en dat er niets tussen partijen is voorgevallen.

De vrouw stelt dat de man haar na dit incident en het stopzetten van de omgang is blijven lastigvallen en dat zij daardoor angstig is en psychische schade oploopt. Daarbij is zij hoogzwanger en verloopt deze zwangerschap niet probleemloos als gevolg van de voortdurende gevoelens van onveiligheid, stress en angst. De vrouw heeft meerdere concrete incidenten opgesomd waarbij de man aan de deur komt, al dan niet onder invloed, door de brievenbus roept en naar de school van de minderjarige komt als de vrouw hem daar ophaalt. Daarbij gedraagt de man zich agressief en dreigend, aldus de vrouw. De man betwist de stellingen van de vrouw slechts in algemene zin en voert aan dat de vrouw degene is die afspraken rondom de zorgregeling niet nakomt.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat de man de stellingen van de vrouw onvoldoende gemotiveerd heeft betwist. Op de foto’s van de ringdeurbel is te zien dat de man op meerdere momenten bij de vrouw aan de deur is gekomen. Tijdens de mondelinge behandeling heeft de man in algemene zin verklaard dat hij boos en gefrustreerd was omdat hij de minderjarige niet meer mocht zien. Dat was ook de reden dat hij een stoel tegen de woning van de vrouw heeft gegooid, aldus de man. Dat de stoel van plastic was en – volgens de man – aan hemzelf toebehoorde, doet daar naar het oordeel van de voorzieningenrechter niets aan af. Dergelijke handelingen zijn volstrekt onacceptabel en het is aan de man om zijn woede en frustraties in de hand te houden en niet op een dergelijke manier af te reageren. Hetgeen namens de man verder is aangevoerd, zoals dat de vrouw drugs zou gebruiken en dat de vrouw alleen uit is op het verkrijgen van een urgentieverklaring, wordt door de voorzieningenrechter gepasseerd, omdat de man die stellingen op geen enkele manier heeft onderbouwd.

Op basis van het al voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat voldoende aannemelijk is geworden dat de man op meerdere momenten en al gedurende enige tijd ernstig onrechtmatig handelt richting de vrouw en de minderjarige. De voorzieningenrechter is daarnaast van oordeel dat, gezien de houding en het gebrek aan zelfreflectie van de man, een reële dreiging bestaat dat dit onrechtmatig handelen in de toekomst doorgaat én dat het daarom gerechtvaardigd is om de man te verbieden om in de omgeving te komen waarin de vrouw woont en om anders dan door tussenkomst van een advocaat contact met haar en/of de minderjarige op te nemen. Voorkomen moet worden dat de situatie verder escaleert. Daarbij heeft de voorzieningenrechter ook acht geslagen op de belangen van de minderjarige én het kind waarvan de vrouw begin oktober gaat bevallen. Hun belangen vormen op grond van artikel 3 lid 1 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind een belangrijke overweging in deze zaak. Die belangen zijn dat zij in een rustige en stabiele omgeving kunnen opgroeien, zonder angst en/of (de dreiging van)geweld. Een straat- en contactverbod zoals gevorderd draagt in deze situatie bij aan de noodzakelijke rustige en stabiele opvoedingsomgeving. Aannemelijk is naar het oordeel van de voorzieningenrechter immers dat de invoelbare angstgevoelens van de vrouw negatieve invloed hebben op (het welzijn van) de betrokken kinderen.

De voorzieningenrechter heeft bij zijn oordeel ook de belangen van de man om zich vrij te kunnen verplaatsen meegewogen. De man stelt dat hij momenteel logeert bij een collega die in de buurt van de vrouw woont, overigens zonder dat de man het exacte adres van die collega weet. Daarnaast is hij chauffeur voor meerdere collega’s die ook wonen in de buurt van de vrouw. Desgevraagd heeft de man echter ook verklaard dat hij momenteel nog maar één dag in de week werkt en bij zijn broer in [plaats 1] kan verblijven in geval de verboden worden toegewezen.

Al met al wegen de belangen van de vrouw en de minderjarige bij toewijzing van de vorderingen zwaarder dan het belang wat de man heeft bij afwijzing daarvan.

