ECLI:NL:RBROT:2026:15117

1. Het verloop van de procedure

De kinderrechter neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

het verzoekschrift van de Raad van 2 september 2026 met bijlagen, ingekomen op diezelfde datum;

de definitieve rapporten van de Raad van 25 september 2026 met bijlagen, ingekomen op diezelfde datum;

de reactie van de moeder op het rapport van de Raad van 28 september 2026, ingediend door de Raad op 29 september 2026;

het door mr. Hopmans ingediende stuk namens de moeder van 20 augustus 2026, ingediend op 29 september 2026;

de mail van de mr. Hopmans namens de moeder, binnengekomen op 30 september 2026;

de zittingsaantekeningen van mr. Hopmans, ter zitting overgelegd.

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 1 oktober 2026. Daarbij waren aanwezig:

- de moeder met haar advocaat;

- een vertegenwoordiger van de Raad, [vertegenwoordiger van de raad] ;

- een vertegenwoordiger van de GI, [vertegenwoordiger van de GI] .

De kinderrechter heeft [minderjarige 1] , [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] naar hun mening gevraagd. [minderjarige 1] heeft hierover een telefonisch gesprek gevoerd met de kinderrechter. Ook [minderjarige 3] en [minderjarige 4] hebben hierover samen de kinderrechter telefonisch gesproken. [minderjarige 2] heeft geen mening gegeven. Tijdens de zitting heeft de kinderrechter samengevat wat [minderjarige 1] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] hebben verteld. De aanwezigen hebben daarop kunnen reageren.

2. De feiten

De moeder is belast met het ouderlijk gezag over [minderjarige 1] , [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] .

[minderjarige 1] verblijft op een woongroep van FoorNu Zorg.

[minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] verblijven op een woongroep van UBI Zorg.

De kinderrechter in deze rechtbank heeft bij beschikking van 7 juli 2026 [minderjarige 1] , [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] voorlopig onder toezicht gesteld tot 7 oktober 2026. Bij dezelfde beschikking is voor [minderjarige 1] een machtiging tot uithuisplaatsing in een accommodatie van een jeugdhulpaanbieder verleend tot 4 augustus 2026. Voor [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] is een machtiging tot uithuisplaatsing verleend in een voorziening voor pleegzorg tot 4 augustus 2026.

De kinderrechter in deze rechtbank heeft bij beschikking van 17 juli 2026 een machtiging verleend [minderjarige 1] , [minderjarige 2] , [minderjarige 4] en [minderjarige 3] gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen in een accommodatie van een jeugdhulpaanbieder tot 7 oktober 2026.

3. Het verzoek van de Raad

De Raad verzoekt [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] onder toezicht te stellen voor de duur van twaalf maanden. Ook verzoekt de Raad de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] in een accommodatie van een jeugdhulpaanbieder te verlengen voor de duur van negen maanden. Voor [minderjarige 1] verzoekt de Raad een ondertoezichtstelling en een verlenging machtiging tot uithuisplaatsing tot aan haar meerderjarigheid. De Raad verzoekt de beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.

De Raad handhaaft het verzoek ter zitting en ligt het als volgt toe. De kinderen kunnen niet teruggeplaatst worden bij de moeder, ook niet met de inzet van hulpverlening. De kinderen hebben op verschillende momenten verklaard dat zij door de moeder emotioneel en fysiek zijn mishandeld. Zij hebben dit ook tijdens de NICHD-gesprekken verteld. De Raad concludeert dat sprake is van strafbare kindermishandeling en zal daarvan voor de jongste drie kinderen aangifte doen. Bij twee of drie kinderen is sprake van niet-accidenteel of toegebracht letsel. De kinderen willen niet naar huis terugkeren. Hoewel het gezin eerder onder toezicht heeft gestaan en de kinderen ook eerder uit huis geplaatst zijn geweest, heeft hulpverlening niet kunnen voorkomen dat de kinderen opnieuw zijn mishandeld. De moeder is emotioneel niet beschikbaar en erkent niet dat zij de kinderen mishandelt. De Raad ziet daarom onvoldoende mogelijkheden voor een veilige terugkeer naar huis. De kinderen moeten voorlopig uit huis blijven om hun veiligheid te waarborgen. In de komende negen maanden moet duidelijk worden waar zij kunnen opgroeien, zodat zij niet in onzekerheid blijven.

