Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummer: 02-017087-26
Parketnummer TUL: 02-024617-25
Vonnis van de meervoudige kamer van 29 oktober 2026
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 2003 te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres] ,
raadsvrouw mr. V.C. Andeweg, advocaat te Breda.
1. Onderzoek op de terechtzitting
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 15 oktober 2026, waarbij de officier van justitie mr. A. Verhoeven en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
Ter zitting is ook de vordering tot tenuitvoerlegging behandeld met bovenvermeld parketnummer.
2. De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte heeft geprobeerd [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) van het leven te beroven, dan wel heeft geprobeerd die [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.
3. De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4. De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging doodslag. Zij gaat daarbij uit van voorwaardelijk opzet.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van poging tot doodslag of poging tot zware mishandeling. Verdachte had geen opzet op het doden van of het zwaar lichamelijk letsel toebrengen aan [slachtoffer] , ook niet in voorwaardelijke zin. Op grond van de handelingen van verdachte valt geen aanmerkelijke kans aan te nemen. Dit geldt ook voor de bewuste aanvaarding van die kans.
Het oordeel van de rechtbank
De bewijsmiddelen
De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
De feiten en omstandigheden
Op grond van de bewijsmiddelen kunnen de volgende feiten en omstandigheden worden vastgesteld. Verdachte heeft [slachtoffer] , na een korte woordenwisseling, meermalen in het gezicht geslagen en geduwd waardoor die [slachtoffer] ten val is gekomen. Toen [slachtoffer] op de grond lag, heeft verdachte hem een schop tegen het hoofd gegeven. Als gevolg hiervan heeft [slachtoffer] een gekneusde kaak en een lichte hersenschudding opgelopen.
Is er sprake van een poging tot doodslag?
Voor een bewezenverklaring van poging tot doodslag is vereist dat verdachte het (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op de dood van het slachtoffer, in casu [slachtoffer] . De rechtbank ziet geen aanknopingspunten in het procesdossier dat verdachte concreet als doel had om [slachtoffer] daadwerkelijk van het leven te beroven. Van zogenoemd ‘vol opzet’ is naar het oordeel van de rechtbank dan ook geen sprake.
Voor het aannemen van voorwaardelijk opzet op de dood is vereist dat verdachte met zijn handelen de aanmerkelijke kans in het leven heeft geroepen dat [slachtoffer] zou komen te overlijden en dat hij deze kans ook bewust heeft aanvaard. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht.
Voor de beantwoording van deze vraag kijkt de rechtbank met name naar de schoppende beweging van verdachte tegen het hoofd van [slachtoffer] , nu de kans op de dood door schoppen groter is dan door enkel het stompen tegen het hoofd. Onder bepaalde
omstandigheden kan het schoppen tegen het gezicht/hoofd de aanmerkelijke kans in het leven roepen dat het slachtoffer als gevolg daarvan komt te overlijden. Daarvoor is onder andere van belang de kracht waarmee is geschopt, het aantal keer dat is geschopt en de plaats waar aangever op het hoofd wordt geraakt.
De rechtbank overweegt dienaangaande dat ter zitting de beelden van het incident zijn bekeken. Daarop is onder meer te zien dat verdachte één keer tegen het hoofd van [slachtoffer] schopt, terwijl hij weerloos op straat ligt. Weliswaar wordt door verdachte met kracht geschopt, maar niet is te zien waar [slachtoffer] precies op het hoofd wordt geraakt. Ook valt uit het dossier niet op te maken wat voor soort schoeisel verdachte ten tijde van het incident heeft gedragen.
Op grond van deze feiten en omstandigheden kan niet wettig en overtuigend worden bewezen dat een aanmerkelijke kans op de dood van [slachtoffer] heeft bestaan. Nu het opzet op de dood niet wettig en overtuigend kan worden bewezenverklaard, zal de rechtbank verdachte vrijspreken van de tenlastegelegde poging tot doodslag.
Is er sprake van poging tot zware mishandeling?
Voor een bewezenverklaring van poging tot zware mishandeling is vereist dat verdachte het opzet had om de ander zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. De rechtbank is van oordeel dat geen sprake is geweest van vol opzet bij verdachte, maar acht wel bewezen dat sprake is geweest van voorwaardelijk opzet. Naar algemene ervaringsregels is de kans aanmerkelijk dat iemand zwaar lichamelijk letsel oploopt wanneer hij weerloos op de grond ligt en met kracht in het gezicht wordt geschopt. Een dergelijke geweldshandeling leidt immers al snel tot breuken in of aan (delen van) de schedel zoals de oogkas waarvoor niet zelden een operatie noodzakelijk is of waarbij het herstel langere tijd in beslag neemt. Dat verdachte dit risico ook bewust heeft aanvaard, leidt de rechtbank af uit de aard van de gedragingen zelf.