Gezien het voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat ook de aan het straat- en contactverbod verwante vorderingen onder II, III, IV en V in het petitum voor toewijzing in aanmerking komen, omdat anders de belangen die aan het straat- en contactverbod ten grondslag liggen te zeer in het gedrang komen.

Gelet op het voorgaande zullen de vorderingen op na te melden wijze worden toegewezen.

Dwangsom en sterke arm

De voorzieningenrechter ziet aanleiding om de straat-en contactverboden met een dwangsom en de sterke arm van justitie en politie te versterken, zodat er een stok achter de deur is voor de man om zich aan die verboden te houden. De door de vrouw gevorderde dwangsommen worden dan ook toegewezen, met dien verstande dat de voorzieningenrechter ieder van die dwangsommen maximeert op € 10.000,00.

Proceskosten

Het uitgangspunt in zaken tussen ex-partners is dat de proceskosten worden gecompenseerd. Dit betekent dat iedere partij de eigen proceskosten moet betalen. De voorzieningenrechter ziet in de omstandigheden van deze zaak geen aanleiding om van dat uitgangspunt af te wijken, temeer omdat de vrouw haar vordering op dit punt niet heeft onderbouwd. De proceskosten worden dus gecompenseerd.

5. De beslissing

verbiedt de man gedurende twaalf maanden na betekening van dit vonnis zich te bevinden in het gebied rondom de woning van de vrouw aan [adres 1] te( [postcode 1] ) [woonplaats] , welk gebied zich uitstrekt tot c.q. wordt begrensd door [straat 1] , [straat 2] , [straat 3] , [straat 4] , [straat 5] en [straat 6] , zoals nader aangegeven op de aan dit vonnis gehechte gebiedskaart I,

verbiedt de man gedurende twaalf maanden na betekening van dit vonnis zich te te bevinden op het terrein van [onderwijsinstelling] aan [adres 2] te ( [postcode 2] ) [plaats 2] , waaronder begrepen het schoolgebouw, het schoolplein, de toegangen en de directe toegangspaden,

verbiedt de man gedurende twaalf maanden na betekening van dit vonnis zich te bevinden in het gebied rondom [onderwijsinstelling] aan [adres 2] te ( [postcode 2] ) [plaats 2] , welk gebied wordt begrensd door [straat 7] , met inbegrip van het gedeelte rondom [huisnummer] , en [straat 8] , zoals nader aangegeven op de aan dit vonnis gehechte gebiedskaart II,

verbiedt de man gedurende twaalf maanden na betekening van dit vonnis anders dan via zijn advocaat - persoonlijk, schriftelijk, telefonisch of anderszins contact op te nemen met de vrouw,

verbiedt de man gedurende twaalf maanden na betekening van dit vonnis de vrouw op te wachten, te volgen, te observeren of fysiek te benaderen, waar zij zich ook bevindt, en daarbij steeds een afstand van ten minste 100 meter tot de vrouw in acht te nemen,

verbiedt de man gedurende twaalf maanden na betekening van dit vonnis persoonlijk, schriftelijk, telefonisch of anderszins contact op te nemen met de minderjarige,

bepaalt dat de verboden onder 5.4., 5.5. en 5.6. niet gelden voor zover contact of aanwezigheid noodzakelijkerwijs voortvloeit uit een schriftelijk tussen partijen overeengekomen of door de bevoegde rechter vastgestelde zorgregeling met de minderjarige, mits dat contact uitsluitend plaatsvindt op de daarin vastgestelde wijze en/of via de daarin aangewezen persoon of instantie,

veroordeelt de man om aan de vrouw een dwangsom te betalen van € 250,00 voor iedere keer dat hij niet aan de hoofdveroordelingen onder 5.1. tot en met 5.6. van dit vonnis voldoet, tot een maximum van € 10.000,00 is bereikt,

machtigt de vrouw om met behulp van de sterke arm van justitie en politie de tenuitvoerlegging van deze beslissing te bewerkstelligen, indien de man in gebreke blijft aan het onder 5.1. tot en met 5.6. van dit vonnis bepaalde te voldoen,

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. S.A. van Egmond en in het openbaar uitgesproken op 30 september 2026.

Gebiedskaart I

[afbeelding gebiedskaart I]

Gebiedskaart II

[afbeelding gebiedskaart II]