4. De standpunten

De GI onderschrijft het verzoek van de Raad. De GI richt zich op dit moment op het stabiliseren van de kinderen, het starten van hun schoolgang op een nieuwe school en het voortzetten van hun verblijf op de huidige plekken. De jongste drie kinderen verblijven samen bij UBI Zorg. Dat is volgens de GI een passende en duurzame plaatsing, nadat was gebleken dat zij niet samen in het pleeggezin konden worden geplaatst. [minderjarige 1] verblijft bij FoorNu Zorg. Er is geen contact tussen de moeder en de kinderen. De kinderen geven aan dat zij geen contact willen. De GI blijft dit evalueren en als een kind aangeeft open te staan voor contact wordt dit opgepakt. Voor [minderjarige 1] wordt daarnaast gewerkt aan haar school en een vervolgplan, omdat de betrokkenheid van de GI eindigt wanneer zij in december achttien jaar wordt. De GI is het ermee eens dat binnen negen maanden duidelijkheid moet komen over het toekomstperspectief van de drie jongste kinderen.

Door en namens de moeder is naar voren gebracht dat zij de zorgen over haar gezin serieus neemt en begrijpt dat rust, veiligheid en professionele hulpverlening nodig zijn. Zij stemt in met de ondertoezichtstellingen en met de uithuisplaatsing van [minderjarige 1] tot haar meerderjarigheid. De moeder vindt dat de noodzaak van hulpverlening en toezicht moet worden onderscheiden van de noodzaak om [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] negen maanden niet thuis te laten wonen. Zij betreurt wat er is gebeurd tussen haar en [minderjarige 1] , maar betwist dat zij de jongste drie kinderen heeft mishandeld. Wel kunnen zij last hebben ervaren van de ruzies thuis. De moeder staat open voor intensieve opvoedondersteuning, systeembehandeling, diagnostiek en begeleide contacten. Zij wil laten zien dat zij de jongste drie kinderen veilig kan opvoeden. Zij verzoekt de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] te beperken tot zes maanden, of zoveel korter als mogelijk, zodat eerder kan worden beoordeeld of de hulpverlening voldoende resultaat heeft om de kinderen weer thuis te plaatsen.

5. De beoordeling

De kinderrechter is van oordeel dat aan de voorwaarden voor een ondertoezichtstelling is voldaan. De kinderrechter legt hieronder uit waarom.

Uit het onderzoek van de Raad blijkt dat de kinderen ieder voor zich hebben verklaard dat zij door de moeder fysiek en / of emotioneel zijn mishandeld. Zij hebben ook verteld over de onrust en onveiligheid die zij thuis hebben ervaren en zeggen tegen de raadsonderzoeker dat zij niet naar huis willen. De verklaringen van de kinderen passen bij een langer bestaand patroon van onveiligheid binnen het gezin. In 2019 zijn de kinderen al (voorlopig) onder toezicht gesteld en uit huis geplaatst geweest nadat de oudste (inmiddels meerderjarige) dochter van het gezin gewond was en verklaarde dat zij en haar jongere broertjes en zusje mishandeld werden door de moeder. Bij alle kinderen werd toen door een forensisch arts niet-accidenteel letsel in verschillende stadia van genezing aangetroffen en de moeder is veroordeeld voor mishandeling van haar oudste dochter. Na een gezinsopname en intensieve hulpverlening zijn de kinderen eind 2020 weer thuisgeplaatst. In de jaren die volgden zijn er meldingen bij Veilig Thuis gedaan, onder meer over vermoedens van kindermishandeling en ruzies. In de eerste helft van 2026 zijn er meldingen over hoogoplopende ruzies tussen [minderjarige 1] en de moeder, waarbij [minderjarige 1] meldt dat zij veelvuldig wordt mishandeld door de moeder. Eind juni 2026 vindt er een ernstig (gewelds)incident tussen [minderjarige 1] en de moeder plaats, doet [minderjarige 1] aangifte en wordt de moeder aangehouden door de politie. Bij [minderjarige 1] , [minderjarige 2] en [minderjarige 3] zijn littekens en verwondingen geconstateerd en zij doen bij UBI-zorg zorgelijke uitspraken over de thuissituatie. De moeder betwist dat zij de jongste drie kinderen heeft mishandeld, maar erkent wel dat de gezinssituatie is vastgelopen en dat de kinderen last hebben gehad van de ruzies thuis. De kinderen verblijven inmiddels op verschillende plekken buiten het gezin. Zij doen het daar over het algemeen goed, maar ogen op momenten bang en lijken veel te hebben meegemaakt.

De ontwikkeling van de kinderen wordt gelet op het voorgaande ernstig bedreigd. Zij hebben geen stabiele en veilige opvoedsituatie gehad en zijn langdurig blootgesteld geweest aan spanningen en waarschijnlijk mishandeling. Er bestaat nog onvoldoende duidelijkheid over wat zich precies in de thuissituatie heeft afgespeeld en de moeder lijkt onvoldoende inzicht te hebben in de ernst van de situatie. Op dit moment hebben en willen de kinderen geen contact met de moeder, hun enige gezaghebbende ouder.

De ernstige ontwikkelingsbedreiging kan niet of onvoldoende worden weggenomen met vrijwillige hulpverlening. Eerdere hulpverlening heeft niet kunnen voorkomen dat de zorgen over de veiligheid van de kinderen opnieuw ontstonden en zij met spoed uit huis moesten worden geplaatst. De moeder erkent de forse zorgen niet, althans onvoldoende. De GI moet de hulpverlening coördineren, de veiligheid van de kinderen bewaken en de ontwikkeling van de kinderen volgen. Passende hulpverlening moet worden ingezet, onder meer gericht op de verwerking van trauma en het herstel van vertrouwen. Ook kan worden toegewerkt naar contactherstel met de moeder, maar alleen als dat in het belang van de kinderen is en in hun tempo kan plaatsvinden. Daarnaast is noodzakelijk dat er duidelijkheid komt over het perspectief van de kinderen: zij moeten weten waar zij gaan opgroeien.

De ondertoezichtstelling is daarom noodzakelijk. De kinderrechter stelt [minderjarige 1] onder toezicht tot aan haar meerderjarigheid en [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] voor de duur van een jaar.

Ook de machtiging tot uithuisplaatsing is noodzakelijk in het belang van de verzorging en opvoeding van de kinderen. De kinderen kunnen gelet op dat wat onder 5.3. tot en met 5.5. is overwogen op dit moment niet veilig bij de moeder wonen. De huidige verblijfplaatsen bieden hen de structuur en veiligheid die zij nodig hebben. De betrokken hulpverlening ziet dat de kinderen tot rust komen en steeds meer openheid geven over gebeurtenissen in het verleden. Vanuit deze verblijfplaatsen kan aan hun schoolgang, behandeling en verdere ontwikkeling worden gewerkt. De kinderrechter begrijpt dat de moeder haar kinderen mist en heeft gehoord dat zij bereid is om mee te werken aan hulpverlening. Dat is positief, maar er moet, voordat de mogelijkheid van een thuisplaatsing ook maar kan worden overwogen, de komende periode duidelijkheid komen over de veiligheid van de kinderen in de thuissituatie, het functioneren van de moeder en de hulpverlening die nodig is voor de kinderen. Ook moet worden bezien wat het opgroeiperspectief van de kinderen is. Een periode van zes maanden zal daarvoor te kort zijn, waardoor geen aanleiding bestaat om de machtiging tot uithuisplaatsing voor een kortere duur dan verzocht te verlengen.

De kinderrechter zal de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 1] verlengen tot aan haar meerderjarigheid. Voor [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] zal de machtiging tot uithuisplaatsing worden verlengd met (bijna) negen maanden. Uit praktische overwegingen zal de kinderrechter de dag van de maand voor wat betreft het einde van de ondertoezichtstelling (1 oktober 2027) en de machtiging tot uithuisplaatsing (1 juli 2027) gelijktrekken.

De kinderrechter verklaart de beslissing uitvoerbaar bij voorraad, zoals is verzocht. Dat betekent dat de beslissing direct geldt, ook als iemand hoger beroep instelt.

6. De beslissing

stelt [minderjarige 1] onder toezicht van de gecertificeerde instelling William Schrikker Jeugdbescherming en Jeugdreclassering met ingang van 1 oktober 2026 tot aan haar meerderjarigheid, te weten tot [geboortedag 1] 2026;

stelt [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] onder toezicht van de gecertificeerde instelling William Schrikker Jeugdbescherming en Jeugdreclassering met ingang van 1 oktober 2026 tot 1 oktober 2027;

verlengt de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 1] in een accommodatie van een jeugdhulpaanbieder tot aan haar meerderjarigheid, te weten tot [geboortedag 1] 2026;

verlengt de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4] in een accommodatie van een jeugdhulpaanbieder tot 1 juli 2027;

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beslissing is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 1 oktober 2026 door A.L. Pöll, kinderrechter, in aanwezigheid van mr. L.E. Vos en mr. A. Pereira Horta als griffiers, en op schrift gesteld op 7 oktober 2026.

Tegen eindbeslissingen in deze beschikking is hoger beroep mogelijk bij het gerechtshof Den Haag. Hiervoor is een advocaat nodig. Wie kunnen hoger beroep instellen:

degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;

andere belanghebbenden, binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of binnen drie maanden nadat zij op andere wijze daarvan kennis hebben genomen.