De rechtbank acht de tenlastegelegde poging tot zware mishandeling dan ook wettig en overtuigend bewezen.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
op 15 oktober 2025 te Breda ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
- die [slachtoffer] meermalen (met kracht) in zijn gezicht heeft geslagen waardoor die [slachtoffer] ten val kwam en
- toen die [slachtoffer] op de grond lag met kracht en met geschoeide voet tegen het hoofd van die [slachtoffer] heeft geschopt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5. De strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.
Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6. De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 180 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan 177 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. Aan het voorwaardelijk deel moeten de bijzondere voorwaarden worden verbonden, zoals die nu gelden in de zaak met parketnummer 02-024617-25. Zij vordert tevens oplegging van een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt aan verdachte geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen en te volstaan met een forse voorwaardelijke gevangenisstraf, aangevuld met een taakstraf. De verdediging wijst er voorts op om rekening te houden met de positieve ontwikkeling van verdachte. Verdachte zal meewerken aan reclasseringstoezicht en de bijzondere voorwaarden, zoals deze nu ook lopen.
Het oordeel van de rechtbank
De ernst van het feit
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot zware mishandeling. Verdachte had alcohol en drugs gebruikt en in die toestand heeft hij het slachtoffer geduwd, gestompt en met kracht tegen het hoofd geschopt, onder meer terwijl deze laatste weerloos op de grond lag. Verdachte is vervolgens doorgelopen en heeft zich meer niet bekommerd om het slachtoffer. Met dit gewelddadig handelen heeft verdachte een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. De impact daarvan is voor hem groot geweest, zoals goed weer geven in zijn aangifte. Een dergelijk incident veroorzaakt daarnaast onrust en gevoelens van onveiligheid in de samenleving.
De persoon van verdachte
De rechtbank houdt rekening met het strafblad van verdachte, waaruit volgt dat hij vaker is veroordeeld voor geweldsdelicten.
De rechtbank slaat acht op het reclasseringsrapport van 1 oktober 2026, waarin is
beschreven dat verdachte rond de pleegperiode kampte met zeer ernstige verslavingsproblematiek. Hij was door zijn ouders uit huis gezet en ondervond problemen met emotieregulatie en agressiebeheersing. Sinds november 2025, enkele weken na het onderhavige incident, is er bij verdachte sprake van een duidelijke positieve ontwikkeling. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis vanwege een abces in zijn schouder, waarbij amputatie van zijn arm mogelijk aan de orde was. Na deze ziekenhuisopname heeft verdachte een omslagpunt bereikt. Hij mocht weer thuis komen wonen, en is sindsdien abstinent van alcohol en drugs. In het kader van een andere geweldszaak waren aan verdachte reeds de noodzakelijke bijzondere voorwaarden opgelegd om deze gedragsverandering te ondersteunen. Volgens de reclassering stelt hij zich open, gemotiveerd en actief op richting hulpverlening en begeleiding. De reclassering acht het van belang dat deze voorwaarden worden voortgezet zodat de ingezette positieve ontwikkeling kan worden bestendigd.
Verdachte heeft ter zitting kenbaar gemaakt dat hij spijt heeft van zijn daad en zal (blijven) meewerken aan begeleiding en behandeling vanuit de reclassering. De rechtbank heeft daarbij de indruk gekregen dat verdachte echt gemotiveerd is om zijn leven een andere richting te geven.
De straf
Gelet op de aard en de ernst van het feit kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank ziet echter aanleiding om geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die langer is dan de tijd die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Daarnaast wordt een forse taakstraf opgelegd en een forse voorwaardelijke gevangenisstraf.
De rechtbank kiest hiervoor omdat zij verdachte de mogelijkheid wil geven om wat van zijn leven te maken en de positieve ontwikkeling die de reclassering ziet, niet te doorkruisen. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht, inhoudende dat verdachte in de periode tussen het begaan van dit strafbare feit en deze veroordeling reeds door de rechter is veroordeeld voor een ander strafbaar feit. Het voorwaardelijk strafdeel dient er enerzijds toe om de verdachte ervan te weerhouden om in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen en anderzijds om de ernst van het onderhavige feit te benadrukken.
Alles afwegend, is de rechtbank van oordeel dat een taakstraf voor de duur van 160 uren, bij niet voltooiing te vervangen door 80 dagen hechtenis passend en geboden is. Daarnaast legt de rechtbank een gevangenisstraf van 180 dagen op, met aftrek van de tijd doorgebracht in voorarrest, waarvan 177 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Daarbij worden de bijzondere voorwaarden opgelegd, zoals deze nu gelden in de zaak met parketnummer 02-024617-25, zodat begeleiding en behandeling van verdachte wordt voortgezet.
7. De vordering tenuitvoerlegging
De officier van justitie heeft gevorderd dat de voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden die aan verdachte is opgelegd bij vonnis van 26 mei 2025 ten uitvoer zal worden gelegd en wordt omgezet naar een taakstraf van 160 uur, subsidiair 80 dagen hechtenis.
De rechtbank stelt vast dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd schuldig heeft gemaakt aan nieuwe strafbare feiten en daarmee de algemene voorwaarde heeft overtreden. Gelet hierop kan de vordering tot tenuitvoerlegging worden toegewezen. De rechtbank acht tenuitvoerlegging van de 2 maanden gevangenisstraf en omzetting daarvan in een taakstraf van 120 uur, subsidiair 60 dagen hechtenis, passend en geboden.
8. De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 45, 63 en 302 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
9. Beslissing
poging tot zware mishandeling;
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 180 dagen, waarvan 177 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar;
- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;
- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;
- stelt als bijzondere voorwaarden:
* dat verdachte zich meldt binnen drie dagen na het ingaan van de proeftijd bij Reclassering
Nederland op het adres Langendijk 34 te Breda (na het maken van een afspraak via
telefoonnummer: 088- 8041505). Verdachte blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
* dat verdachte actief deelneemt aan de gedragsinterventie Cognitieve vaardigheidstraining of een andere gedragsinterventie die gericht is op cognitieve vaardigheden. De reclassering bepaalt welke training het precies wordt. Verdachte houdt zich aan de afspraken en aanwijzingen van de trainer/begeleider;
* dat verdachte ten tijde van NAC thuiswedstrijden zich niet in de directe omgeving
(onder meer op het terrein, de toegangsweg naar en op het trottoir rondom het gebouw) van het NAC-station aan de Stadionstraat 5, 4815 NC te Breda bevindt, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;
* dat verdachte meewerkt aan controle van het gebruik van alcohol en drugs om het
middelengebruik te beheersen. De reclassering kan urineonderzoek en ademonderzoek
(blaastest) gebruiken voor de controle. De reclassering bepaalt hoe vaak verdachte wordt
gecontroleerd;
* dat verdachte ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit, medewerking verleent aan het nemen van vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage biedt;
* dat verdachte medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen;
- geeft opdracht aan de reclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
- veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 160 uren;
- beveelt dat indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 80 dagen;
Vordering tenuitvoerlegging
- gelast dat de voorwaardelijke straf die bij vonnis van 26 mei 2025 is opgelegd in de zaak onder parketnummer 02-024617-25 ten uitvoer zal worden gelegd, te weten 2 maanden gevangenisstraf;
- bepaalt dat deze straf wordt omgezet in een taakstraf voor de duur van 120 uren;
- beveelt, voor het geval de verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 60 dagen;
Voorlopige hechtenis
- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
Dit vonnis is gewezen door mr. A.K. Bloemendal, voorzitter,
en mrs. E.B. Prenger en K. Verschueren, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. S.T.C.J.M. de Jongh, griffier,
en is uitgesproken ter openbare zitting op 29 oktober 2026.
Bijlage I: De tenlastelegging
hij op of omstreeks 15 oktober 2025 te Breda ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] opzettelijk van het leven te beroven, althans zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
- die [slachtoffer] meermalen (met kracht) in zijn gezicht en/of tegen zijn hoofd, althans tegen het lichaam heeft geslagen waardoor die [slachtoffer] ten val kwam en/of,
- ( toen die [slachtoffer] op de grond lag) (met kracht en met geschoeide voet) op/tegen het gezicht/hoofd, van die [slachtoffer] heeft geschopt/getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
( art 287 Wetboek van Strafrecht, art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht )